Jezierscy w herbarzach

s. 75JEZIERSKI h. NOWINA. Hrabiowie i szlachta. Senator w rodzinie, Jacek, kasztelan łukowski 1775—1796 r.

Mają pochodzić od Jezierskich, herbu Prus II, i dlatego wielu z nich bierze przydomek Gołąbek v. z Gołąbek, właściwy tym Jezierskim; nazwisko s. 76 obie te rodziny miały wziąć od wsi Jeziory, w ziemi warszawskiej, a rozłączenie herbowe miało nastąpić w drugiej połowie XVI stolecia, gdy jeden z Jezierskich, przesiedliwszy się do ziemi łukowskiej, zaślubił tam majętną dziedziczkę tego herbu.

Jan, pisarz ziemski łukowski 1626 r. Antoni przyłożył się do fundacyi klasztoru Bernardynów w Łukowie 1628 r. Abraham podług Wielądka pierwszy ze swojej rodziny, odziedziczywszy za żoną Jadwigą Kraszewską wieś Gołąbki, wziął przydomek Gołąbek; jego synowie, Krzysztof i Jan. Krzysztof nabył 1686 r. od Kaźmierskich część dóbr Sarnowo, Kierzków i Wola Dębska; miecznik łukowski 1713 r., starosta grójecki, a od 1716 r. podstoli kijowski, z żony Teresy-Maryanny Cieciszewskiej zostawił synów: Ludwika, Stanisława-Rajmunda, Antoniego i Józefa.

Ludwik, komornik, z podstolego sędzia ziemski lubelski 1753 r., miał dwie żony, Wiktoryę Stoińską, sędziankę ziemską lubelską, i Wiktoryę Treterównę, z tej syn Jan, kanonik krzemieniecki, proboszcz adamowski 1779—1791 r. Ludwik z 1-ej żony miał trzy córki i dwóch synów; z córek: Franciszka Bielska, Teresa Drzewiecka i Maryanna 1v. Żukowska, 2v. Żabicka; z synów, Wincenty, oficyał lubelski, scholastyk kamieniecki 1780—1791 r., i Jacek.

Jacek, skarbnik 1761 r., wojski mniejszy 1770 r., miecznik 1771 r., w 1775 r. kasztelan łukowski, niepospolitych zdolności i jeden z wybitnych osobistości swojego czasu, za młodu był rządcą majątku prymasa Podoskiego, i zrobiwszy dużą fortunę, nabył znaczną ilość dóbr ziemskich i otrzymał prawem emfiteutycznem królewszczyzny Osiek, Dzieciniów, Tyśmienicę, Jedlonkę i Świetkową Wolę na lat 50. Kasztelan w 1801 r. pozyskał tytuł hrabiowski austryjacki z herbem Nowina i z tym wylegitymowali się jego potomkowie z tytułu hrabiowskiego w Królestwie Polskiem, lecz ze szlachectwa wylegitymowali się z herbem Prus II, a chcąc pogodzić te sprzeczności, utworzyli sobie herb własny, złożywszy oba powyżej wspomnione herby, to jest, dzielą tarczę, w poprzek na dwie połowy, w górnej kładą herb Prus II, w dolnej Nowinę; nad tarczą korona hrabiowska, w której dwa hełmy ukoronowane, w pierwszym noga zbrojna, w lewo zgięta w kolanie, w drugim ręka uzbrojona mieczem (Hr. Ostr.).

Hr. Jacek umarł 1805 r., miał trzy żony: Zofię Miszewską, Marcelę Grotkowską, z tej córka Katarzyna za Józefem Jezierskim, i Różę Szczutowską; z 1-ej żony córka Maryanna za Onufrym Oborskim, generał-adjutantem wojsk litewskich, i syn Karol.

Hr. Karol, pułkownik wojsk Rzeczypospolitej, poseł na sejm czteroletni, dziedzic dóbr Sobienie Murowane i Kiełczewskie, Jeziory, Zambrzyków i Trzcianka, um. 1826 r.; z żony Zuzanny Bielińskiej pozostawił trzech synów: Jacka, Stanisława i Jana, którzy otrzymali 1819 r. potwierdzenie tytułu hrabiowskiego przez deputacyę Senatu.

Hr. Stanisław, dziedzic dóbr Mińska, poseł na sejmy 1816—1831 r., członek Komisyi umorzenia długu krajowego, z żony Maryi hr. Małachow- s. 77 …skiej, wojewodzianki mazowieckiej, zostawił córki, Anielę za Maurycym de Campo-Scipionem i Wandę za hr. Stanisławem Aleksandrowiczem, oraz trzech synów: Karola, Mieczysława i Władysława.

Hr. Karol, dziedzic dóbr Mińskich, otrzymał zatwierdzenie tytułu hrabiowskiego w Rosyi 1849 r.; w młodości oficer wojsk rosyjskich 1860 r., szambelan, a następnie ochmistrz dworu rosyjskiego, ożeniony z Maryą Morawską, córką generała i słynnego poety, pozostawił córki, Różę za Tadeuszem Chłapowskim i Natalię, żonę Marcina Popiela.

