Strona główna › Źródła › Herbarze › Krasuscy
Herbarze · Złota księga szlachty polskiej
Krasuscy w herbarzach
Co o rodzinie Krasuskich piszą herbarze (Niesiecki, Boniecki i Uruski). Teksty haseł podajemy w przepisie wiernym drukowi, z opisem wydania i odsyłaczem do każdej strony w bibliotece cyfrowej.
Hasła w herbarzach
| Herbarz | Herb | Początek hasła | Strony |
|---|---|---|---|
| Herbarz podług Niesieckiego, t. I (1875–1881) | Nowina | Krasuski h. Nowina, w łukowskiej ziemi. | s. 817 |
| Boniecki, t. XII (1908) | Nowina | KRASUSCY h. NOWINA. | s. 243 |
| Uruski, t. 8 (1911) | Nowina | KRASUSKI h. NOWINA. | s. 42–43 |
| Boniecki, t. XII (1908) | Nieczuja | KRASUSCY h. NIECZUJA. | s. 241–243 |
Przepis wierny drukowi: pisownia, skróty i interpunkcja jak w wydaniu. Numer w ramce to strona druku; odsyłacze do stron — pod każdym tekstem.
Herbarz podług Niesieckiego, t. I (1875–1881), s. 817 · Krasuski h. Nowina, w łukowskiej ziemi.
s. 817Krasuski h. Nowina, w łukowskiej ziemi. Jan z Wilczopolskiej zostawił syna Jana męża rycerskiego w Węgrzech, Zygmunta, który w Wołoszech wojenno służąc umarł, Marcina, który wiek swój cały w różnych expedycyach z nieprzyjaciołami ojczyzny strawił, syn jego Jerzy także wojownik. Niesiecki.
Herbarz polski podług Niesieckiego treściwie ułożony, t. I, 1875–1881, s. 817; w bibliotece Polona: s. 817.
Boniecki, t. XII (1908), s. 243 · KRASUSCY h. NOWINA.
s. 243KRASUSCY h. NOWINA. Jakób, syn Stanisława, 1647 r. w ziemi nurskiej (Akta 4-ch powiatów 10 f. 314). Do nich należą Krasuscy z przydomkiem Lasota. Mikołaj Lasota Krasuski, wspólnie z żoną, Zuzanną z Ugniewskich, wniósł protest w Lublinie 1663 r. (Zap. Lub. 48 f. 273).
Antoni Lasota Krasuski, syn Wojciecha, wnuk Wawrzyńca, nabył 1745 r. i 1756 r. część Jastrzębi-Tworek od Stanisława i innych. Z Marceliny Oknińskiej, syn jego Mateusz, ur. 1753 r. (metr. w Domanicach), legitymował się ze szlachectwa w Galicyi zachodniej, 1804 r., a drugi syn Wojciech, ur. 1759 r., z Franciszki Oknińskiej, pozostawił syna Jana, ur. 1786 r. (metr. w Domanicach), wylegitymowanego ze szlachectwa w Galicyi zachodniej 1804 roku (Quat. V f. 161 i Akta Galic. 297).
Remigian Lasota Krasuski miał dwóch synów: Wojciecha i Krzysztofa. Wojciech, sprzedał 1753 r. część Krasus-Zembrów bratu Krzysztofowi. Krzysztofa syn Andrzej, urodzony z Zofii 1737 r., w parafii Trzebieszowskiej, z Katarzyny Grochowskiej, pozostawił czterech synów: Pawła, ur. 1779 r., Tomasza, ur. 1782 r., Franciszka, ur. 1785 r. i Wincentego Edwarda, ur. 1788 r. (metr. w Trzebieszowie), wylegitymowanych ze szlachectwa 1803 r., w Galicyi zachodniej (Quat. II f. 26 i 29).
Krzysztof Krasuski, zwany Strączek, wspólnie z żoną, sprzedał 1756 r. część dóbr Krasuse-Zembry Krzysztofowi Lasocie Krasuskiemu, synowi Kazimierza. Synowie Krzysztofa Lasoty: z jego pierwszej żony Maryanny Kajetan Jan, ur. 1758 roku, a Józef Franciszek, ur. 1777 r. z drugiej jego żony, Krystyny z Szaniawskich (metr. w Trzebieszowie), legitymowali się ze szlachectwa 1803 r., w Galicyi zachodniej (Quat. II f. 20). Stanisław, Andrzej i Magdalena Krasuscy, dzieci Stefana Lasoty, nabyli 1720 r. część Jastrzębi-Dadzibogów (Akta Galic. 297).
