Strona główna › Źródła › Herbarze › Modrzewscy
Herbarze · Złota księga szlachty polskiej
Modrzewscy w herbarzach
Co o rodzinie Modrzewskich piszą herbarze (Boniecki i Uruski). Teksty haseł podajemy w przepisie wiernym drukowi, z opisem wydania i odsyłaczem do każdej strony w bibliotece cyfrowej.
Hasła w herbarzach
| Herbarz | Herb | Początek hasła | Strony |
|---|---|---|---|
| Uruski, t. 11 (1914) | Jelita | MODRZEWSKI h. JELITA. | s. 199–200 |
| Uruski, t. 11 (1914) | Ostoja | MODRZEWSKI h. OSTOJA. | s. 200 |
Przepis wierny drukowi: pisownia, skróty i interpunkcja jak w wydaniu. Numer w ramce to strona druku; odsyłacze do stron — pod każdym tekstem.
Uruski, t. 11 (1914), s. 199–200 · MODRZEWSKI h. JELITA.
s. 199MODRZEWSKI h. JELITA. Heronim, syn Jana, 1551 r. N., rotmistrz, poległ w Inflantach 1561 r. Jan, elektor 1648 r. z wojew. rawskiego, skarbnik s. 200 rawski 1663 r. Jakób-Stanisław, burgrabia mielnicki 1711 r., żonaty z Maryanną Zaliwską.
Szymon, syn Stanisława Ambrożyk, ochrzczony 1704 r. w Zbuczynie, nabył 1736 r. w grodzie łukowskim pewne pola od Radzikowskiego; jego syn Jakób, urodzony z Kunegundy N., ochrzczony 1753 r. w Zbuczynie, legitymował się w Galicyi Zachodniej 1803 r.
Piotr, syn Andrzeja, nabył 1713 roku części Radzikowa Wielkiego; a Grzegorz, syn powyższego Piotra, nabył 1746 r. również części Radzikowa. Marcin 1765 r. i Antoni 1768 roku, synowie Grzegorza i Maryanny Wielgórskiej, ochrzczeni w Zbuczynie, legitymowali się w Galicyi Zachodniej 1808 roku. Potomkowie powyższych właścicieli Radzikowa, legitymując się w Królestwie, błędnie wyprowadzili swoją procedencyę od Łukasza z Garbowa.
Łukasz z Garbowa, syn Jana i Petroneli Derewińskiej, wnuk Krzysztofa i Heleny Cebrowskiej, kupił 1728 r. dobra Tozyr, Miłodkowo Małe i Hołobowszczyzna, należące do starostwa pokrzywnickiego; jego syn Jan miał mieć syna Grzegorza, żonatego z Maryanną Wielogórską, po którym synowie: 1) Antoni, dziedzic dóbr Radzikowo Wielkie, w pow. siedleckim, wylegitymowany w Królestwie 1842 r.; 2) Marcin, tego syn Jan wylegitymowany w Królestwie 1842 r.; 3) Ludwik, żonaty z Agnieszką Radzikowską, pozostawił syna Walentego, wylegitymowanego w Królestwie 1851 r.
S. Uruski, Rodzina. Herbarz szlachty polskiej, t. 11, Warszawa 1914, s. 199–200; w bibliotece Polona: s. 199 · s. 200.
Uruski, t. 11 (1914), s. 200 · MODRZEWSKI h. OSTOJA.
s. 200MODRZEWSKI h. OSTOJA. Pisali się niekiedy Modrzejowski; przemieszkiwali na Rusi. Aleksander podpisał elekcyę 1632 r. z wojew. ruskiem. Krzysztof, wojski halicki 1662 r., elektor 1669 r. z wojew. krakowskiego, żonaty z Maryanną Łodzińską, miał synów, Franciszka i Pawła.
Franciszek, dziedzic dóbr Garby, elektor 1697 r. z wojew. krakowskiego, burgrabia krakowski, pułkownik arkabuzerów 1712 roku, żonaty z Anastazyą z Czudców, 1v. Andrzejową Ślaską, podczaszyną mielnicką (Metr. Kor., Zap. Tryb. Lubel., Ks. Gr. Nowokorczyńskie).
S. Uruski, Rodzina. Herbarz szlachty polskiej, t. 11, Warszawa 1914, s. 200; w bibliotece Polona: s. 200.
Wzmianki w hasłach innych rodów
Ustępy, w których nazwisko pada w haśle innej rodziny — zwykle przy małżeństwach, sąsiedztwie albo wspólnych sprawach. Opuszczone części hasła zaznacza […].
Boniecki, t. V (1902), s. 208 · DZIEWULSCY h. RAWICZ z Dziewul, w powiecie łukowskim, którą to wieś posiadali w 1531 r. Maciej Dziewulski, syn Marka …
[…]
s. 208Maciej, syn Wojciecha, nabył 1733 r. część Oknina od Zaleskiego; syn jego z Maryanny N., Szymon, ur. 1751 r. (metr. w Zbuczynie), wylegitymował się tamże 1804 r. Jacek, syn Szymona i Kostancyi Radzikowskiej, sprzedał 1774 r. część Modrzewia Adamowi Modrzewskiemu, a z żony Maryanny, pozostawił syna Fabiana, ur. 1759 r. (metr. w Zbuczynie). Antoni, syn niegdy Jana, dobra swe Wrzosów i Starą Wieś ustąpił 1787 r. synom: Józefowi, Baltazarowi, Maciejowi, Franciszkowi i Michałowi.
[…]
A. Boniecki, Herbarz polski, cz. I, t. V, Warszawa 1902, s. 208; w bibliotece Polona: s. 208.
Uruski, t. 10 (1913), s. 30 · ŁUGOWSKI h. LUBICZ.
[…]
s. 30Andrzej, drugi syn Szymona Siuchnik, z żony Maryanny Modrzewskiej pozostawił syna Franciszka, który nabył 1787 r. części Ługi-Rętki.
[…]
S. Uruski, Rodzina. Herbarz szlachty polskiej, t. 10, Warszawa 1913, s. 30; w bibliotece Polona: s. 30.
Uruski, t. 15 (1931), s. 136 · RADZIKOWSKI h. OGOŃCZYK.
[…]
s. 136Andrzej, syn Mikołaja, z żony Marjanny Modrzewskiej miał synów: Jana i Franciszka, wyleg. w Galicji 1804 r. (Quaterniones).
[…]
S. Uruski, Rodzina. Herbarz szlachty polskiej, t. 15, 1931, s. 136; w bibliotece Polona: s. 136.
Pozostałe miejsca w herbarzach
Hasła i wzmianki odnalezione w herbarzach, jeszcze bez przepisu. Odsyłacz prowadzi do strony wydania w Polonie.
| Herbarz | Miejsce |
|---|---|
| Niesiecki, wyd. Bobrowicza, t. VI (1841) | s. 445 |
To samo nazwisko w źródłach serwisu: spis nazwisk ze wszystkich źródeł.