Hr. Mieczysław otrzymał potwierdzenie tytułu hrabiowskiego w Rosyi 1849 roku; z żony Salomei z Worcellów pozostawił syna Mikołaja, po którym z Olgi Kosseckiej, referendarzówny rady Stanu Królestwa córki: Olga za Michałem Siemiątkowskim, Zofia, Marya i syn hr. Stanisław.

Hr. Władysław, najmłodszy syn Stanisława, dziedzic dóbr Sobienie, zatwierdzony w tytule hrabiowskim w Rosyi 1849 r., miał dwie żony, Józefę Biernacką, z niej synowie, Seweryn i Stanisław, i Barbarę Katerlankę, z której synowie: Franciszek, Józef i Karol.

Hr. Seweryn, ur. 1848 roku, dziedzic dóbr Jakimowice, zaślubił 1v. Zofię z Kurtzów, z której syn hr. Władysław i córka Janina zaślubiona Edmundowi Różyckiemu, 2v. Maryę z Wielogłowskich, z niej córka Irena za Andrzejem Walchnowskim i syn hr. Zygmunt.

Hr. Stanisław, drugi syn hr. Władysława, ożeniony z Wandą Ciecierską, ma córkę hr. Różę i syna hr. Józefa.

Hr. Franciszek, trzeci z synów hr. Władysława, ur. 1858 r., zaślubił Stefanię z Grabińskich, córkę Stanisława, i z niej ma dzieci: hr. Izabelę, hr. Zofię, hr. Jerzego i hr. Władysława.

Hr. Józef, czwarty syn hr. Władysława, ur. 1860 r., dziedzic Przybysławic, żonaty z Izabelą, córką hr. Józefa Mielżyńskiego.

Hr. Karol, ostatni z synów hr. Władysława, ur. 1863 r., zaślubił Maryę-Helenę z Karnkowskich.

Hr. Jan, najmłodszy z synów hr. Karola i Bielińskiej, dziedzic dóbr Garbowa, poseł na sejmy 1816—1831 r., wysłany był 1831 r. z deputacyą do cesarza Mikołaja; marszałek szlachty gub. lubelskiej 1845 r., koniuszy dworu rosyjskiego, um. 1858 r., pozostawiwszy z żony Karoliny Jelskiej, podkomorzanki starodubowskiej, córki: Amelię za hr. Sewerynem Łubieńskim, Maryę za Sergiuszem ks. Galicynem, Jadwigę za Wandalinem hr. Pusłowskim, dziedzicem dóbr Kossowskich, na Litwie, i dwóch synów, hr. Edwarda i hr. Waldemara, oficera wojsk rosyjskich, zmarłego 1855 r., po którym z żony Julii hr. Bobryńskiej syn hr. Aleksander, ur. 1852 r., dziedzic dóbr Garbów, Ryki i in., zaślubił Wiktoryę, córkę hr. Michała Tyszkiewicza, ordynata na Birżach i z niej ma syna hr. Jana, ur. 1879 roku i córkę Irenę, ur. 1887 r.

Jan, syn hr. Karola, Karol, Mieczysław, Władysław, Aniela i Wanda, synowie i córki hr. Stanisława, otrzymali w 1842 r. przyznanie tytułu hrabiowskiego w Królestwie Polskiem.

s. 78Stanisław, a w zakonie Rajmund, drugi syn Krzysztofa, podstolego kijowskiego, Dominikanin, biskup bakoński 1732-1782 r., kustosz 1759 r., oficyał 1770 r., a dziekan lwowski 1780 r., umarł 1782 r.

Antoni, trzeci syn Krzysztofa i Cieciszewskiej, podstarosta 1741 r., łowczy, następnie stolnik i burgrabia lubelski 1758 r., deputat do kwarty 1764 r., z żony Izabeli Jasińskiej pozostawił córki, Katarzynę za Dominikiem Radeckim, Joannę i syna Rajmunda, skarbnika 1771 r., wojskiego urzędowskiego 1775 r., cześnika 1778 r., a podstolego łukowskiego 1780—1788 r., po którym syn ks. Jan.

Józef, czwarty syn Krzysztofa, podstolego kijowskiego, regent ziemski łukowski 1768 r., miał syna Franciszka, ożenionego z Zuzanną Daniszewską, po którym synowie: Jakób, urzędnik tabaczny, z synem Edwardem, radcą honorowym i urzędnikiem w Warszawie, urodzonym z Barbary Rudnickiej, w 1840 r., i Wincenty, sędzia pokoju pow. włocławskiego, z synem Stanisławem, urodzonym z Elżbiety Sojeckiej, 1840 r. wylegitymowani w Królestwie z herbem Prus II.

