Strona główna › Źródła › Herbarze › Koziestańscy
Herbarze · Złota księga szlachty polskiej
Koziestańscy w herbarzach
Co o rodzinie Koziestańskich piszą herbarze (Boniecki i Uruski). Teksty haseł podajemy w przepisie wiernym drukowi, z opisem wydania i odsyłaczem do każdej strony w bibliotece cyfrowej.
Hasła w herbarzach
| Herbarz | Herb | Początek hasła | Strony |
|---|---|---|---|
| Uruski, t. 7 (1910) | Waśkiewicz | KOZIESTAŃSKI h. WAŚKIEWICZ. | s. 373 |
| Boniecki, t. XII (1908) | — | KOZIESTAŃSCY z Koziestanów, w łukowskiem, których dziedzicami byli: | s. 82 |
Przepis wierny drukowi: pisownia, skróty i interpunkcja jak w wydaniu. Numer w ramce to strona druku; odsyłacze do stron — pod każdym tekstem.
Uruski, t. 7 (1910), s. 373 · KOZIESTAŃSKI h. WAŚKIEWICZ.
s. 373KOZIESTAŃSKI h. WAŚKIEWICZ. Piszą się z Koziestanów, w łukowskiem, a przeniósłszy się na Litwę, brali przydomek Waśkiewicz. Jan 1531 r., Jan Ślusarz 1552 r. i Jan 1580 r. dziedzice na Koziestanach (Ks. poborowe). Piotr, subdelegat łukowski 1752 r., miał syna Franciszka, a ten syna Tadeusza, po którym z Anieli Oknińskiej syn Antoni, właściciel części wsi Radzików, w pow. siedleckim, wylegitymowany w Królestwie 1859 roku,
S. Uruski, Rodzina. Herbarz szlachty polskiej, t. 7, Warszawa 1910, s. 373; w bibliotece Polona: s. 373.
Boniecki, t. XII (1908), s. 82 · KOZIESTAŃSCY z Koziestanów, w łukowskiem, których dziedzicami byli:
s. 82KOZIESTAŃSCY z Koziestanów, w łukowskiem, których dziedzicami byli: Jan 1531 r., Jan Ślusarz 1552 r. i Jan z sąsiadami 1580 r. (Paw.).
A. Boniecki, Herbarz polski, cz. I, t. XII, Warszawa 1908, s. 82; w bibliotece Polona: s. 82.
To samo nazwisko w źródłach serwisu: spis nazwisk ze wszystkich źródeł.