Tegoż herbu są Krasuscy z przydomkiem Żychowicz. Aleksander, Adam i Marcin Krasuscy, synowie Jakóba, zwanego Żychowicz, nabyli 1741 r. część dóbr Krasuse-Miklusze i Wólka Konopczana, od Wolińskiego. Aleksander, z żony Maryanny, miał syna Andrzeja, ur. 1758 r. w parafii Zbuczyńskiej. Andrzej zaślubił Antoninę Zabłocką i z niej pozostawił synów: Tomasza, ur. 1782 r. w parafii Trzebieszowskiej, Stanisława, ur. tamże tegoż roku, Michała, ur. 1788 r. w parafii Zbuczyńskiej, Kazimierza, ur. tamże 1792 r. i Antoniego, ur. tamże 1795 roku, wylegitymowanych ze szlachectwa w Galicyi zachodniej, 1804 roku (Quat. VII f. 90).
A. Boniecki, Herbarz polski, cz. I, t. XII, Warszawa 1908, s. 243; w bibliotece Polona: s. 243.
Uruski, t. 8 (1911), s. 42–43 · KRASUSKI h. NOWINA.
s. 42KRASUSKI h. NOWINA. Licznie rozrodzona rodzina w pow. łukowskim i na Podlasiu, wzięła nazwisko od wsi Krasusy, w pow. łukowskim. Sebastyan, podstarosta liwski 1560 r. Mikołaj i Wojciech Lasotowie, synowie Jana, dziedzice wsi Krasuse-Zembry, w pow. łukowskim 1604 roku. Maciej, dziedzic we wsi Mysłów 1690 roku. Jan, syn Andrzeja i Joanny Skorulskiej, 1735 r. Andrzej, łowczy łukowski 1756 r. Adam podpisał elekcyę 1764 r. z ziemią drohicką. Łukasz, komornik chęciński 1764 r., regent ziemski łukowski 1791 — 1793 r. Faustyn, burgrabia liwski 1788 r. Józef, burgrabia 1791—1793 r., a komornik ziemski warszawski 1793 r.
Paweł, subdelegat grodzki łukowski 1743 r., miał syna Szymona, a ten syna Antoniego, żonatego z Wiktoryą Lipińską, z której syn Leon, urzędnik w Komisyi spraw wewnętrzych [sic], wylegitymowany w Królestwie 1849 r. Z tej linii Adam, syn Wojciecha i Anieli Radzikowskiej, dziedzic części we wsi Izdebki-Kosmale, w pow. łukowskim, wylegitymowany w Królestwie 1849 r.
Antoni, podczaszyc rzeczycki, sędzia kapturowy łukowski 1764 r., miał syna Antoniego, po którym syn Józef z Agnieszki Rychlińskiej pozostawił synów: Aleksandra i Józefa 1849 r., a Karola i Romualda, urzędników w Siedlcach, w 1854 r. wylegitymowanych w Królestwie.
Faustyn, vicegerent łukowski 1792 r., z Julianny Orańskiej miał syna Sebastyana-Tomasza, urzędnika w Lublinie, wylegitymowanego w Królestwie 1848 roku.
Kazimierz i Aleksander i synowie ich brata Pawła, Kazimierz i Stanisław rozdzielili między sobą majątek Krasuse, Ołądek, Ciepiele i Cielemęce w 1674 r.; po Kazimierzu dwóch synów, Mikołaj i Krzysztof i z nich Mikołaj miał syna Mateusza, po którym syn Franciszek z Konstancyi Kubickiej pozostawił syna Jana, podprokuratora w Warszawie, wylegitymowanego w Królestwie 1855 r.
Krzysztof, drugi syn Kazimierza, miał synów: Józefa, Łukasza i Adama; po Józefie synowie, Tomasz wylegitymowany w Królestwie 1849 r., i Maciej, po którym z Magdaleny Boduszyńskiej syn Józef, urzędnik w gub. lubelskiej, wylegitymowany w Królestwie 1849 r.
Łukasz, drugi syn Krzysztofa, zaślubił Salomeę Krasuską i z niej pozostawił syna Franciszka, urzędnika w instytucie szlacheckim w Warszawie, wylegitymowanego w Królestwie 1852 r.
Adam, ostatni syn Krzysztofa, z żony Małgorzaty Barskiej miał synów, Bazylego, dziedzica dóbr Turny, w pow. radzyńskim, wylegitymowanego s. 43 nego w Królestwie 1843 r., i Antoniego, komornika Trybunału w Łomży, po którym z Maryanny Wierzejskiej syn Tadeusz wylegitymowany w Królestwie 1859 r.
Paweł, dziedzic dóbr Krasuse 1680 r., miał synów: Kazimierza, Jana i Stanisława; po Kazimierzu dwóch synów, Jakób i Wojciech, z których Jakób miał syna Tomasza, a ten syna Dominika, po którym z Julianny Leszczyńskiej syn Stanisław wylegitymowany w Królestwie 1854 r.