Jan, młodszy syn Abrahama i Kraszewskiej, pisarz ziemski lubelski 1680 r., ożeniony z Ludwiką Bonarówną, miał syna Stefana, po którym z Zofii Kurowskiej syn Stanisław, ożeniony z Ewą z Sereńków, miał syna Szymona-Stanisława, subdelegata grodzkiego lubelskiego 1786 roku, który z Joanny Bielskiej, podczaszanki łukowskiej, zostawił liczne potomstwo i z tego Michał był towarzyszem kawaleryi narodowej 1789 r., a Konstanty, komornik ziemski warszawski 1794 r., pozostawił synów, Józefa i Antoniego; po Józefie synowie, Edmund i Leon wylegitymowani w Królestwie 1850—1853 r., a po Antonim z Teresy Wietrzykowskiej syn Franciszek, w wojsku ros., wylegitymowany w Królestwie 1838 r.

Stanisław, dziedzic na Jeziorach-Gołąbkach 1650 r., miał synów: Antoniego, Franciszka, Jana, Tomasza i Stanisława. Z nich Antoni, łowczy łukowski 1715 r., zaślubił Annę Grabowską i z niej miał syna Jacka, cześnika gostyńskiego 1738 r., łowczego 1756 r., podczaszego 1759 r., a ostatnio 1770 r. chorążego łukowskiego, po którym z żony Justyny Gordonówny córka Anna za Ignacym Cieciszewskim, podkomorzym liwskim, i synowie, Teodor, kanonik katedralny kijowski 1781 r., i Piotr.

Piotr, skarbnik 1771 r., wojski mniejszy 1778 r., miecznik 1780 r., a od 1789 r. wojski większy łukowski, szambelan Stanisława Augusta i kawaler orderu św. Stanisława, poślubił Maryannę Chudzyńską i z niej miał córkę Teresę, żonę Piotra Skulskiego.

Franciszek, drugi syn Stanisława, łowczy, cześnik, stolnik, a ostatnio 1720 r. chorąży łukowski, ożeniony z Maryanną Kamińską, pozostawił córkę Katarzynę za Adamem Rudzieńskim, kasztelanem konarsko-łęczyckim, i syna Jana-Franciszka. Jan-Franciszek, regent ziemski 1741 r., pisarz ziemski łukowski 1748 r., po którym z żony Izabeli Kiełczewskiej synowie: Franciszek, Antoni, Kazimierz i Wojciech-Stanisław. Franciszek w młodości towarzysz w chorągwi ordynacyi ostrogskiej i regent ziemski łukowski, s. 79 został księdzem i był kanonikiem kaliskim i lubelskim 1789 r.; niepospolity publicysta, żywy brał udział w czynnościach sejmu czteroletniego i wydał kilka broszur w duchu postępu i patryotyzmu, które wielki wywierały wpływ i prostowały opinię; um. 1791 r. Antoni, regent ziemski łukowski, a następnie 1777 r. komornik ziemski stężycki, miał syna Walentego. Kazimierz, dziedzic Zalesia, podpułkownik artyleryi i szambelan Stanisława Augusta 1775 r. Wojciech-Stanisław, komornik ziemski stężycki 1791 r., po którym z żony Karoliny Świderskiej synowie, Józef, dziedzic dóbr Łukowszczyzna, w pow. warszawskim, i Kajetan, urzędnik w Warszawie, wylegitymowani w Królestwie 1837—1839 r. Inni potomkowie Jana-Franciszka wylegitymowani z herbami, Prus II i Prus III.

Krzysztof, miecznik łukowski 1723 r., stolnik wendeński i starosta grójecki 1740 r., miał dwie żony, Annę Krosnowską, z tej córki, Izabela za Józefem Karwickim i Franciszka za Janem Charczewskim, kasztelanem słońskim, i Zofię Dąbrowską, z której syn Józef zaślubił Apolonię Lachowską i z niej pozostawił synów, Antoniego-Jana i Antoniego-Filipa, wylegitymowanych w Galicyi 1782 r.; po Antonim-Janie z żony Maryi Kąckiej syn January-Eustachy, z Jadwigi Hierowskiej pozostawił synów, Adama-Damazego i Leonarda-Emeryka (Kancl., Sigil., Wyr. i Zap. Tryb. Lubel., Ks. Gr. Łukowskie i Czerskie, Don. Vars., Bon.).

