Strona główna › Źródła › Herbarze › Karwowscy
Herbarze · Złota księga szlachty polskiej
Karwowscy w herbarzach
Co o rodzinie Karwowskich piszą herbarze (Niesiecki, Boniecki i Uruski). Teksty haseł podajemy w przepisie wiernym drukowi, z opisem wydania i odsyłaczem do każdej strony w bibliotece cyfrowej.
Hasła w herbarzach
| Herbarz | Herb | Początek hasła | Strony |
|---|---|---|---|
| Niesiecki, wyd. Bobrowicza, t. V (1840) | Rawicz | Karwowski herbu Rawicz, w ziemi Łukowskiej, do których niewiem czy niektórzy nie należą wyżej położeni. | s. 54 |
| Herbarz podług Niesieckiego, t. I (1875–1881) | Rawicz | Karwowski h. Rawicz, w z. łukowskiej. | s. 709 |
| Boniecki, t. IX (1906) | Rawicz | KARWOWSCY h. RAWICZ z Karwowa, w powiecie łukowskim. | s. 330 |
| Uruski, t. 6 (1909) | Rawicz | KARWOWSKI h. RAWICZ. | s. 247–248 |
| Niesiecki, wyd. Bobrowicza, t. V (1840) | Pnieinia | Karwowski herbu Pnieinia, w Rawskiem województwie. | s. 52–54 |
| Herbarz podług Niesieckiego, t. I (1875–1881) | Pnieinia | Karwowski h. Pnieinia, w rawskiem. | s. 708–709 |
| Uruski, t. 6 (1909) | Pniejnia | KARWOWSKI h. PNIEJNIA. | s. 241–247 |
| Herbarz podług Niesieckiego, t. I (1875–1881) | Zagłoba | Karwowski h. Zagłoba. | s. 709 |
Przepis wierny drukowi: pisownia, skróty i interpunkcja jak w wydaniu. Numer w ramce to strona druku; odsyłacze do stron — pod każdym tekstem.
Niesiecki, wyd. Bobrowicza, t. V (1840), s. 54 · Karwowski herbu Rawicz, w ziemi Łukowskiej, do których niewiem czy niektórzy nie należą wyżej położeni.
s. 54Karwowski herbu Rawicz, w ziemi Łukowskiej, do których niewiem czy niektórzy nie należą wyżej położeni.
K. Niesiecki, Herbarz polski, wyd. J. N. Bobrowicza, t. V, Lipsk 1840, s. 54; w bibliotece Polona: s. 54.
Herbarz podług Niesieckiego, t. I (1875–1881), s. 709 · Karwowski h. Rawicz, w z. łukowskiej.
s. 709Karwowski h. Rawicz, w z. łukowskiej. Nies.
Herbarz polski podług Niesieckiego treściwie ułożony, t. I, 1875–1881, s. 709; w bibliotece Polona: s. 709.
Boniecki, t. IX (1906), s. 330 · KARWOWSCY h. RAWICZ z Karwowa, w powiecie łukowskim.
s. 330KARWOWSCY h. RAWICZ z Karwowa, w powiecie łukowskim. Andrzej Karwowski, właściciel Karwowa 1580 r. N., dziedzic części Czuczyłowa, w halickiem, 1578 r. Leonard, współdziedzic Zamiechowa, procesuje się z kapitułą przemyską w latach 1605 — 1606 (Paw.). Krzysztof Karwowski, w parafii Trzebieszowskiej, ożeniony z Grochowską, wypędził żonę, a wziął sobie drugą Popławską 1570 r.
Grzegorz podpisał, z województwem lubelskiem, elekcyę króla Michała. Katarzyna, córka Mikołaja i Zofii z Rokoszów, żona 1700 roku Stanisława Jakóba Karwowskiego h. Pniejnia, starosty wojnickiego (Gr. Biec.). Mikołaj ten był administratorem Rybotycz i miał drugą córkę Annę Maryannę, ur. 1699 r. Paweł, żonaty z Anną 1667 roku. Maryanna, żona Franciszka Grodzickiego 1683 r. (metr. w Rybotyczach i Dobromilu). Franciszek, z żony Franciszki Barańskiej, 2-o v. Andrzejowej Jordanowej 1736 r., pozostawił: Dominika, Antoniego i Barbarę, którzy z matką i ojczymem kwitowali 1737 r. Humieckiego (Gr. Kamien.). Michał, regent grodzki halicki, otrzymał 1702 roku Olszankę, w bełskiem (Ręk. Os. Sig. 262 f. 96).
Rafał Szymon, syn Krzysztofa i Maryanny Młodnickiej, wnuk Stanisława i Maryanny Krzynieckiej, pozostawił, z Magdaleny Wyrzykowskiej, synów: księdza Walentego, Franciszka i Józefa, wylegitymowanych ze szlachectwa 1782 roku, w grodzie bieckim, zaś Józef, syn Tomasza i Joanny Spławskiej, wnuk Samuela i Anny Tomaszewskiej, z Maryanny Stachurskiej miał syna Grzegorza, wylegitymowanego ze szlachectwa w ziemstwie lwowskiem 1782 r.
Józef Karwowski sprzedał 1754 roku część Karwowa Dębowskiemu.
Jan, zwany Golian, syn Piotra, sprzedał 1769 r. część Karwowa, Antoniemu i Maryannie z Rudzińskich Karwowskim. Syn jego Piotr, urodzony z żony Agaty w parafii Łysobyckiej 1766 r.
Łukasz, zwany Broda, nabył 1740 r. część Tchorzewa Ziemiańskiego 1740 r. Synowie jego: Jakób, ur. z żony Teresy, w parafii Ulan 1734 r. i Tomasz, ur. z żony Maryanny, w parafii Kock 1750 roku. Stanisław, syn Leonarda, nabył 1758 r. część Karwowa od Józefa. Mateusz, syn Stanisława, zaślubił 1777 r. Maryannę Kożuchowską, wdowę po Antonim Karwowskim. Krzysztof, syn Stanisława i Ewy, ur. w parafii Trzebieszowskiej 1763 r.
Franciszek, syn Andrzeja, zwanego Mścich, odstąpił 1732 r. część Karwowa synowi Franciszkowi, którego, z żony Ewy, synowie, urodzeni w parafii Trzebieszowskiej: Wawrzyniec 1749 r. i Maciej 1753 r.
Michał zwany Mścich, syn Wawrzyńca, nabył 1733 r. część Karwowa od Edmunda. Syn jego Szymon, urodzony z żony Elżbiety, w parafii Trzebieszowskiej 1741 r. Paweł, syn Stanisława, zwanego Mścich, nabył 1757 r. od Józefa część Karwowa. Antoni, syn Józefa, urodzony w parafii Trzebieszowskiej 1752 r.