Wojciech, drugi syn Kazimierza, miał syna Szymona, a ten syna Jakóba, po którym syn Ludwik, w wojsku ros., wylegitymowany w Królestwie 1857 r.
Jan, drugi syn Pawła, miał trzech synów: Krzysztofa, Piotra i Wojciecha; po Krzysztofie syn Józef pozostawił syna Bonawenturę, a ten syna Franciszka, po którym z żony Maryanny Myszkowskiej córka Aleksandra, wylegitymowana w Królestwie 1851 r.
Po Piotrze syn Ludwik miał syna Jana, żonatego z Eleonorą Benedyktynowiczówną, z której syn Tytus wylegitymowany w Królestwie 1852 r.
Wojciech, trzeci syn Jana, miał syna Macieja, po którym z żony Krystyny Raczyńskiej syn Maciej wylegitymowany w Królestwie 1853 r.
Stanisław, trzeci syn Pawła, miał syna Józefa, a ten syna Mikołaja, którego syn Jan pozostawił syna Pawła, żonatego z Małgorzatą Wilczyńską, z której syn Józef wylegitymowany w Królestwie 1853 r. Z tej linii Antoni, syn Sebastyana, wylegitymowany w Królestwie 1849 r.
Marcin i Franciszek, synowie Antoniego, i inni zapisani do ksiąg szlachty gub. kijowskiej 1811 r. Kazimierz, syn Joachima, z synami: Józefem, Janem i Michałem wylegitymowani w Cesarstwie 1852 r. i zapisani do ksiąg szlachty gub. kowieńskiej.
S. Uruski, Rodzina. Herbarz szlachty polskiej, t. 8, Warszawa 1911, s. 42–43; w bibliotece Polona: s. 42 · s. 43.
Boniecki, t. XII (1908), s. 241–243 · KRASUSCY h. NIECZUJA.
s. 241KRASUSCY h. NIECZUJA. Marcin Krasuski, w ziemi przemyskiej, 1583 roku (Zap. Lub. 3 f. 372 i 33 f. 1115). Wojciech, syn Jana, łożniczy królewski, 1607 r. (Ibid. 16 f. 662 i 33 f. 30), nabył 1619 r. od Janowskiego, część Przybysławic (DW. 46 f. 693). Gabryel i żona jego, Jadwiga z Łychowskich, posiadali 1633 r. wójtostwo w Trościańcu, w starostwie jaworowskiem (M. 180 f. 3). W 1639 roku sprzedał Gabryel Korytowskiemu, dom we Lwowie (Gr. Lwows.). Kazimierz i Marcin, synowie Stefana, w Lublinie 1670 r. (Zap. Lub. 53 f. 17). Dominik, magister Św. Teologii, przeor Dominikanów w Gdańsku 1647 roku (Perp. Czers. 11 f. 9).
Piotr Krasuski, w latach 1625 — 1632 ma w Krakowie sprawy pieniężne z Bzowskimi. Maryanna z Mościsk, wdowa po Janie, pozwała 1640 roku Pawła i jego żonę, o karetę. Paweł nabył 1630 r. Pałecznicę, Pamięcice i Bolów, od Dembińskich.
W 1640 r. ustanowioną została opieka nad Michałem, Franciszkiem, Elżbietą i Katarzyną, dziećmi Pawła Krasuskiego i Elżbiety z Opatkowic Janowskiej. Opiekunami ich byli, matka i Hieronim Krasuski (M. 186 f. 194). Elżbieta z Janowskich, wyszła 2-o v. za Aleksandra Bzowskiego, którego zabił Aleksander Jastrzębski, inaczej Krasuski, 1645 r. Z dzieci Pawła, Katarzyna jest żoną Zygmunta z Białaczowa Strasza 1648 roku. Franciszek, dziedzic Pałecznicy i Jazdowic, otrzymał 1662 r. konsens królewski, na nabycie burgrabstwa krakowskiego od Żelińskich (Sig. 5 f. 56). Z województwem krakowskiem, podpisał elekcyę Augusta II-go. Hieronim tytułowany cześnikiem wyszogrodzkim, sprzedał Kliszów i Rębów, w powiecie chęcińskim, Morsztynowi s. 242 1682 r. Ten sam pewno Hieronim, burgrabia krakowski, został 1697 r. miecznikiem krakowskim. Umarł 1703 r. Żona jego, Maryanna z Przyłęku. Michał 1676 r. w Krakowie, a Stanisław 1688 r., w zakonie OO. Jezuitów zmarli.
Kazimierz, z województwa sandomierskiego, elektor Augusta II-go. Stanisław, żonaty z Anną Kłomnicką, 1-o v. Sewerynową Lubieniecką, pozostawił z niej syna Józefa, rotmistrza wojsk koronnych, ożenionego 1758 r. z Heleną Morsztynówną, stolnikówną bielską, 1-o v. 1731 r. żoną Aleksandra Michalczewskiego i córkę Helenę, która zeznała 1752 i 1777 r. zapisy dożywocia z mężem, Antonim Bełchackim, dziedzicem Rolowa i Bojar. Jana pozwała Wyhowska o zniewagę, 1668 r. (Gr. Żydacz. 54 f. 1049).
