Strona główna › Źródła › Herbarze › Kurowscy
Herbarze · Złota księga szlachty polskiej
Kurowscy w herbarzach
Co o rodzinie Kurowskich piszą herbarze (Niesiecki, Boniecki i Uruski). Teksty haseł podajemy w przepisie wiernym drukowi, z opisem wydania i odsyłaczem do każdej strony w bibliotece cyfrowej.
Hasła w herbarzach
| Herbarz | Herb | Początek hasła | Strony |
|---|---|---|---|
| Uruski, t. 8 (1911) | Nałęcz | KUROWSKI h. NAŁĘCZ. | s. 228–229 |
| Niesiecki, wyd. Bobrowicza, t. V (1840) | Strzemię | Kurowski herbu Strzemię, piszą się de Lenczę: | s. 460 |
| Uruski, t. 8 (1911) | Strzemię | KUROWSKI h. STRZEMIĘ. | s. 229 |
Przepis wierny drukowi: pisownia, skróty i interpunkcja jak w wydaniu. Numer w ramce to strona druku; odsyłacze do stron — pod każdym tekstem.
Uruski, t. 8 (1911), s. 228–229 · KUROWSKI h. NAŁĘCZ.
s. 228KUROWSKI h. NAŁĘCZ. W wojew. kaliskiem, na Litwie, Wołyniu i na Podlasiu, w którem w XVI wieku założyli wieś Kurowo. Maciej i Mikołaj, synowie Marcina, 1414 roku. Bartłomiej, Grzegorz, Feliks, Sebastyan i Stanisław, dziedzice na Kurowie 1579 r.; po Sebastyanie syn Marcin 1640 r. Feliks, podstarosta odolanowski, dziedzic na Jankowie i Chwalczewie, w pow. kaliskim 1579 r. (Ks. poborowe). Józef i Kazimierz podpisali elekcyę 1697 r. z wojew. kaliskiem.
Po Grzegorzu z Eufrozyny Dębowskiej syn Łukasz, dziedzic na Romanowie 1732 r., miał synów: Franciszka, Ignacego-Piotra i Wincentego, regenta i pisarza grodzkiego krasnostawskiego 1780 r.; po Ignacym-Piotrze, wylegitymowanym w Galicyi 1782 r., z Rozalii Rościszewskiej córki: Bogumiła, Helena, Kunegunda, Maryanna i Tekla za Józefem Władem (Don. Vars., Quaterniones, Zbiory Dr. M. Dunina-Wąsowicza).
Jan Chrzciciel 1782 r., a Wincenty, Jan i Stanisław 1809 r. wylegitymowani w Galicyi bez wskazania procedencyi.
Byli i w wojew. płockiem i pisali się z Kurowa. Mikołaj, syn Andrzeja, dziedzic na Wilkowie 1537 r. Wojciech, syn Marka z Kurowa-Pianek, s. 229 nek, 1540 r. Paweł i Wojciech, synowie Pawła, dziedzice na Kurowie Małym 1542 r. Jan, syn Tomasza, dziedzic na Kurowie 1579 r. Jan podpisał elekcyę 1648 r. z wojew. płockiem (Ks. Gr. Płockie, Ks. poborowe).
Jan, syn Andrzeja, dziedzic dóbr Piotrowice 1728 roku. Stanisław, dziedzic Gawartowej Woli, cześnik wyszogrodzki 1734 r., miał syna Ignacego 1767 r. Szymon, syn Jana, dziedzic wsi Łysakowo, w wojew. płockiem 1736 r., z Magdaleny Olszewskiej miał syna Jana, po którym synowie, Kazimierz i Paweł; po Kazimierzu synowie: 1) Jakób pozostawił syna Jakóba, po którym z Anny Krasuskiej syn Tomasz, dziedzic wsi Kurowo, wylegitymowany w Królestwie 1852 r.; 2) Maciej, tego synowie: a) Józef, po którym syn Antoni wylegitymowany w Królestwie 1853 r., b) Wiktoryn, po którym z Joanny Nowosielskiej syn Franciszek wylegitymowany w Królestwie 1852 r. i c) Michał, po którym z Zofii Wierzejskiej syn Andrzej wylegitymowany w Królestwie 1852 r.; 3) Marcin, tego syn Tomasz miał syna Kazimierza, ożenionego z Małgorzatą Rzążewską, z której synowie, Józef i Jacek wylegitymowani w Królestwie 1860 r.
Po Pawle, drugim synu Jana, syn Marcin miał syna Stanisława, po którym z Agnieszki Pogonowskiej syn Michał wylegitymowany w Królestwie 1862 r.
Po Grzegorzu, dziedzicu wsi Kurowo, w ziemi łukowskiej 1764 r., z Maryanny Domoszyńskiej synowie, Jan, urzędnik w Przasnyszu, i Onufry, porucznik wojsk polskich 1830 r., wylegitymowani w Królestwie 1839 r.
Jan, podstarosta i poborca rzeczycki 1615 r. Andrzej z wojew. wileńskiem 1648 r., Jan z pow. starodubowskim 1674 r. podpisali elekcye,
Grzegorz, syn Józefa, i inni wylegitymowani w Cesarstwie 1860 r. i zapisani do ksiąg szlachty gub. wołyńskiej.