Michał, syn Jana Brody, nabył 1742 r. część Karwowa od Franciszka. Syn jego Jakób, ur. z Katarzyny, w parafii Trzebieszowskiej 1744 r. Jakób, żonaty
A. Boniecki, Herbarz polski, cz. I, t. IX, Warszawa 1906, s. 330; w bibliotece Polona: s. 330.
Uruski, t. 6 (1909), s. 247–248 · KARWOWSKI h. RAWICZ.
s. 247KARWOWSKI h. RAWICZ. Piszą się z Karwowa, w pow. łukowskim. Michał, regent grodzki halicki 1702 r. Adam, 1665 r. dziedzic dóbr Wólka Karwowska i Dąbrowice; pochodzący od niego: 1) Jan Nepomucen, dyrektor gimnazyum szlacheckiego w Warszawie (?), Kazimierz, Walenty i Kacper, patron Trybunału w Augustowie, synowie Jerzego i Maryanny z Dąbrowskich, wylegitymowani w Królestwie 1838 r.; 2) Jakób miał syna Mateusza, a ten syna Franciszka, po którym syn Maciej, żonaty z Maryanną Celińską, pozostawił syna Antoniego, patrona Trybunału w Lublinie, wylegitymowanego w Królestwie 1844 r.; inni potomkowie tegoż Adama z 1665 r. wylegitymowani z herbem Pniejnia.
s. 248Wojciech w 1701 r. kupił majątek Karwosieki-Respondy od Bartłomieja Tłubickiego; jego syn Wojciech miał syna Antoniego, a ten syna Błażeja, wylegitymowanego w Królestwie 1840 r.
Adam, w 1727 r. dziedzic dóbr Karwowo-Krzywanice, z Maryanny Rostkowskiej miał syna Mateusza, a ten syna Józefa, po którym syn Grzegorz pozostawił syna Andrzeja, którego z Teresy Czosnowskiej syn Konstanty wylegitymowany w Królestwie 1858 r.
Stanisław, starosta augustowski i narewski 1775 r. (herbu Pniejnia), z żony Brygidy Bobrownickiej miał syna Jana, a ten miał mieć syna Piotra, po którym z Maryanny Ryszkowskiej synowie: 1) Józef, dziedzic dóbr Babianka, w pow. radzyńskim, wylegitymowany w Królestwie 1840 r. wraz z synem Janem, urodzonym z Rozalii Grządziewskiej; 2) Franciszek, podrewizor skarbowy tabaczny, wylegitymowany w Królestwie 1840 r. wraz z synem Władysławem, urodzonym z Katarzyny Krasuskiej.
Stanisław, łowczy bielski 1764 r., (herbu Pniejnia), miał mieć syna Andrzeja, po którym syn Franciszek wylegitymowany wraz z synami: Sewerynem, Piotrem i Józefem w Królestwie 1856 r.
Daniel, syn Adama, zapisany do ksiąg szlachty gub. kowieńskiej 1819 r. Adam, syn Macieja, i inni wylegitymowany w Cesarstwie i zapisany do ksiąg szlachty gub. wołyńskiej 1848 r.
S. Uruski, Rodzina. Herbarz szlachty polskiej, t. 6, Warszawa 1909, s. 247–248; w bibliotece Polona: s. 247 · s. 248.
Niesiecki, wyd. Bobrowicza, t. V (1840), s. 52–54 · Karwowski herbu Pnieinia, w Rawskiem województwie.
s. 52Karwowski herbu Pnieinia, w Rawskiem województwie. Augustyn Karwowski podsędek Wiski, poborca tamże od roku 1590. aż do roku 1609. Constit. fol. 896. Jan w Płockiem 1648. Adam, Jan, Wojciech, Józef w ziemi Wiskiej 1632. Józef Stanisław 1674. Piotr przeor konwentu Jędrzejowskiego 1689. Kazimierz podczaszy Wiski, sędzia grodzki Brański, deputat na trybunał koronny 1714. z Podlaskiego, i poseł na sejm kilka razy. Któryś z tego domu, miał za sobą Elżbietę Baworowską, drugi Chrząstowską Teresę.
Duńczewski w herbarzu Tom II. str. 146. taki obszerniejszy rodowód tej familji umieszcza, z ksiąg ziemskich, grodzkich i różnych autentycznych tranzakcyi wypisany: Maciej z Konotopy Karwowski, powiatu Kolneńskiego, miał synów dwóch, Pawła bezdzietnego, i Mikołaja. Mikołaj miał synów piąciu: Dominika, Jakóba, Urbana księdza, Floryana i Macieja bezpotomnych. Dominik syn Mikołaja, miał synów trzech, Łukasza, Bartłomieja i Michała. Z tych Łukasz spłodził Marcina, Marcin Grzegorza bezpotomnego. Bartłomiej spłodził Mikołaja, Mikołaj Zacheusza, Zacheusz Wojciecha, Wojciech zaś spłodził synów piąciu, to jest Pawła, Szczesnego, Jakóba, Andrzeja i Zygmunta, a ci wszyscy pomarli bezdzietni.
Michał syn Dominika wzwyż wyrażonego, potomek trzeci, spłodził Mateusza, Mateusz Stanisława, Stanisław Wojciecha bezpotomnego. Jakób syn Mikołaja, a wnuk Macieja z Konotopy Karwowskiego, spłodził Wojciecha, który miał synów trzech, Wencesława, Jakóba i Wojciecha. Wencesław był bezdzietny, Jakób spłodził Wojciecha, którego synów trzech, Wencesław, Jakób i Wojciech. Wencesław miał syna Jana bezpotomnego. Jakób spłodził Mateusza Wojciecha binominis, także bezdzietnego, i drugiego syna Stanisława. Stanisław spłodził Wojciecha, który żył z Alexandrą Ciszewską herbu Zadora, jak pisze Niesiecki tom. 1. fol. 321. Wojciech pomieniony, dóbr Krosiewa, Wojtów, Radziejowo i t. d. dziedzic, z Alexandrą Ciszewską mieli synów piąciu, i córkę jednę, to jest Stanisława łowczego ziemi Bielskiej, ożenionego z Niewiarowską herbu Półkozic, z tą spłodził Teresę Stanisława Gąsowskiego, skarbnika Podlaskiego żonę, z których Anna, Antoniego Wilczewskiego, podczaszego ziemi Bielskiej żona. Bonifacy syn drugi Wojciecha Karwowskiego z Ciszewskiej, wstąpił do zakonu Kaznodziejskiego, gdzie przy świątobliwości swojej będąc zacnym teologiem, umarł Viterbiae in Italia. Trzeci syn Wojciecha Karwowskiego z Alexandry Ciszewskiej Michał cześnik ziemi Bielskiej, zostawił potomstwo z Joanną Orzeszkowną, Antoniego, który z Anną Niewiarowską s. 53 bezdzietny. Czwarty syn Wojciecha Karwowskiego z wyrażonej Ciszewskiej Jan, także bezdzietny zszedł z tego świata. Piąty syn z pomienionego małżeństwa, Kazimierz Karwowski, stolnik ziemi Bielskiej, podstarości i sędzia grodzki Brański, który będąc posłem dwadzieścia i siedm razy na walne sejmy koronne, wiele prac z niemałą fortuny expensą dla dobra Królestwa Polskiego podjąwszy, wcale od różnych wiele zasłużonych, dystyngwowanym nazwać się może. Jako Civis et Consul Polonus; tak w prawie przezorny sędzia, w publicznych radach poseł niezawodnie doświadczony wielkiego kredytu u majestatów z województw Polskich, a nie mniejszej przyjaźni u rycerstwa koronnego, marszałkował na sejmie walnym w Warszawie 1740. umarł pełny zasług roku 1746. dnia 12. Maja, pochowan w Dolistowie. Zona tegoż Kazimierza Karwowskiego, Regina Sopockowna, herbu Sorokomla.