Marcin, Teresa i Katarzyna, z czasem Janowa Dulembowa, dzieci Jana i Petronelli z Dobków, wzięli 1710 r. część Jankowa w zastaw od Kurdwanowskiego (Gr. Biec.). Marcin i Teresa zmarli przed 1749 r. bezpotomnie (Gr. Sandec. 243 f. 1008).
Józef, porucznik wojsk królewskich, wydzierżawił 1758 r. część hrabstwa wiśnickiego, od Lubomirskich (Gr. Krak. Obl. 191 f. 2515). Hilary, chorąży kawaleryi wojska koronnego 1780 r. (MP.). Michał, stolnik lubaczowski 1784 roku. Wojciech, żonaty 1790 r. z Reginą Michałowską (Gr. Przed. 99 f. 163). Franciszka, 1-o v. Maciejowa Grothowa, łowczyna sandomierska, 2-o v. Antoniowa Pomianowska, której córka Grothówna za Ślaskim, 1773 r. (Zs. Krak.). Stanisław, skarbnik owrucki, trzymał 1781 r. zastawem część Paniowiec (Gr. Kam. Pod.).
Krzysztof Krasuski, zwany Strączek, wspólnie z żoną, Anną z Celińskich, sprzedali 1756 r. część dóbr Krasuse - Zembry, Krzysztofowi Lasocie Krasuskiemu (Quat. II f. 20).
Antoni Krasuski, zwany Strączek, syn Jakóba, nabył 1787 r. część Iwanowa - Przywar. Synowie jego, urodzeni z Marcyanny: Maciej 1769 r., Kazimierz 1773 r. i Wincenty 1776 r. (metr. w Zbuczynie), wylegitymowani ze szlachectwa w Galicyi zachodniej 1804 r. (Quat. V f. 196 i 197).
Wojciech z Krasus - Łączno-Woli, na Zbludowicach, przydomku Strączek, pozostawił czterech synów: Nikodema, Klemensa, Szymona i Marcina. Z nich:
Nikodem, dziedzic po ojcu Zbludowic, cześnik sanocki 1701 r., zmarł bezpotomnie, pochowany w Kijach, gdzie ma nagrobek wzniesiony.
Klemens, żonaty był z Magdaleną z Gozdziowa (Gr. Nowokorcz. z 1716 r.).
Marcin, po bracie Nikodemie dziedzic Zbludowic, z Katarzyny Iwanowskiej, miał czterech synów: Macieja, Szymona, Ludwika i Jana, oraz córkę Zuzannę.
Szymon, syn Marcina, chorąży regimentu dragonów 1715 roku, następnie w zakonie Św. Pawła pustelnika.
Ludwik, syn Marcina, podstoli łukowski 1739 r., dziedzic na Krasusach-Łączno-Woli 1755 r., nazwany w tym roku podstolim płockim (DW. 77 f. 357), żonaty z Maryanną Jastrzębską, wspólnie z bratem Janem, podczaszym rzeczyckim, procesował 1739 r. Ożarowskiego, o Zbludowice (Gr. Nowokorcz.).
Zuzanna, córka Marcina, wyszła 1-o v. za Andrzeja Krasuskiego Chudziaka h. Nowina, 2-o v. za AntoniegoWalentego Bonieckiego, łowczego mielnickiego, a 3-o v. 1724 r. za Kazimierza Borkowskiego (Zs. Chęc. 14 f. 116 i Gr. Łuk. Zap. f. 17). Z Andrzeja Krasuskiego miała syna Tomasza, żonatego z Maryanną Wylamowską, s. 243 z której: Bartłomiej, Leon i Agata Chudziakowie Krasuscy, 1774 roku (Zap. Zs. Chęcińs. 14 f. 116).
Antoni, stolnik sanocki, żonaty 1791 roku z Marcyanną Górską, wdową po Janie Waligórskim, podstolim wendeńskim, kwitował Rudzieńskiego (DW. 107 f. 821).
Helena prowadziła 1813 r. proces separacyjny z mężem, księdzem Jerzym Strzelbickim, gr.-kat. kanclerzem w Przemyślu (A. Lwows. For. Nob.).
A. Boniecki, Herbarz polski, cz. I, t. XII, Warszawa 1908, s. 241–243; w bibliotece Polona: s. 241 · s. 242 · s. 243.
Wzmianki w hasłach innych rodów
Ustępy, w których nazwisko pada w haśle innej rodziny — zwykle przy małżeństwach, sąsiedztwie albo wspólnych sprawach. Opuszczone części hasła zaznacza […].