Klemens i Michał, synowie Kazimierza, wylegitymowani w Cesarstwie 1847 r. i zapisani do ksiąg szlachty gub. wileńskiej.

s. 492Jezierski herbu Prus 2do, w Czerskiej ziemi. Adam Jezierski burgrabia Rawski 1581. poborca w Kaliskiem województwie. Constit fol. 394. Gabryel starosty Liwskiego towarzysz 1582. pieszo szedł do szturmu pod Pleszkowem. Paproc. fol. 405. Jan pisarz ziemski Łucki, miał za sobą Lukrecyą Bonarownę. N. pojął Dorotę Piotra Sobola córkę, z której był syn Jędrzej, a tego zda mi się córka Rozwadowska. Franciszek chorąży Łukowski, Józef stolnik Łukowski, żona jego Maryanna Raciborska, pozostała wdowa po Michale Szamowskim, z której oórka [sic] Helena była za Józefem Wężykiem Rudzkim. Krzysztof Jezierski starosta Grodecki 1718. tenże czy inszy podstoli Kijowski, żona jego Zofia Stojeńska, sędzianka ziemska Lubelska. Tomasz w województwie Lubelskiem 1674. Maciej poborca w Kijowskiem 1581. Constit. fol. 395. Joanna była za Piotrem Antonim Cielemeckim. Ludwik podstoli Lubelski, miał za sobą Wiktoryą Stojeńską, sędziankę ziemską Lubelską. Elżbieta Pawła Stojeńskiego, podstolego Buskiego, Franciszka Remigiana łowczego Latyczowskiego małżonki.

W roku 1778. Rajmund Jezierski biskup Bakoński, z Dominikana, kanonik Lwowski. — Józef skarbnik Lubelski. — Józef regent ziemski Lubelski. — Jacek chorąży Łukowski. — Rajmund cześnik Łukowski. — Piotr skarbnik Łukowski. — Jacek Jezierski kasztelan Łukowski. — Franciszka Jezierska małżonka Jana Charczemskiego kasztelana Słomskiego, ponowiła śluby małżeńskie z Rożnowskim chorążym Czerwonogrodzkim. — Przypisy Krasickiego.

s. 675Jezierski h. Prus 2do, w czerskiej ziemi. Adam burgrabia rawski 1581, pobórca w kaliskiem województwie. Gabryel starosta liwski, towarzysz 1582 pieszo szedł do szturmu pod Pleszkowem. Jan pisarz z. łucki, miał za sobą Lukrecyą Bonarównę. N. pojął Dorotę Piotra Sobola córkę, z której był syn Jędrzej, a tego zdaje się córka Rozwadowska. Franciszek chorąży łukowski, Józef stolnik łukowski, żona jego Maryanna Raciborska, wdowa po Michale Szamowskim, z której córka Helena za Józefem Wężykiem Rudzkim. Krzysztof starosta grodecki 1718, tenże czy inszy podstoli kijowski, żona jego Zofia Stojeńska, sędzianka ziemska lubelska. Tomasz w lubelskiem 1673. Maciej pobórca w kijowskiem 1581. Joanna za Piotrem Antonim Cielemieckim. Ludwik s. 676 podstoli lubelski, miał za sobą Wiktoryą Stojeńską, sędziankę z. lubelską. Elżbieta Pawła Stojeńskiego podstolego buskiego, Franciszka Remigiana łowczego latyczowskiego — małżonki. Nies. — W r. 1778 Rajmund biskup bakoński, z Dominikana, kanonik lwowski. Józef skarbnik lubelski. Józef regent z. lubelski. Rajmund cześnik łukowski. Piotr skarbnik łukowski. Jacek kasztelan łukowski. Franciszka 1mo voto za Janem Charczewskim kasztelanem słonimskim, 2do voto za Rożnowskim chorążym czerwonogrodzkim. Krasicki. — Jacek Jezierski kasztelan łukowski, znany poseł z ostatnich lat Rzeczypospolitej. w r. 1801 wyniesiony do godności hrabiów austryackich, umarł w r. 1805, zostawiwszy z 1szej żony (miał bowiem i drugą Marcelę Grotkowską, z której córka Katarzyna za Józefem Jezierskim, szambelanem król., sekretarzem poselstwa polskiego w Konstantynopolu) Zofii Miszewskiej, córkę Maryannę za Onufrym Otockim i syna Karola, pułkownika wojsk kor., posła na sejm czteroletni, dziedzica dóbr Niedziałki, Jeziór, Mińska i wielu innych, — tego z Zuzanny Bielińskiej trzech zostało synów: 1) Jacek bezpotomny, 2) Jan († 1858) dziedzic dóbr: Ryk, Garbowa, Mąkobud, Starejwsi, Wyszkowa i t. d., poseł na sejmy, marszałek szlachty gub. lubelskiej, członek Rady Stanu, koniuszy dworu cesarskiego ros., ten miał za sobą Karolinę Jelską, z której następujące zostało potomstwo: Waldemar († 1855) rotmistrz sztabu armii rosyjskiej, ożeniony z Julią hr. Bobryńską (ich synowie: Alexander, dziedzic dóbr Swaty, Garbowa i Ryk, zaślubił w r. 1878 Maryę ks. Tyszkiewiczównę z ks. Radziwiłłówny urodzoną i Mikołaj), — Edward † 1865 ster., — Amelia, piękny wzór matki i polskiej matrony — zaślubiła w r. 1836 Seweryna hr. Łubieńskiego, — Marya, zaślubiła księcia Sergiusza Galicyna — i Jadwigą za Wandalinem Pusłowskim. 3) Stanisław, dziedzic dóbr: Jeziór, Mińska, Niedziałki, Sobien i Śniadówki, kapitan wojsk polsk., kawaler orderów Virtuti militari i Legii honorowej, poseł na sejmy, członek komisyi umorzenia długu kraj. — umarł r. 1831, zostawiwszy z Maryanny hr. Małachowskiej, wojewodzianki mazowieckiej, dwie córek: Anielę za Maurycym Scipio del Campo i Wandę za Stanisławem hr. Alexandrowiczem, oraz synów trzech: 1) Karola, dziedzica dóbr Mińska i Niedziałki, sędziego pokoju, szambelana dworu ros., — który z Maryą Dzierżykraj-Morawską, ma córkę Natalię za Marcinem Popielem, — 2) Mieczysława, którego z Salomei Worcell, syn Mikołaj, ur. 1848, zaślubił Olgę Kossecką — i 3) Władysława († 1879), dziedzica dóbr Sobień, Jeziora i Śniadkowa, którego z 1szej żony Józefy Biernackiej synowie: Seweryn ur. 1848 i Stanisław ur. 1850 — a z 2giej Barbary Katerla synowie: Józef ur. 1860 i Karol ur. 1850. Ta linia hrabiowska używa dwóch złączonych herbów, Prus 2do i Nowina na jednej tarczy w poprzek rozdzielonej. — Są jeszcze w królestwie polskiem Jezierscy, z innej linii, ale tego samego domu, (ci się piszą na Gołąbkach), z których: Józef, syn Józefa, — Jan, syn Macieja, — Jakób i Wincenty, synowie Franciszka, — Józef Waleryan i Alexander, synowie Józefa — i Stanisław, syn Wincentego — legitymowali się w Heroldyi król. polsk. 1851.