Tego Kazimierza Karwowskiego stolnika Bielskiego, podstarościego grodzkiego Brańskiego, z pomienioną Reginą Sopockowną potomstwo, Paweł chorąży ziemi Bielskiej, poseł kilka razy na sejmy i mowca wielki, ten z Kunegundą Pawła i Katarzyny de Rajeńskie Kruszewską podczaszanką ziemi Bielskiej spłodził także synów i córki, to jest Józefa wojskiego ziemi Bielskiej, Kazimierza, Rozalią, Antoniego, Jana, Michała, Annę, Stanisława, Maryannę i Franciszka. Andrzej Karwowski, stolnik ziemi Wiskiej, najprzód był pod grandmuszkieterami u Najjaśniejszego Króla Augusta wtórego, potem artylleryi koronnej kapitanem, posłował kilka razy. Dwa razy stanowił śluby małżeńskie 1mo voto z Anną Wierzbiczowną córką Wierzbicza, pułkownika wojsk auktoramentu cudzoziemskiego J. K. Mci i Rzeczypospolitej, mniejszej buławy koronnej, zostawił potomstwo, Annę, Kazimierza, Michała, Adama. Tenże 2do voto wszedł w kontrakty małżeńskie z Anną, Felicyana [?] i Ewy de Staniszewskie Świderskich, stolnikowną ziemi Wiskiej, sędziego grodzkiego Wiskiego córką, herbu Ślepowron, z którą spłodził Jana, Ignacego, Józefa i Antoniego. Benedykt Karwowski, syn czwarty Kazimierza podstarościego grodzkiego Brańskiego, bezpotomny. Tegoż Kazimierza córka Regina Karwowska, weszła w kontrakty małżeńskie z Godlewskim, pisarzem ziemskim Brańskim. Paweł Karwowski, skarbnik ziemi Bielskiej, brat rodzony Kazimierza stolnika ziemi Bielskiej, podstarościego grodzkiego Brańskiego, syn piąty Wojciecha Karwowskiego i Alexandry Ciszewskiej, mąż zacny i doskonały, wszedłszy w dożywotnią przyjaźń z Maryanną Cichocką, ma konsolacyą z potomstwa swego, Wojciecha bezdzietnego, Stanisława skarbnika i regenta ziemskiego Bielskiego, pięknej rekognicyi kawalera, i w prawie biegłego; Kazimierza w zakonie Ś. Franciszka Conventualium, i córek dwie, Annę, Adama Smolińskiego, herbu Nieczuja, i Agnieszkę Rybińskiego, małżonki.
Anna, siostra rodzona pomienionego Kazimierza Karwowskiego, stolnika Bielskiego i podstarościego grodzkiego Brańskiego, weszła in faedus connubiale z Jakóbem Rydzewskim. Wojciech Karwowski, brat Wencesława i Jakóba, to jest syn Wojciecha, wnuk Jakóba, prawnuk Mikołaja, spłodził Jadwigę, która poszła za Jana Konopackiego, i urodziła Wojciecha Konopackiego. Drugą córkę miał Elżbietę, Stanisława Kuleszy żonę bezpotomną. — s. 54 Krasicki w przypisach dodaje: W r. 1778. Ignacy Karwowski. — Maciej komornik ziemski Wyszogrodzki. — W Przemysłkiem są także Karwowscy mieli dziedziczną majętność Tyszkowice. — Karwowska była za Niedźwiedzkim pisarzem ziemskim Przemysłkim. — Jej brat zostawuje potomstwo — syn regent Przemysłki pojął Drewnowską. — Roku 1778. Paweł podkomorzy Bielski. — Stanisław stolnik Bielski. — Józef wojski Bielski. — Kazimierz podczaszy Wizki. —
K. Niesiecki, Herbarz polski, wyd. J. N. Bobrowicza, t. V, Lipsk 1840, s. 52–54; w bibliotece Polona: s. 52 · s. 53 · s. 54.
Herbarz podług Niesieckiego, t. I (1875–1881), s. 708–709 · Karwowski h. Pnieinia, w rawskiem.