Niesiecki, wyd. Bobrowicza, t. III (1839), s. 371 · Domaszewski herbu Nieczuja, w Lubelskiem województwie, przydomek ich Widlica, od Krasuskich poszli.
s. 371Domaszewski herbu Nieczuja, w Lubelskiem województwie, przydomek ich Widlica, od Krasuskich poszli. Stanisław z Domaszewic Domaszewski komornik Łukowski, syn jego z Doroty Miaskowskiej, Jan pisarz Grodzki Latyczowski, miał za sobą Błażowską, umarł 1645. Erazm Koniuszy koronny, starosta Łukowski, za Stefana i Zygmunta III. Królów, na wszystkich expedycyach rycersko stawał; przeciwko nieprzyjaciołom tej ojczyzny okryte chorągwie, swoim kosztem erygowane, prowadząc. OO. Bernardynów w Łukowie fundował, umarł lat ośmdziesiąt i więcej przepędziwszy, jako z jego nadgrobku wypisał Starowol. wspominają go konstytucye 1631. fol. 35. Jakób Widlica mąż wojenny, i ojczyźnie zasłużony, co mu przyznaje konstyt. 1609. fol. 905.
[…]
K. Niesiecki, Herbarz polski, wyd. J. N. Bobrowicza, t. III, Lipsk 1839, s. 371; w bibliotece Polona: s. 371.
Herbarz podług Niesieckiego, t. I (1875–1881), s. 463 · Domaszewski h. Nieczuja, w lubelskiem województwie, przydomek ich Widlica, od Krasuskich poszli.
s. 463Domaszewski h. Nieczuja, w lubelskiem województwie, przydomek ich Widlica, od Krasuskich poszli. Stanisław komornik łukowski; syn jego z Doroty Miaskowskiej, Jan pisarz grodzki latyczowski, miał za sobą Błażowską, † 1645. Erazm koniuszy kor., starosta łukowski, za Stefana i Zygmunta III. królów, na wszystkich ekspedycyach rycersko stawał. Jakób Widlica mąż wojenny, i ojczyźnie zasłużony r. 1609. Stanisław kasztel. lubelski 1658. Jakób chorąży łukowski 1653. Kazimierz (syn Stanisława kasztelana lubelskiego) starosta łukowski, poseł na sejm 1678. postąpił potem na kasztelanią sanocką. Domaszewska sędzianka radomska, była za Balcerem Brzezińskim sędzią grodzkim radomskim h. Łabędź. W zakonie Soc. Jesu Balcer w Ostrogu 1718. Franciszek w Poznaniu 1724 pomarli świątobliwie; Bernard z Żółkiewskiej h. Bończa urodzony, którego brat jeden w zakonie Karmelitów Bosych, drugi reformatorem. Któryś z Domaszewskich na presidium wileńskie znaczną swoję sumę wydał, dla tego konstytucya 1670. każe ją sukcesorom jego wyliczyć. Anna była za Remigianem Kiełczowskim podsędkiem lubelskim. Niesiecki.
Herbarz polski podług Niesieckiego treściwie ułożony, t. I, 1875–1881, s. 463; w bibliotece Polona: s. 463.
Boniecki, t. II (1900), s. 41 · BORKOWSCY h. NOWINA pochodzą ze wsi Borki Paduchy, Borki Swiercze etc.
s. 41BORKOWSCY h. NOWINA pochodzą ze wsi Borki Paduchy, Borki Swiercze etc. w ziemi łukowskiej. Mikołaj, syn Feliksa i Katarzyny Iwanowskiej, proboszcz kurzelowski, kanonik gnieźnieński 1576 r. (Kor.). Aleksander, podstarości stężycki 1658 r., następnie podsędek stężycki, z Teresy Gzowskiej pozostawił córkę Katarzynę, której opiekunem w 1661 r. był Jarzyna, kasztelan sochaczewski (M. 202 f. 122 i 125). Marcin, syn Stanisława, dziedzic na Borkach - Świerczach 1618 r., pisarz grodzki przemyski 1620 r., nabył 1630 r. od Sienieńskich Bartoszówkę, Wolę Bigosową, Mroczkowice i Wiechrowice. Pewnie tenże Marcin, 1635 r. podstarości lwowski. Kasper Mikołaj, vicesgerent grodzki przemyski 1596 r. Stanisław, syn Stanisława, dziedzic 1688 r. na Borkach - Świerczach, Krasusach i Miklusach (Zap. Lub. 23 f. 174; 24 f. 957; 33 f. 144; 39 f. 142; 35 f. 159; 64 f. 459). Aleksander, pisarz ziemski lubelski 1687 r. Krzysztof, rotmistrz królewski 1664 r. Jan, syn Kazimierza i Maryi Pogonowskiej, sprzedał 1714 r. dom w Skaryszowie (DW. 62 f. 568). Jana żona, Katarzyna z Dmoszyńskich, kwitowała matkę z posagu 1723 r. (DW. 65 f. 251). Kazimierz, z pierwszej żony miał córkę Katarzynę za Franciszkiem Krasuskim, z drugiej, Zuzanny z Krasuskich, 1-o v. Wojciechowej Krasuskiej, syna Jana 1740 r. Maryanna, córka Ludwika, żona Macieja Dziewulskiego, zmarła przed 1772 r. (Akta Łukowskie). Elekcyę Augusta II-go podpisało dwóch Andrzejów z województwem podlaskiem, a obiór Stanisława Augusta: Adam Jan Kanty, regent grodzki, Andrzej, podstarości mielniccy, i Antoni, sędzia kapturowy drohicki.