s. 79JEZIERSKI h. PRUS II. Dawna w ziemi warszawskiej rodzina, wzięła nazwisko od wsi Jeziory, blisko miasta Tarczyna; licznie rozrodzona, rozdzieliła się na kilka linij, z których niektóre zmieniły nawet herb, przeszedłszy do herbów: Nowina, Rogala i Złotogoleńczyk.

Stanisław, właściciel części we wsi Jeziory, cytowany w aktach warszawskich 1409 r. Jan i Maciej, synowie Tomasza, i kilkunastu innych 1521 r. (Akta Warszawskie). Mikołaj, Jerzy, Walenty i Bartłomiej, synowie Jana i Barbary z Miękickich 1560—1590 r. Adam, burgrabia rawski, poborca kaliski, i Gabryel, dobry żołnierz, szedł pieszo na ochotnika do szturmu Pskowa 1582 r., synowie Jakóba z Wielkich Jezior. Piotr, dziedzic dóbr Jeziorna i Zawady 1606 r., z synami, Andrzejem i Janem cytowani w aktach warszawskich.

Franciszek, posesor dóbr Rudki 1660 r., miał synów: Stanisława, Wojciecha i Krzysztofa. Stanisław, komornik ziemski bełzki 1678 r., miał córki, Teresę za Jackiem Łosiem, sędzim ziemskim bełzkim, Annę za Jakóbem Trzeszczkowskim i syna Franciszka, żonatego z Anną Stawską.

Wojciech, posesor dóbr Rudki 1670 r., podwojewodzy oświecimski 1675 r., skarbnik owrucki, z żony Anny Sławińskiej, sędzianki grodzkiej oświecimskiej, miał córkę Marcyannę za Andrzejem Niewiarowskim i synów, Pawła-Stanisława, żonatego z Anną Żeleńską, burgrabianką krakowską, i Przecława.

s. 80Przecław miał dwie żony, Annę Grobicką, z niej syn Józef, i Jadwigę Michalewską, z której córki: Zofia za Janem Mąkowskim, Julianna za Józefem Marczewskim, Franciszka Zaćwilichowska i syn Antoni. Józef, dziedzic dóbr Lgoty, skarbnik owrucki 1750 r., zaślubił 1v. Salomeę Lgocką, z której córki: Józefa za Andrzejem Mieczyńskim, podczaszym zakroczymskim, Aniela za Józefem Wędrogowskim, cześnikiem rożańskim, i Zofia za Michałem Zabawskim; z 2-iej żony Joanny ze Szoberów, łowczanki inowłodzkiej, synowie, Adam-Przecław i Ignacy, chorąży wojsk austryjackich 1788 r., wylegitymowani w Galicyi 1782 roku.

Antoni, drugi syn Przecława, dziedzic na Witkowicach, cześnik lubelski 1746 r., podczaszy urzędowski 1760 r., ostatnio pisarz ziemski lubelski, miał dwie żony, Rozalię Karską z niej syn Józef i Eleonorę Ścibor-Rylską, z której córka Antonina za Antonim Leśniowskim i syn Marcin.