s. 708Karwowski h. Pnieinia, w rawskiem. *) Augustyn podsędek wizki, pobórca tamże od r. 1590 do 1609. Jan w płockiem 1648. Adam, Jan, Wojciech, Józef w z. wizkiej 1632. Józef Stanisław 1674. Piotr przeor konwentu jędrzejowskiego 1689. Kazimierz podczaszy wizki, sędzia gr. brański, deputat na trybunał kor. 1714 z podlaskiego i poseł na sejm kilka razy. Któryś z tego domu miał za sobą Elżbietę Baworowską, drugi Chrząstowską Teresę. Nies. — Maciej z Konotopy miał synów dwóch: Pawła bezdzietnego i Mikołaja. Mikołaj miał synów pięciu: Dominika, Jakóba, Urbana księdza, Floryana i Macieja bezpotomnych. Dominik syn Mikołaja miał synów trzech: Łukasza, Bartłomieja i Michała. Z tych Łukasz spłodził Marcina, Marcin Grzegorza bezpotomnego. Bartłomiej spłodził Mikołaja, Mikołaj Zacheusza, Zacheusz Wojciecha, Wojciech zaś spłodził synów pięciu, to jest: Pawła, Szczesnego, Jakóba, Andrzeja i Zygmunta, a ci wszyscy pomarli bezdzietni. Michał, syn Dominika wzwyż wyrażonego, spłodził Mateusza, Mateusz Stanisława, Stanisław Wojciecha bezpotomnego. Jakób syn Mikołaja a wnuk Macieja z Konotopy spłodził Wojciecha, który miał synów trzech: Wencesława, Jakóba i Wojciecha. Wencesław był bezdzietny, Jakób spłodził Wojciecha, którego synów trzech: Wencesław, Jakób i Wojciech. Wencesław miał syna Jana bezpotomnego, Jakób spłodził Mateusza Wojciecha binominis także bezdzietnego i drugiego syna Stanisława. Stanisław spłodził Wojciecha, który żył z Alexandrą Ciszewską h. Zadora, jak pisze Niesiecki tom I fol. 321. Wojciech pomieniony, dóbr Krosiewa, Wojtów, Radziejowo i t. d. dziedzic, z Alexandrą Ciszewską mieli oprócz córki Anny za Jakóbem Rydzewskim, synów pięciu: Stanisława łowczego z. bielskiej, ożenionego z Niewiarowską h. Półkozic, z tą spłodził Teresę Stanisława Gąsowskiego skarbnika podlaskiego żonę, z których Anna za Antonim Wilczewskim podczaszym z. bielskiej. Bonifacy, syn drugi Wojciecha z Ciszewskiej, wstąpił do zakonu kaznodziejskiego, gdzie przy świątobliwości swojej będąc zacnym teologiem, umarł Viterbiae in Italia. Trzeci syn Wojciecha z Alexandry Ciszewskiej Michał cześnik z. bielskiej, zostawił potomstwo z Joanną Orzeszkówną, Antoniego, który z Anną Niewiarowską bezdzietny. Czwarty syn Wojciecha z wyrażonej Ciszewskiej Jan, także bezdzietny zszedł z tego świata. Piąty syn z pomienionego małżeństwa, Kazimierz z. bielskiej poseł dwadzieścia i siedm razy, marszałkował na sejmie walnym w Warszawie 1740, miał za sobą Reginę Sopockównę h. Syrokomla, z której następujące zostało potomstwo: 1) Paweł chorąży z. bielskiej, poseł kilka razy na sejmy i mówca wielki, ten z Kunegundą Pawła i Katarzyny de Rajeńskie Kruszewską podczaszanką z. bielskiej spłodził także synów i córki: Józefa wojskiego z. bielskiej, Kazimierza, Rozalią, Antoniego, Jana, Michała, Annę, Stanisława, Maryannę i Franciszka. 2) Andrzej stolnik z. wiskiej, artyleryi kor. kapitan, 1mo voto z Anną Wierzbiczówną, córką pułkownika kor., zostawił potomstwo: Annę, Kazimierza, Michała, Adama, — 2do voto z Anną, córką Felicyana i Ewy de Staniszewskie Świderskich stolnikówną z. wiskiej, spłodził Jana, Ignacego, Józefa i Antoniego. 3) Benedykt bezpotomny. 4) Regina za Godlewskim pisarzem z. brańskim. Paweł skarbnik z. bielskiej, brat rodzony Kazimierza stolnika z. bielskiej, syn piąty Wojciecha i Alexandry Ciszewskiej, mąż zacny i doskonały, z Maryanną Cichocką ma konsolacyą z potomstwa swego: Wojciecha bezdzietnego, Stanisława skarbnika i regenta z. bielskiego, Kazimierza w zakonie ś. Franciszka Conventualium i córek dwie: Annę, Adama Smolińskiego h. Nieczuja i Agnieszkę Rybińskiego małżonki. Wojciech, brat Wencesława i Jakóba, syn Wojciecha, wnuk Jakóba, prawnuk Mikołaja, spłodził Jadwigę, która poszła za Jana Konopackiego i Elżbietę za Stanisławem Kuleszą. Duńcz. — W r. 1778 Ignacy. Maciej komornik z. wyszogrodzki. W przemyskiem Karwowscy mieli dziedziczną majętność Tyszkowice. Karwowska była za Niedźwiedzkim pisarzem z. przemyskim. Jej s. 709 brat zostawił potomstwo, syn regent przemyski pojął Drewnowską. R. 1778 Paweł podkomorzy bielski. Stanisław stolnik bielski. Józef wojski bielski. Kazimierz podczaszy wiski. Kras. — Są po dziś licznie rozrodzeni w król. polskiem i w w. księstwie poznańskiem. Do tych ostatnich należy N. Karwowski, profesor gimnazyum w Lesznie, — córka jego Ferdynanda za Wincentym Karśnickim, a syn Stanisław, nauczyciel gimnazyum w Żeganiu (Sagau na Szląsku), autor kilku dzieł treści historycznej, ma za sobą Pstrokońską.
*) Dom to starożytny, ukazujący się w aktach z. łomżyńskich i wiskich od r. 1423; gniazdo jego dobra Karwowo w z. wiskiej. Grądzcy i Olszyńscy z tego domu początek swój prowadzą od dóbr Grądy i Olszyny przyjąwszy nazwisko. (Kap. Mil.)
Herbarz polski podług Niesieckiego treściwie ułożony, t. I, 1875–1881, s. 708–709; w bibliotece Polona: s. 708 · s. 709.
Uruski, t. 6 (1909), s. 241–247 · KARWOWSKI h. PNIEJNIA.
s. 241KARWOWSKI h. PNIEJNIA. Jest kilka osad Karwowo, w wojew. płockiem, w ziemi wizkiej i na Podlasiu, które wszystkie były w posiadaniu tej rodziny już w początkach XV stolecia; zdaje się jednak, że rzeczywistem jej gniazdem jest wieś Karwowo-Czwaliny, w ziemi wizkiej, od której nawet herb Pniejnia miał drugą nazwę Cwalina. Karwowscy w XV stoleciu bardzo byli rozrodzeni i rozdzieleni na kilka linij, z których jedna, s. 242 pochodząca od Krystyna, dziedzica wsi Grądy 1469 r., ożenionego z Katarzyną Szorcówną, sędzianką wizką, wzięła nazwisko Grądzki, z tych znowu Grądzkich jedni zostali przy tem nazwisku, a inni od dziedzicznego majątku Olszyny nazwali się Olszyńskimi.
Z linij, które zachowały nazwisko Karwowski, główniejszą jest linia Dadźboga, który w 1436 r. za przywilejem Władysława ks. Mazowieckiego wydzielił swoim synom, Bartłomiejowi i Mikołajowi-Pawłowi 30 włók gruntu, między rzekami Wyssą i Kubrą położonych; po Mikołaju-Pawle syn Michał miał syna Stanisława, po którym synowie, Jan i Wojciech.