S. Uruski, Rodzina. Herbarz szlachty polskiej, t. 8, Warszawa 1911, s. 228–229; w bibliotece Polona: s. 228 · s. 229.
Niesiecki, wyd. Bobrowicza, t. V (1840), s. 460 · Kurowski herbu Strzemię, piszą się de Lenczę:
s. 460Kurowski herbu Strzemię, piszą się de Lenczę: z tych Jędrzej Kurowski 1mo voto miał za sobą Iskrzycką, z której córkę Maryannę wydał za Józefa Chronowskiego stolnika Mielnickiego, podwojewodzego Wiślickiego. Po Iskrzyckiej pojął Moszyńską z tej ma syna Marcina i córkę Teresę. Jednejże to dom dzielnicy z Lenczowskiemi.
K. Niesiecki, Herbarz polski, wyd. J. N. Bobrowicza, t. V, Lipsk 1840, s. 460; w bibliotece Polona: s. 460.
Uruski, t. 8 (1911), s. 229 · KUROWSKI h. STRZEMIĘ.
s. 229KUROWSKI h. STRZEMIĘ. Jednego pochodzenia z Lenczewskimi i pisali się z Górnych Lencz. Andrzej z 1-ej żony Iskrzyckiej miał córkę Chronowską, stolnikowę mielnicką, a z 2-iej żony Moszyńskiej syna Marcina 1740 r. Andrzej, syn Jana i Anny Mikuszewskiej, z żony Magdaleny Wróblewskiej pozostawił syna Józefa, wylegitymowanego w Galicyi 1782 r. (Zbiory Dr. M. Dunina-Wąsowicza).
S. Uruski, Rodzina. Herbarz szlachty polskiej, t. 8, Warszawa 1911, s. 229; w bibliotece Polona: s. 229.
Wzmianki w hasłach innych rodów
Ustępy, w których nazwisko pada w haśle innej rodziny — zwykle przy małżeństwach, sąsiedztwie albo wspólnych sprawach. Opuszczone części hasła zaznacza […].
Boniecki, t. VII (1904), s. 82 · GROCHOWSCY h. LUBICZ z Grochów pod Surażem, w województwie podlaskiem i z Grochówki, w powiecie łukowskim.
[…]
s. 82Paweł, Jakób i Mateusz, synowie Stanisława i Maryanny Kurowskiej, zamienili część Grochówki na Wysokienin z Jakóbem Kurowskim 1779 r. i dowiedli szlachectwa 1804 r. (Quater. V f. 133 i 154).
[…]
A. Boniecki, Herbarz polski, cz. I, t. VII, Warszawa 1904, s. 82; w bibliotece Polona: s. 82.
Boniecki, t. VIII (1905), s. 286 · JASIEŃSCY v. JASIŃSCY h. DOŁĘGA.
[…]
s. 286b) Rajmunda, właściciela Romaszek, oficera b. wojsk polskich i sędziego pokoju okręgu włodawskiego, zmarłego 1836 r., którego z Emilii Korwin Piotrowskiej, synowie: Władysław, Ignacy i Rajmund, legitymowali się ze szlachectwa w Królestwie, przed 1850 r. Z nich: Władysław, ożeniony z siostrą stryjeczną, Apolonią Jasieńską, ma z niej synów: Jana Nepomucena, Stanisława, Tadeusza i Kazimierza, oraz córki: Jadwigę, Maryę i Natalię. Ignacy, z Maryi Księżopolskiej, ma syna Leona i córkę Maryę. Rajmund, żonaty z Klementyną Kurowską, bezpotomny.
[…]
A. Boniecki, Herbarz polski, cz. I, t. VIII, Warszawa 1905, s. 286; w bibliotece Polona: s. 286.
Uruski, t. 6 (1909), s. 78 · JEZIERSKI h. NOWINA.
[…]
s. 78Jan, młodszy syn Abrahama i Kraszewskiej, pisarz ziemski lubelski 1680 r., ożeniony z Ludwiką Bonarówną, miał syna Stefana, po którym z Zofii Kurowskiej syn Stanisław, ożeniony z Ewą z Sereńków, miał syna Szymona-Stanisława, subdelegata grodzkiego lubelskiego 1786 roku, który z Joanny Bielskiej, podczaszanki łukowskiej, zostawił liczne potomstwo i z tego Michał był towarzyszem kawaleryi narodowej 1789 r., a Konstanty, komornik ziemski warszawski 1794 r., pozostawił synów, Józefa i Antoniego; po Józefie synowie, Edmund i Leon wylegitymowani w Królestwie 1850—1853 r., a po Antonim z Teresy Wietrzykowskiej syn Franciszek, w wojsku ros., wylegitymowany w Królestwie 1838 r.
[…]
S. Uruski, Rodzina. Herbarz szlachty polskiej, t. 6, Warszawa 1909, s. 78; w bibliotece Polona: s. 78.
Pozostałe miejsca w herbarzach
Hasła i wzmianki odnalezione w herbarzach, jeszcze bez przepisu. Odsyłacz prowadzi do strony wydania w Polonie.
| Herbarz | Miejsce |
|---|---|
| Herbarz podług Niesieckiego, t. I (1875–1881) | Polona |
| Uruski, t. 8 (1911) | s. 178 |
| Uruski, t. 8 (1911) | s. 230 |
To samo nazwisko w źródłach serwisu: spis nazwisk ze wszystkich źródeł.