Po Józefie, synu Antoniego i Maryanny Karskiej, skarbniku lubelskim 1777 r., mieczniku łukowskim, pośle na sejm 1780 r., synowie: Józef, radca honorowy, Waleryan, Józef-Błażej, Aleksander i Wiktor wylegitymowani w Królestwie 1837 r.; z tej linii Waldemar, syn Jana, wylegitymowany w Królestwie 1841 r.

Krzysztof, trzeci syn Franciszka, posesora Rudek, miał synów: Ignacego, subdelegata grodzkiego sandeckiego 1738 r., Józefa i Franciszka. Józef, stolnik łukowski, podpisał elekcyę 1697 r. z wojew. sandomierskiem; z żony Maryanny Raciborskiej miał córkę Helenę za Józefem Wężykiem-Rudzkim, stolnikiem łukowskim. Franciszek, podsędek ziemski łukowski 1713 r., z żony Konstancyi Minorówny miał syna Franciszka, po którym synowie: Stanisław, Tomasz i Szymon wylegitymowani w Galicyi 1782 r. (Ks. Gr. Krakowskie i Czerskie, Bon.).

Po Władysławie, właścicielu dóbr Słomiana i Kotliny 1753 r., w wojew. sandomierskiem, syn Wojciech miał syna Macieja, ożenionego z Zuzanną Smosarską, z niej syn Jan, obrońca sądowy w Przasnyszu, wylegitymowany w Królestwie 1840 r.

Po Janie-Franciszku, pisarzu ziemskim łukowskim, syn Ignacy miał syna Józefa, ożenionego z Maryanną Łagodzką, z której syn Ignacy, podoficer wojsk rosyjskich, wylegitymowany w Królestwie 1855 r.

Inni potomkowie Jana-Franciszka wylegitymowali się z herbem Prus III i Rogala, natomiast potomkowie Józefa, czwartego syna Krzysztofa, podstolego kijowskiego, należąc do Jezierskich, herbu Nowina, jak Jakób z synem Edwardem i Wincenty z synem Stanisławem, synowie Franciszka, wylegitymowali się w Królestwie z herbem Prus II.

s. 80JEZIERSKI h. PRUS III. Pisali się z Jezierska, wsi w wojew. kaliskiem. Jakób, proboszcz w Uniejowie 1427 r. Adam, burgrabia kcyński 1581 r. Maciej z żony Eleonory Kamieńskiej miał syna Andrzeja, po którym z Zofii Szomowskiej syn Jan-Antoni, dziedzic Minkówki 1730 roku (w aktach Heroldyi nazwany stolnikiem wieluńskim), zaślubił Magdalenę Kobyłecką i z niej miał córki, Rozalię za Aleksandrem Sulgostowskim, s. 81 Maryannę zaślubioną Antoniemu Kaweckiemu i synów, Andrzeja, cześnika radomskiego, żonatego z Franciszką Plichcianką, i Jana.

Jan, dziedzic Woli Brzeskiej 1755 r., miecznik zakroczymski 1760 r., skarbnik dobrzyński 1763 r., ostatnio cześnik łukowski, z żony Eufrozyny Myszczyńskiej, podwojewodzianki zakroczymskiej, miał córkę Annę za Adamem-Sabbą Jeżewskim i synów: Józefa, Antoniego i Jana.

Józef, dziedzic na Sieklukach 1790 r., z żony Wiktoryi Siemiradzkiej miał synów: Wita-Modesta, Feliksa, Jakóba, Piotra i Ignacego.

Wit-Modest, ur. 1792 r. we wsi Trzylatkowie, w obwodzie rawskim, postąpił na służbę 1809 r. do pułku artyleryi pieszej Ks. Warszawskiego i w 1820 r. został podporucznikiem w 1 pułku strzelców pieszych, a w 1821 r. wyszedł do dymisyi. W 1831 r. był porucznikiem 12 pułku piechoty i otrzymał krzyż złoty Virtuti Militari; jego syn Aleksander wylegitymowany w Królestwie 1845 r.

Feliks, ożeniony z Rozalią Czajkowską, miał synów: Hipolita, Felicyana i Eustachego, ten z synami: Stefanem, Sergiuszem, Mikołajem i Aleksym, wylegitymowanych w Królestwie 1839—1854 r.

Hipolit, ur. 1807 r. we wsi Trzylatkowie, w obwodzie warszawskim, wszedł do służby 1824 r. do 2 pułku piechoty liniowej i w 1831 r. został podporucznikiem.