Jan miał trzech synów: Szymona, Piotra i Stanisława; z nich Szymon pozostawił syna Feliksa, a ten syna Jakóba, po którym syn Tomasz miał syna Wawrzyńca. Antoni, syn Wawrzyńca, zaślubił Maryannę Chrzanowską i z niej pozostawił synów, Franciszka i Feliksa, wylegitymowanych w Królestwie 1853 r.
Piotr, drugi syn Jana, miał syna Mikołaja, a ten syna Kacpra, po którym synowie: 1) Wojciech, żonaty z Katarzyną Sleszyńską, pozostawił synów: Jakóba, Mateusza i Antoniego, wylegitymowanych w Królestwie 1852 r.; 2) Antoni miał syna Szymona, wylegitymowanego w Królestwie 1852 roku.
Po Stanisławie, najmłodszym synu Jana, syn Antoni miał syna Stanisława, a ten syna Pawła, żonatego z Rozalią Bagińską, z której syn Stanisław wylegitymowany w Królestwie 1856 r.
Wojciech, młodszy syn Stanisława, miał synów: Kazimierza, Pawła i Marcina; po Kazimierzu synowie, Józef i Jakób. Józef miał syna Tomasza, a ten syna Wincentego, po którym syn Daniel, właściciel części wsi Karwowa, w pow. augustowskim, wylegitymowany w Królestwie 1837 r.
Jakób, drugi syn Kazimierza, miał synów: Jana, Zygmunta, Piotra i Mikołaja; 1) Jan miał syna Kazimierza, a ten syna Tomasza, po którym z żony Maryanny Milewskiej syn Michał wylegitymowany w Królestwie 1853 r.; 2) Zygmunt, tego syn Kacper pozostawił syna Macieja, żonatego z Maryanną Budziszewską, z której synowie, Józef i Mateusz wylegitymowani w Królestwie 1850 r.; 3) Piotr miał syna Stanisława, którego syn Tomasz zaślubił Katarzynę Borawską i z niej pozostawił syna Józefa, wylegitymowanego w Królestwie 1843 r.; 4) Mikołaj, tego syn Józef, żonaty z Maryanną Targońską, miał syna Dyonizego, wylegitymowanego w Królestwie 1840 r.
Maciej, syn Andrzeja, dziedzic dóbr Karwowa-Konotop 1472 r., miał synów, Pawła i Mikołaja; z nich Mikołaj pozostawił pięciu synów, po których pochodzący: Stanisława syn Klemens, żonaty z Maryanną Włodkowską, miał syna Jana Chrzciciela, wylegitymowanego w Królestwie 1840 r., razem z synem Antonim; Franciszka syn Maksymilian, żonaty z Anną Mogielnicką, pozostawił synów, Mateusza i Stanisława, wylegitymowanych w Królestwie 1843 r.; Mateusz, syn Kazimierza, miał syna Andrzeja, po którym synowie: 1) Antoni wylegitymowany w Królestwie 1840 r. z synami, s. 243 Franciszkiem, po którym z Anny Bąkowskiej syn Józef, żołnierz w wojsku ros., i Wojciechem, po którym z Maryi Rydzewskiej syn Franciszek; 2) Wawrzyniec wylegitymowany w Królestwie 1840 r., jego syn Franciszek z Maryanny Adamowiczówny, wdowy po Foglu, miał syna Apolinarego, podpisarza sądu w Maryampolu, wylegitymowanego w Królestwie 1862 r.; 3) Konstanty, żonaty z Magdaleną Przestrzalską, miał synów, Szymona w 1849 r., i Mikołaja w 1845 r., wylegitymowanych w Królestwie.
Paweł, dziedzic na Karwowie, miał synów, Stanisława i Jana; po Stanisławie synowie: Wojciech, Marcin i Maciej, z nich Wojciech miał syna Jana, żonatego z Franciszką Chrzanowską, z której syn Adam wylegitymowany w Królestwie 1854 r., a Marcin pozostawił syna Andrzeja, żonatego z Franciszką Borawską, z niej syn Piotr-Paweł wylegitymowany w Królestwie 1852 roku.
Jan, młodszy syn Pawła, dziedzica Karwowa, miał syna Franciszka, jego syn Wojciech pozostawił syna Franciszka, żonatego z Franciszką z Konopków, z której synowie: Jan i Antoni 1853 r., Karol-Wojciech i Aleksander w 1860 r., a Andrzej w 1862 r. wylegitymowani w Królestwie.
Po Macieju synowie: 1) Jakób, syn Paweł, syn Stanisław, syn Adam, syn Marcin, syn Andrzej, żonaty z Teresą Karwowską, z której syn Franciszek wylegitymowany w Królestwie 1854 r.; 2) Ignacy, syn Szymon, syn Wawrzyniec, syn Franciszek ożeniony z Ewą Kossakowską, z niej syn Karol wylegitymowany w Królestwie 1862 roku.
Jakób, dziedzic na Karwowie 1508 r., miał syna Wojciecha, tego syn Jakób pozostawił syna Wojciecha, jego syn Stanisław miał syna Wojciecha, dziedzica dóbr Kroszewa i Wojdów-Radziejewa 1684 r., po którym z Aleksandry Ciszewskiej synowie: Stanisław, Bonifacy, Michał, Kazimierz i Paweł. Z nich: Stanisław, pisarz grodzki trembowelski 1689 roku, łowczy bielski, po którym z żony Niewiarowskiej córka Teresa za Stanisławem Gąsowskim, stolnikiem podlaskim; Bonifacy, Dominikanin, umarł we Włoszech; Michał, łowczy bielski 1703 r., po którym z Joanny z Orzeszków syn Antoni bezdzietny; Kazimierz, podstoli i sędzia grodzki brański, z łowczego bielskiego 1703 r., cześnik wizki, a z podczaszego stolnik bielski 1724 r., zasłużony w obywatelstwie, 27 razy poseł na sejm, marszałek Izby poselskiej 1740 r., um. 1746 r., pozostawiwszy z żony Reginy Sopoćkówny synów, Pawła i Andrzeja.