[…]
A. Boniecki, Herbarz polski, cz. I, t. II, Warszawa 1900, s. 41; w bibliotece Polona: s. 41.
Boniecki, t. VIII (1905), s. 322–323 · JASTRZĘBSCY v. JAŚTRZEMBSCY h. ŚLEPOWRON, z Jastrzębek, w ziemi łomżyńskiej, skąd następnie przeszli na Podlasie, gdzie …
[…]
s. 322Stanisław, syn Franciszka Szymanika, sprzedał 1783 r. część Jastrzębi-Mroczków Stanisławowi Krasuskiemu, a z Eleonory Krasuskiej, zostawił syna Józefa, ur. 1778 r. (metr. w Domanicach).
[…]
Maciej, syn Krzysztofa, nabył 1761 r. części dóbr Krasuse-Wólka-Konopczana, od Wojciecha Krasuskiego. Macieja i Franciszki synowie: Wojciech, ur. 1752 r. (metr. w Trzebieszowie) i Fabian Sebastyan,, ur. 1754 r. (metr. w Zbuczynie). s. 323 nie). Krzysztof, syn Mateusza, nabył od Jasieńskiego część Borków - Kosiorów; z Elżbiety syn jego Jan, ur. 1755 r. (metr. w Zbuczynie).
[…]
Inni Jastrzębscy nosili przezwisko Pisarczyk. Z nich Marcin, miał syna Aleksandra, który w 1720 r. wspólnie z żoną, Teodorą z Dmowskich, sprzedał część swoją na Jastrzębiach - Dadzibogach Krasuskiemu. Jakóba, syna Aleksandra, kwitował Krasuski 1762 r. Jakóba synów dwóch: Krzysztof, ur. 1758 roku i Walenty, który nabył 1781 r. część wsi Jastrzębie - Śmiary, od Józefa Jastrzębskiego, syna Pawła i Żofii [sic] z Jastrzębskich. Ten Paweł miał jeszcze drugiego syna Łukasza, który nabył 1772 r. część pewną na Jastrzębiach. Wincenty, syn Łukasza, ur. 1770 r.
[…]
A. Boniecki, Herbarz polski, cz. I, t. VIII, Warszawa 1905, s. 322–323; w bibliotece Polona: s. 322 · s. 323.
Uruski, t. 3 (1906), s. 221 · DOMASZEWSKI h. NIECZUJA.
[…]
s. 221Brali przydomek Widlica, który był ich nazwą jeszcze w XV stoleciu; jedna rodzina z Krasuskimi. Jakób cytowany w Vol. Leg. 1606 i 1609 r. Erazm, burgrabia zamku krakowskiego 1614 roku, starosta łukowski i koniuszy koronny 1620 roku, dobry żołnierz przeciw Wołoszy i Szwedom, znakomicie prowadził rolnictwo w swoich majątkach, zakładał fabryki i w Łukowie osadził sukienników, sprowadzonych z Niemiec i fundował w tem mieście Bernardynów; podpisał elekcyę 1632 r. Umarł 1633 r., pozostawiwszy córkę Konstancyę za Danielem Iżyckim. Floryan, podstarosta łukowski 1626 roku, zaślubił Dorotę z Mężenina i z niej miał synów, Stanisława i Jakóba.
S. Uruski, Rodzina. Herbarz szlachty polskiej, t. 3, Warszawa 1906, s. 221; w bibliotece Polona: s. 221.
Uruski, t. 6 (1909), s. 248 · KARWOWSKI h. RAWICZ.
[…]
s. 248Stanisław, starosta augustowski i narewski 1775 r. (herbu Pniejnia), z żony Brygidy Bobrownickiej miał syna Jana, a ten miał mieć syna Piotra, po którym z Maryanny Ryszkowskiej synowie: 1) Józef, dziedzic dóbr Babianka, w pow. radzyńskim, wylegitymowany w Królestwie 1840 r. wraz z synem Janem, urodzonym z Rozalii Grządziewskiej; 2) Franciszek, podrewizor skarbowy tabaczny, wylegitymowany w Królestwie 1840 r. wraz z synem Władysławem, urodzonym z Katarzyny Krasuskiej.