Antoni, drugi syn Jana i Myszczyńskiej, cześnik przemyślski 1792 r., zaślubił Annę Święcką i z niej pozostawił synów, Tadeusza i Franciszka; Tadeusz, dziedzic dóbr Zaremby-Jartuzy, w pow. łomżyńskim, z synem Rudolfem, i Franciszek z synem Władysławem wylegitymowani w Królestwie 1838 r. (Don. Vars., Ks. Gr. Czerskie, Ks. Wojskowe, Bon.).

s. 238Jezierski, herbu Rogala. Jacek, kasztelan Łukowski r. 1775, znany zaszczytnie w kraju przez zakładanie i utrzymywanie w dobrach swoich rządnej ekonomii i fabryk pożytecznych, mianowicie żelaznych; przez uregulowanie fabryk tabacznych na korzyść Rczpospolitej [sic], tudzież inne prace i przemysły obywatelskie. Wielce dowcipny, napisał też dziełko: Zgoda i niezgoda, które swoich czasów zrobiło wielkie wrażenie. M.

s. 81JEZIERSKI h. ROGALA. Dawna w Prusach Zachodnich rodzina, wzięła nazwisko od wsi Jezierzyc, w wojew. chełmińskiem; pod panowaniem Krzyżaków przybrała nazwisko von Lewald, które w XVI stoleciu zarzuciwszy dla polskiego nazwiska Jezierski, brała jednak je zawsze jako przydomek. W XVI wieku rozdzieliła się na dwie linie, jedną, która została się w Prusach Zachodnich i Wielkopolsce i drugą osiedloną na Litwie.

Oswald, sędzia ziemski chojnicki 1552 r. Kryspin, podstarosta tucholski 1555 r. Mikołaj, miecznik ziem pruskich 1670 r. Wojciech, sędzia ziemski tucholski 1690 r. Feliks, Jan, sądowy ziemski mirachowski i poseł świecki, Jan, Michał, podwojewodzy pomorski i poseł pow. gdańskiego, oraz Wawrzyniec podpisali elekcyę 1764 r. z wojew. pomorskiem. Jan-Paweł, sędzia ziemski tucholski 1765 r., żonaty z Reginą Łaszewską, miał syna Michała (Metr. Kor., Sigil., Kancl., Don. Vars., Zap. Tryb. Piotrk.).

Józef i Franciszek, synowie Józefa i Heleny z Bielickich, wnukowie Stanisława i Elżbiety z Miłkowskich, wylegitymowani w Galicyi 1782 r.

Michał, sędzia ziemski i rotmistrz tucholski, dziedzic dóbr Chełmy, Dobrogoszcz i Klińcze, z żony Doroty Grabowskiej, zostawił pięciu synów; z tych Wojciech, dziedzic na Ciszewie, tylko córki zostawił, a Remigian s. 82 był kanonikiem gnieźnieńskim, oficyałem kamieńskim, proboszczem tucholskim i chojnickim; zm. 1715 r. Z trzech innych:

Mikołaj, sądowy tucholski, dziedzic dóbr Chełmy, ożeniony z Elżbietą Lniską, miał pięciu synów; z tych Konstanty, sędzia ziemski tucholski, poseł na sejm 1696 r., a Remigian, sądowy tucholski, po którym z Reginy Przebendowskiej synowie, Jakób, sądowy tucholski, i Michał, chorąży malborski 1768 r., a pomorski 1770 r., po którym z Anny Pawłowskiej synowie, Antoni i Michał.

Jan, czwarty syn Michała i Grabowskiej, sądowy mirachowski, dziedzic dóbr Pace i Dobrogoszcz, zostawił z Jadwigi Chrząstowskiej, kasztelanki nakielskiej, sześciu synów; z nich: 1) Antoni z żony Maryanny Pawłowskiej miał syna Mikołaja, sądowego tucholskiego 1768—1771 r., po którym z żony Konstancyi Powalskiej, wdowy po N. Pruskim, synowie, Antoni i Ksawery, kanonik kujawski; 2) Karol 1723 r., ożeniony z Anną Derengowską, miał syna Jana, pisarza grodzkiego chełmińskiego 1766 r., po którym synowie: a) Karol, regent ziemski pomorski 1770 r., a mirachowski 1778—1781 r., ożeniony z Maryanną Trembecką, z niej syn Mateusz, i b) Melchior, ożeniony z Antoniną Biesiekierską, pozostawił synów, Maksymiliana i Jana, dziedzica dóbr Janowice, w pow. kujawskim, z synem Juliuszem, urodzonym z Franciszki Czekierskiej, wylegitymowanych w Królestwie 1838—1843 r.