Paweł, podczaszy wizki 1727 r., stolnik bielski 1744 r., z chorążego podkomorzy bielski 1762 r., poseł na sejmy, po którym z Kunegundy Kruszewskiej, podczaszanki bielskiej, córka Róża 1v. za Janem, skarbnikiem łomżyńskim, 2v. za Józefem, łowczym wizkim, Kisielnickimi, 3v. za Adamem Przeradowskim, podczaszym rożańskim, i synowie: Józef, wojski bielski 1750 r., podpisał elekcyę 1764 r. z ziemią bielską, Kazimierz, łowczy 1760 r., cześnik 1767 r., a ostatnio podczaszy wizki 1784 r., Jan, Michał, Stanisław, kapitan wojsk koronnych 1789 roku, i Franciszek, szambelan Stanisława s. 244 Augusta 1790 r., po którym z Katarzyny Gąsowskiej synowie, Ignacy 1843 r. i Franciszek 1863 r. wylegitymowani w Królestwie.
Andrzej, młodszy syn Kazimierza, stolnika bielskiego, dziedzic dóbr Solistowo i in., kapitan artyleryi, wojski bielski 1744 r., z podczaszego stolnik, a ostatnio chorąży wizki 1756 r., kilkakrotnie poseł na sejmy, po którym z pierwszej żony Anny Wyrwiczówny, 2v. za Rostkowskim, generałem wojsk koronnych, synowie: Kazimierz, Michał i Adam, a z drugiej żony Anny Świderskiej synowie: Jan, Ignacy, skarbnik 1774 r., a następnie wojski wizki 1782 r., Józef, Stanisław i Antoni, kanonik wileński.
Kazimierz, dziedzic dóbr Reszki 1760 r., łowczy i poseł wizki 1764 r., podpisał elekcyę 1764 r. z ziemią wizką; łowczy miał mieć syna Wojciecha, po którym z Agnieszki Kopycińskiej syn Jan, patron Trybunału w Warszawie, wylegitymowany w Królestwie 1838 r., pozostawił syna Aleksandra i córki: Emilię, Kornelę i Matyldę.
Michał, dziedzic dóbr Wojdy-Radziejewo 1760 r., miał synów, Michała, po którym z Teresy Przęradowskiej syn Mikołaj wylegitymowany w Królestwie 1839 r., i Józefa, żonatego z Kunegundą Ichnatowską, z której synowie, Feliks-Piotr, urzędnik w Łomży, i Nikary wylegitymowani w Królestwie 1839 r.
Jan, dziedzic Kroszewa 1760 r., po którym z Cecylii Regulskiej synowie: Stanisław, dziedzic wsi Kroszewa, w gub. augustowskiej, i Klemens, dziedzic wsi Wólki, ten z synem Eustachym, urodzonym z Elżbiety Dursniewiczówny, wylegitymowani w Królestwie 1837 r.
Stanisław, ur. 1803 r. we wsi Kroszewie, w obwodzie augustowskim, wstąpił 1821 r. do 8 pułku piechoty liniowej z korpusu kadetów kaliskich i w 1827 r. został podporucznikiem; Stanisław z żony Anny Rydzewskiej miał córkę Apolonię za Stanisławem Karwowskim i syna Andrzeja, wylegitymowanego w Królestwie 1839 r., po którym syn Jan-Joachim zaślubił Leokadyę Rudnicką i z niej pozostawił córki: Józefę, Leokadyę, Adaminę, Jadwigę i synów: Jana, Kazimierza i Stanisława.
Paweł, ostatni syn Wojciecha, dziedzica Kroszewa i Wojdów-Radziejewa, skarbnik bielski 1742 r., z żony Maryanny Cichockiej miał synów: Wojciecha, bezpotomnego, Kazimierza, ks. Franciszkanina, i Stanisława, skarbnika i regenta 1752 r., łowczego 1757 r., następnie podstolego 1762 r., wreszcie stolnika bielskiego 1770 r., starostę augustowskiego i narewskiego, kawalera orderu św. Stanisława, który, posłując na sejm 1775 r., tegoż roku dostał starostwo narewskie i leśnictwo knyszyńskie z wsią Putyski prawem emfiteutycznem na lat 50; podpisał elekcyę 1764 r. z pow. bielskim. Stanisław z żony Brygidy Bobrownickiej pozostawił synów: Jana, starostę narewskiego i kawalera orderu św. Stanisława 1792 r., szambelana Stanisława Augusta 1793 r., Józefa i Andrzeja.
Józef, wojski podlaski 1779 r., podstoli bielski 1788 r., miał syna Stanisława, po którym z Apolonii Karwowskiej syn Feliks, doktór medycyny.
s. 245Andrzej, właściciel dóbr Chrościenki i Dołohubów, kapitan wojsk koronnych 1793 r. i kawaler orderu św. Stanisława, następnie generał wojsk polskich, z żony N. de St. Arnaud pozostawił córkę za Kretowiczem i syna Konstantego.
Do tej linii należą: Adam, dziedzic dóbr Kroszewo, w pow. augustowskim, syn Wincentego i Teresy z Moniuszków, wylegitymowany w Królestwie 1837 r.; Konstanty i Wojciech, synowie Stefana i Małgorzaty z Białosukniów, wylegitymowani w Królestwie 1839 r.
Adam, w 1665 r. dziedzic wsi Wólki Karwowskiej i Karwowa, miał syna Jakóba, a ten syna Wojciecha, po którym syn Piotr pozostawił syna Wojciecha, Józef, syn Wojciecha, z Katarzyny Czwalińskiej pozostawił syna Walentego, dziedzica wsi Czwaliny Małe, w pow. łomżyńskim, wylegitymowanego w Królestwie 1846 r.; inni potomkowie tegoż Adama z 1665 r. wylegitymowani z herbem Rawicz.
Jan, dziedzic dóbr Karwowo-Krzywanice, w wojew. płockiem 1700 r., z żony Maryanny Małowieskiej, wdowy po Szawłowskim, miał syna Wojciecha; jego syn Walenty pozostawił syna Mateusza, a ten syna Kacpra, po którym synowie: 1) Wincenty miał syna Jana, który z Antoniny Goszczyńskiej pozostawił synów: Franciszka, dziedzica części wsi Karwowo-Krzywanice, w pow. płockim, Apolinarego, Seweryna i Pawła, wylegitymowanych w Królestwie 1849 r.; 2) Jan miał syna Tomasza, po którym z Teresy z Zarembów synowie, Roman w 1854 r. i Telesfor w 1855 r. wylegitymowani w Królestwie.
Mikołaj, w 1713 r. dziedzic wsi Karwowo-Podgórne, od którego pochodzący: a) Łukasz, po którym synowie: 1) Feliks z Małgorzaty Wrońskiej miał syna Tomasza, dziedzica wsi Goszczyno, w wojew. płockiem, wylegitymowanego w Królestwie 1840 r.; 2) Antoni z Katarzyny Żochowskiej pozostawił syna Adama, wylegitymowanego w Królestwie 1840 r.; b) Franciszek, po którym syn Marcyan z Agnieszki Rościszewskiej miał córkę Józefę i syna Ignacego, wylegitymowanego w Królestwie 1843 r.