[…]
S. Uruski, Rodzina. Herbarz szlachty polskiej, t. 6, Warszawa 1909, s. 248; w bibliotece Polona: s. 248.
Uruski, t. 8 (1911), s. 229 · KUROWSKI h. NAŁĘCZ.
[…]
s. 229Jan, syn Andrzeja, dziedzic dóbr Piotrowice 1728 roku. Stanisław, dziedzic Gawartowej Woli, cześnik wyszogrodzki 1734 r., miał syna Ignacego 1767 r. Szymon, syn Jana, dziedzic wsi Łysakowo, w wojew. płockiem 1736 r., z Magdaleny Olszewskiej miał syna Jana, po którym synowie, Kazimierz i Paweł; po Kazimierzu synowie: 1) Jakób pozostawił syna Jakóba, po którym z Anny Krasuskiej syn Tomasz, dziedzic wsi Kurowo, wylegitymowany w Królestwie 1852 r.; 2) Maciej, tego synowie: a) Józef, po którym syn Antoni wylegitymowany w Królestwie 1853 r., b) Wiktoryn, po którym z Joanny Nowosielskiej syn Franciszek wylegitymowany w Królestwie 1852 r. i c) Michał, po którym z Zofii Wierzejskiej syn Andrzej wylegitymowany w Królestwie 1852 r.; 3) Marcin, tego syn Tomasz miał syna Kazimierza, ożenionego z Małgorzatą Rzążewską, z której synowie, Józef i Jacek wylegitymowani w Królestwie 1860 r.
[…]
S. Uruski, Rodzina. Herbarz szlachty polskiej, t. 8, Warszawa 1911, s. 229; w bibliotece Polona: s. 229.
Uruski, t. 8 (1911), s. 363 · LESZCZYŃSKI h. ABDANK.
[…]
s. 363Elżbieta Krasuska, wdowa po Krzysztofie Leszczyńskim, ustąpiła 1728 r. części dóbr Krasuse-Zembry synom swoim, Bartłomiejowi i Franciszkowi Leszczyńskim; po Bartłomieju, dziedzicu części Krasuse-Zembry, z żony Anny synowie: Grzegorz, Paweł, Tadeusz i Walenty, dziedzice na Leszczance. Grzegorz nabył 1766 r. części dóbr Krasuse-Zembry od brata Tadeusza i z żony Heleny Krasuskiej pozostawił synów: Ignacego-Wawrzyńca, chrzczonego 1772 r. w Trzebieszowie, Jana Kantego, chrzczonego w Trzebieszowie 1775 r., Ludwika, chrzczonego tamże 1779 r. i Józefa, chrzczonego 1782 r. w Trzebieszowie, wylegitymowanych w Galicyi Zachodniej 1804 roku.
[…]
S. Uruski, Rodzina. Herbarz szlachty polskiej, t. 8, Warszawa 1911, s. 363; w bibliotece Polona: s. 363.
Uruski, t. 10 (1913), s. 30 · ŁUGOWSKI h. LUBICZ.
[…]
s. 30Adam Siuchnik, z żony Zofii Krasuskiej pozostawił syna Kazimierza, ur. 1751 r., który 1781 r. nabył części Ługi-Gołasze od Stanisława, syna Tomasza Ługowskiego i Anny Rzążewskiej, stryja swego; po Stanisławie synowie, Baltazar sprzedał części Ługi-Rętki i Gołasze bratu swemu Łukaszowi, wylegitymowanemu 1804 r.
[…]
S. Uruski, Rodzina. Herbarz szlachty polskiej, t. 10, Warszawa 1913, s. 30; w bibliotece Polona: s. 30.
Uruski, t. 14 (1917), s. 163 · POGONOWSKI h. OGOŃCZYK.
[…]
s. 163Po Tomaszu, burgrabim łukowskim 1700 roku, syn Kazimierz miał syna Jakóba, po którym synowie: 1) Tadeusz z synem Janem Nepomucenem 1851 r., i 2) Jan, dziedzic wsi Tchorzew - Plewki, w pow. siedleckim, 1859 r. wylegitymowani w Królestwie. Z tej linii „Onufry, współdziedzic wsi Pogonów, w pow. siedleckim, syn Tomasza i Antoniny Wielogórskiej, 1843 r.; Jan, syn Szymona, 1844 r.; Franciszek, syn Piotra i Maryanny Wielogórskiej, 1849 r.; Stanisław, syn Wojciecha, 1852 r.; Tomasz, Kazimierz i Ksawery, synowie Józefa i Ksawery Krasuskiej, 1852 r.; Józef, syn Antoniego, 1853 r.; Franciszek i Józef, synowie Jakóba i Anny Chromińskiej, w 1859 roku wylegitymowani w Królestwie.