Kazimierz, pisarz ziemski 1709 r., podczaszy i poseł 1710 r., a ostatnio cześnik wizki, miał syna Andrzeja, a ten syna Franciszka, po którym z Elżbiety Karniewskiej syn Kajetan, dziedzic wsi Zrzobek, w pow. augustowskim, wylegitymowany w Królestwie 1846 r.
Adam, w 1718 r. dziedzic wsi Karwowo-Trojany (Akta Płockie), miał syna Adama, a ten syna Marcina, po którym syn Szymon, dziedzic wsi Błomino, w pow. płockim, wylegitymowany w Królestwie 1843 r.
Tomasz, komornik ziemski wizki, sprzedał Antoniemu Rostkowskiemu w 1741 r. swą wieś Karwowo-Byczki; jego syn Jakób miał synów: 1) Wiktora, po którym z Tekli Chrostowskiej synowie: Kajetan, urzędnik w rządzie gub. augustowskiej, Antoni i Stanisław wylegitymowani w Królestwie 1840 r.; 2) Felicyan, po którym z Anieli Biedrzyckiej syn Ignacy, wylegitymowany w Królestwie 1840 r.
s. 246Andrzej, w 1779 r. dziedzic dóbr Tajenka, Solistowo i inne, miał synów: 1) Łukasza, po którym z Zofii Bugajskiej synowie, Jan, dziedzic wsi Janowa, w pow. kujawskim, i Maciej 1837 r. wylegitymowani w Królestwie; 2) Franciszek, po którym syn Jan z Konstancyi z Zarembów pozostawił synów, Jana, dziedzica dóbr Świernia, w pow. kujawskim, wylegitymowanego w Królestwie 1838 r., i Piotra, dziedzica wsi Rzętkowa, w pow. łomżyńskim, wylegitymowanego w Królestwie 1837 r. z synem Hipolitem, urodzonym z Józefy z Tatarowiczów.
Antoni, podczaszy wileński, dziedzic dóbr Żedyki 1777 r., z żony Anny Kalinowskiej miał syna Jerzego, zastępcę wójta gminy Swiatoszyn, w pow. maryampolskim, wylegitymowanego w Królestwie 1843 r.
Tomasz, dziedzic dóbr Karwowa-Czwaliny 1434 r. Andrzej i Krystyn, dziedzice na Karwowie 1460 r. Jan, komornik grodzki wizki 1544 r. Augustyn, podsędek i poborca wizki 1590 r., deputowany do rozgraniczenia Mazowsza z Prusami 1607 r., z żony Katarzyny Janczewskiej miał syna Adama, podstarostę i poborcę wizkiego 1630 r. Jakób i Michał, synowie Heronima z Konotop, 1608 r. Jan 1648 r. z wojew. płockiem, Józef, Stanisław, Jakób, Paweł i Wojciech 1674 r., Jan, Krzysztof, Ludwik, Marcin, Paweł, Stanisław, Wojciech i Zygmunt 1697 r. z ziemią wizką, a Stanisław i Wojciech 1764 r. z ziemią bielską podpisali elekcye. Piotr, przeor w Jędrzejowie 1689 r.
Marcin, podstarosta żytomierski 1643 r. Wojciech, miecznik nowogrodzki-siewierski 1645 r. Jan, cześnik podolski 1668 r. Jan, skarbnik lwowski 1668 r. Jan, starosta wojnicki 1680 r., z żony Magdaleny Olszewskiej miał syna Stanisława, żonatego z Katarzyną Karwowską. Marcin, podczaszy owrucki 1700 r. Michał, sędzia grodzki mielnicki 1719 r. Szymon, dziedzic wsi Karwowo-Wszebory, żonaty z Maryanną Konowską 1732 r,
Adam-Michał, skarbnik wizki 1741 r., syn Macieja i Teresy z Wściekliców, z żony Elżbiety Czechowskiej miał syna Jana, skarbnika wizkiego i regenta grodzkiego przemyślskiego, wylegitymowanego w Galicyi 1783 r.; Jan z żony Teresy Zacharzewskiej miał córki, Klarę za Józefem Hohendorfem, Salomeę za Józefem Łążyńskim, pułkownikiem wojsk koronnych, i syna Wiktoryna, po którym synowie, Stanisław i Feliks z synem Hubertem i wnukiem Feliksem wylegitymowani w Cesarstwie i zapisani do ksiąg szlachty gub. podolskiej 1848 r.
Augustyn, vicesgerent grodzki przemyślski, syn Kazimierza, skarbnika łomżyńskiego, i Katarzyny Niedźwieckiej, wnuk Wojciecha i Ewy Kamińskiej, wylegitymowany w Galicyi 1782 r., a syn jego Adam z Wielkiego Karwowa, ces.-ros. porucznik, urodzony z Anieli Kozłowskiej, wylegitymowany 1789 r.
Stanisław, syn Adama i Anny, dziedzic dóbr Cywiny Górne 1788 r., z żony Apolonii Cywińskiej miał córkę Maryannę za Mystkowskim i synów: Antoniego-Eschila, Kajetana i Macieja.
s. 247Antoni-Eschil, ur. 1781 r. w Cywinach, oficer wojsk polskich, um. 1857 r., pozostawiwszy z Eleonory, córki Tomasza Szuberta, córkę Emilię Plewińską i synów: Adama, Jana Nepomucena, Teodora i Wacława, proboszcza w Opalenicy, zm. 1888 r.
Adam, profesor gimnazyum w Poznaniu, z żony Józefy-Ferdynandy Białoskórskiej pozostawił córkę Ferdynandę za Wincentym Karśnickim i synów: Tadeusza, Stanisława i Jana Nepomucena, doktora medycyny, po którym z Emilii Łyskowskiej syn Włodzimierz. Tadeusz, dziedzic Kopeczyniec, z żony Maryi Rudnickiej miał syna Zygmunta, żonatego z Adolfiną Herwy, a Stanisław, profesor gimnazyum w Głupczycach, z żony Maryi Pstrokońskiej ma synów, Adama-Ferdynanda, żonatego z Anną Łebińską, i Ferdynanda-Przemysława.
Jan Nepomucen po ukończeniu nauk 1817 r. w szkole wojewódzkiej płockiej wstąpił do służby jako nauczyciel w korpusie kadetów kaliskich, w 1821 r. został profesorem liceum warszawskiego, a 1835 r. awansował na dyrektora gimnazyum na Lesznie; dyrektor instytutu szlacheckiego w Warszawie, wylegitymowany w Królestwie 1838 r. z herbem Rawicz, um. 1855 r., pozostawiwszy z Teresy Cichockiej synów: Filiksa, żonatego z Wilkoszewską, Kazimierza i Romana, po którym z żony Maryi Matuszkiewiczówny dzieci: Mieczysław, Jan-Tadeusz, Kazimierz, Helena i Zofia.
Teodor, trzeci syn Antoniego-Eschila i Szubertówny, zaślubił N. Szczepańską i z niej ma córki: Mieczysławę, Benignę Homerczykową, Jadwigę Koczorowską i Martę Hoffmanową (Metr. Kor., Ks. Gr. Płockie, Łomżyńskie i Wizkie, Don. Vars., Zap. i Wyr. Tryb. Lubel., Bon.).
Zapisani do ksiąg szlachty gub. kowieńskiej: Jan, syn Stanisława, 1799 r., Dawid, syn Stanisława, 1804 r., Daniel, syn Stanisława, 1810 r.
Wylegitymowani w Cesarstwie i zapisani do ksiąg szlachty gub. grodzieńskiej: Adam, syn Macieja, Józef, syn Adama, z synami: Józefem, Zenonem i Julianem, Stanisław, syn Józefa, i Konstanty, syn Andrzeja, 1842 r.
S. Uruski, Rodzina. Herbarz szlachty polskiej, t. 6, Warszawa 1909, s. 241–247; w bibliotece Polona: s. 241 · s. 242 · s. 243 · s. 244 · s. 245 · s. 246 · s. 247.
Herbarz podług Niesieckiego, t. I (1875–1881), s. 709 · Karwowski h. Zagłoba.
s. 709Karwowski h. Zagłoba. Że są i tego herbu, świadczy Małach.
Herbarz polski podług Niesieckiego treściwie ułożony, t. I, 1875–1881, s. 709; w bibliotece Polona: s. 709.
Wzmianki w hasłach innych rodów
Ustępy, w których nazwisko pada w haśle innej rodziny — zwykle przy małżeństwach, sąsiedztwie albo wspólnych sprawach. Opuszczone części hasła zaznacza […].
Uruski, t. 8 (1911), s. 362 · LESZCZYŃSKI h. ABDANK.
[…]
s. 362Fabian, syn Antoniego, dziedzic dóbr Leszczyna, w wojew. płockiem 1740 r., z Teresy Brochockiej miał syna Antoniego, po którym syn Józef z Joanny Karwowskiej pozostawił synów, Euzebiusza w 1848 r. i Maryana w 1849 r. wylegitymowanych w Królestwie. Z tej linii Antoni, syn Piotra i Małgorzaty z Rogozińskich, dziedzic dóbr Opatowa i Leszczyna, w pow. płockim, wylegitymowany w Królestwie 1837 r.
[…]
S. Uruski, Rodzina. Herbarz szlachty polskiej, t. 8, Warszawa 1911, s. 362; w bibliotece Polona: s. 362.
Uruski, t. 11 (1914), s. 291 · MOŚCICKI h. OSTOJA.
[…]
s. 291Andrzej, syn Macieja, nabył 1704 r. części wsi Domaniny-Żyłki; Piotr, syn Andrzeja i Zofii Niewęgłowskiej, ochrzczony 1713 roku w par. Ułan, z żony Maryanny Karwowskiej miał syna Marcina, ochrzczonego 1763 r. w par. Ułan, który legitymował się w Galicyi 1804 r.
[…]
S. Uruski, Rodzina. Herbarz szlachty polskiej, t. 11, Warszawa 1914, s. 291; w bibliotece Polona: s. 291.
Uruski, cz. 1 (1932), s. 74 · POGONOWSKI h. OGOŃCZYK.
s. 74POGONOWSKI h. OGOŃCZYK. Gniazdem rodziny jest wieś Pogonów na Podlasiu pod Zbuczynem. Alb. Stud. Uniw. Krak. podaje, że w r. 1503 był studentem Stanisław, syn Mikołaja z Pogonowa. W r. 1531 zanotowano Heljasza Pogonowskiego na Ługach (Akt. Arch. Skarb. dział I. Księga poborowa Nr. 33, Regestrum exactionum. Nr. 1531 — Lugy Helie Pogonowski a medio laneo solvit grossos 3 — Pogonow. Nobilium omnium simul a laneo solvunt grossos 6). — Konstanty-Kazimierz, żonaty z hr. Emilją Dąmbską, dziedzic dóbr Szczeblotowo na Kujawach (p. nieszawski, woj. warsz.), był synem znanego herbarzom Józefa-Aleksandra, podstarosty i sędziego brzesko kuj., i Marjanny z Oksza Kłobukowskich, a temsamem praprawnukiem emigranta z Pogonowa Jana, syna Mikołaja i Małgorzaty z Karwowskich, który to Jan testamentem z dn. 8 kwietnia 1675 r. rozdzielił swe mienie między synów swoich: pułk. Andrzeja, Wojciecha i Łukasza (ów testament, będący w „Relationes Gnesnenses“ z lat 1665—75, Nr. 144 fol. 769, znajduje się w Arch. Państw. w Poznaniu; tamże testament jego syna pułk. Andrzeja, pradziada wymienionego Konstantego-Kaźmierza, uczyniony w Pile dn. 2.IX.1739, a oblatowany w grodzie wałeckim w r. 1743, „Relationes Valcenses“ z lat 1739—43, karty 481—2, pod sygn. „Wałc. Nr. 62„). Od trzech synów testatora z r. 1675 Jana pochodzą 3 linje tej rodziny Pogonowskich, a mianowicie:
[…]
S. Uruski, Rodzina. Herbarz szlachty polskiej, cz. 1: Accoramboni–Heynisz, 1932, s. 74; w bibliotece Polona: s. 74.
Złota księga szlachty polskiej
Zbiorczy spis rodzin z roczników XXX i XXXI podaje:
Karwowscy h. Pnieinia (M.) XXII.
Roczniki: R. XXII (1900)
Pozostałe miejsca w herbarzach
Hasła i wzmianki odnalezione w herbarzach, jeszcze bez przepisu. Odsyłacz prowadzi do strony wydania w Polonie.
| Herbarz | Miejsce |
|---|---|
| Bobrowicz, Dodatek (1844) | Polona |
| Boniecki, t. IX (1906) | Polona |
| Boniecki, t. IX (1906) | Polona |
| Uruski, cz. 1 (1932) | Polona |
To samo nazwisko w źródłach serwisu: spis nazwisk ze wszystkich źródeł.