[…]
S. Uruski, Rodzina. Herbarz szlachty polskiej, t. 14, Warszawa 1917, s. 163; w bibliotece Polona: s. 163.
Uruski, cz. 1 (1932), s. 75 · POGONOWSKI h. OGOŃCZYK.
[…]
s. 75Potomkowie linji burgrabiego Tomasza: Józef ur. 1821, Jan ur. 1827 i Stanisław oraz Franciszek ur. 1823, synowie Jakuba i Anny z Chromińskich, wylegitymowani ze szlachectwa: Józef świad. Nr. 16150 Dz. Gł. Nr. 1540 Ks. L. P. Nr. kol. 1150 z r. 1859, Jan, św. 16066 Dz. Gł. 4505, Nr. kol. 1136 z r. 1859, mają potomstwo: Stanisław ż. z Pawłowską syna Michała, ż. z Ottówną, których dzieci: chor. W. P. Stanisław, † Jan, Katarzyna i Marja, — Józef z 1) Krasuskiej Edwarda, ojca dzisiejszych: Tymoteusza (którego syn Leon ur. 1921), Stanisława (którego syn Eugenjusz-Napoleon ur. 1921) i poległego w r. 1920, Leona oraz † Edwarda (którego syn Edward ur. 1921, Leon 1923, córka Halina 1925) w Łukowie, 2) z Tarkowskiej: dyr. Józefa-Narcyza w Łodzi, d-ra Alfreda w Lubartowie, córki: Pelagję i Annę. Dzieci Józefa-Narcyza: Leszek ur. 1913, Krystyna 1916, Hanna 1922 i Barbara 1925 r.
[…]
S. Uruski, Rodzina. Herbarz szlachty polskiej, cz. 1: Accoramboni–Heynisz, 1932, s. 75; w bibliotece Polona: s. 75.
Złota księga szlachty polskiej
Złota księga, R. XIII (1891), s. 253–256 · w monografii: Olędzcy
[…]
s. 2531. Dorota, w 1657 r. wdowa po Krzysztofie Krasuskim, dziedzicu dóbr Rzążcu, Buchaj i Kornica.2)
[…]
2) Inscr. Luc. 1657 ks. 1 fol. 57. „Dorothea Olędzka ol. N. Alberti Olendzki filia consors vero relicta Christophori Krasuski recognouit, quod ipsa Zophia Krasuska filia sua cum nominato Christophoro Krasuski procreata cum Mathiae Rzążewski Ostyk consorti legitimo bona sua haeredita paterna in terris villarum Rzążew, Buchay et Kornica in summa 900 flor. pol. inscripsit“.
[…]
s. 256W XVII wieku egzystowała w Ziemi łukowskiéj inna gałąź Sobolików-Olędzkich. Z tych Jan Olędzki z niewiadoméj żony spłodził trzech synów, Jana, Wojciecha i Pawła. Jan Janowicz Olędzki pozostawił czterech synów, Marcina, Mateusza, Wojciecha i Pawła [Inscr. Luc. 1710 r. ks. 24 fol. 112; 1715 ks. 28 fol. 230]. Z nich Wojciech podpisał elekcyą 1697 r. z Ziemi chełmskiéj [Vol. Leg. tom V fol. 437] i miał syna, Łukasza, dziedzica na Ciepielach, ożenionego z Heleną Chromińską [Inscr. Luc. 1715 ks. 28 fol. 272; 1716 ks. 29 fol. 75; 1717 ks. 30 fol. 150], a Paweł miał z niewiadoméj żony dwie córki: Barbarę za Jakóbem Krasuskim [Inscr. Luc. 1715 ks. 28 fol. 230] i Maryannę, pannę [Inscr. Luc. 1710 ks 24 fol. 113]. Z braci Jana, syna Jana Olędzkiego. Józef był ożeniony z Maryanną Pietraszewską herbu Radwan [Inscr. Luc. 1680 ks. 8 fol. 209], a Wojciech miał za sobą Helenę Tarkowską herbu Klamry [Inscr. Luc. 1690 ks. 11 fol. 302; 1700 ks. 18 fol. 278].
[…]
T. Żychliński, Złota księga szlachty polskiej, R. XIII, Poznań 1891, s. 253–256; w bibliotece Polona: s. 253 · s. 256.
Pozostałe miejsca w herbarzach
Hasła i wzmianki odnalezione w herbarzach, jeszcze bez przepisu. Odsyłacz prowadzi do strony wydania w Polonie.
| Herbarz | Miejsce |
|---|---|
| Boniecki, t. XII (1908) | Polona |
| Uruski, t. 8 (1911) | Polona |
To samo nazwisko w źródłach serwisu: spis nazwisk ze wszystkich źródeł.