Melchior, najmłodszy z synów Michała i Grabowskiej, sądowy ziemski mirachowski, a w 1719 r. stolnik wiłkomierski, ożeniony z Eufrozyną Niezabitowską, miał synów, Michała i Fryderyka; po Michale, sądowym mirachowskim, deputacie na Trybunał koronny 1768 r., z żony Barbary Czarlińskiej syn Jan, sędzia ziemski tucholski 1770—1780 r., poseł na sejm 1764 r., miał synów: Michała, chorążego pomorskiego 1770—1788 r., Nepomucena i Józefa, a po Fryderyku, kapitanie wojsk królewskich, z Jadwigi Piorunowskiej syn Stanisław miał syna Józefa, po którym dwóch synów: 1) Tomasz żonaty z Maryanną Zielińską, z niej syn Wojciech-Tomasz, urzędnik w Warszawie, wylegitymowany w Królestwie 1853 r., 2) Antoni ożeniony z Teklą Czerniejewską, z niej synowie, Edward-Maksymilian wylegitymowany w Królestwie 1851 r., Franciszek, którego z żony Jadwigi Rogalskiej synowie, Feliks-Sylwester, urzędnik górniczy w Pankach, wylegitymowany w Królestwie w 1853 r., i Marcin, dziedzic dóbr Soczewki, w gub. mińskiej, wylegitymowany w Królestwie 1859 r. z synem Edwardem, urodzonym z Katarzyny Domejkówny. Z tej linii Anastazy-Bonifacy, syn Wacława wylegitymowany w Królestwie 1839 r.

Jerzy, syn Michała, w 1584 r. przesiedlił się na Litwę i zostawił sześciu synów; z tych: 1) Balcer, marszałek dworu ks. Radziwiłłów; 2) Kryspin, ożeniony z Obryńską, miał z niej siedem córek i synów, Piotra i Jerzego; 3) Jan, kanonik wileński; 4) Paweł ożeniony z Buchowiecką; 5) Jerzy, ożeniony z Łoknicką, miał synów, Jana i Melchiora, dziedzica wsi Linowce 1676 r., po którym syn Feliks, dziedzic dóbr Linowce i Jachowicze, s. 83 …cze, um. 1702 roku, zostawiwszy synów: Aleksandra, zm. 1714 r., Pawła, Kazimierza, Heronima i Jerzego, który podpisał pospolite ruszenie 1698 r., i zostawił syna Jerzego-Mateusza, dziedzica dóbr Zdzitów 1758 r.

Szymon-Michał, szósty syn Jerzego, podpisał elekcyę 1642 r. z wojew. brzeskiem; jego syn Marcin zaślubił Dziewałtowską i z niej miał synów: Jana, Kazimierza, Krzysztofa i Marcina. Marcin pozostawił syna Piotra, chorążego nowogrodzkiego, po którym dwóch synów, Jan i Krzysztof. Jan, dziedzic Czerniechowa, komisarz cywilno-wojskowy nowogrodzki 1791 r., z żony Urszuli Mitarnowskiej miał synów: Michała, Tadeusza i Stanisława, którzy 1817 r. przed deputacyą szlachecką wylegitymowali się z tytułu hrabiowskiego. Z nich:

Tadeusz, dziedzic dóbr Basławice, z żony Wojniłowiczówny pozostawił syna Ottona, po którym z Adeli Burthaire de Verny syn Franciszek.

Stanisław, dziedzic Nowego Dworu, miał dwie żony, Malinowską, z tej córka Pamela bar. Rempel, i Virginię de Mory, z której syn Leon, dziedzic dóbr Mołczany, zaślubił Maryę Gumowską i z niej pozostawił córki: Zofię za Bolesławem Białkowskim, Karolinę za Bronisławem d'Erseville i Maryę (Bon.).

Wylegitymowani w Cesarstwie i zapisani do ksiąg szlachty: 1) gub. kowieńskiej, Tomasz, syn Jana, i inni 1832 r.; 2) gub. grodzieńskiej, Jakób, syn Onufrego, z synami: Kajetanem, Franciszkiem i Piotrem, Wojciech z synami, Bolesławem i Kalikstem i inni 1845—1852 r.

Do Jezierskich herbu Rogala dołączyli się Jezierscy innych herbów, a mianowicie pochodzący od Piotra, miecznika łukowskiego 1780 r., przez jego syna Leona, ożenionego z Elżbietą de la Grange, Wincenty, radca dworu, nauczyciel szkół publicznych w Kielcach, wylegitymowany w Królestwie 1857 r., a także Franciszek, syn Józefa i Maryanny ze Zwolińskich, właściwie do herbu Prus III należący, wylegitymowany w Królestwie 1859 r.

s. 47JEZIERSCY h. ŚLEPOWRON z Jezior, na granicy powiatów grójeckiego i warszawskiego. Zdaje się, że siedział na tych Jeziorach i drugi dom, innego herbu, noszący w XV-m i XVI-m wieku przydomek Kula. Niewiadomo też, czy z tych Jezior wyszedł i jakiego był herbu Krystyn z Jezior, sędzia ziemski bełski 1471 i 1473 r. (Zap. Gr. Czers. 2 f. 62).

Paweł z Jezior, ma sprawę w Czersku 1411 r. z Tomaszem z Brzumina, a córka jego i Jan Kula i Dobiesław z Krakowian, pozwani 1415 r. przez Gostomskich, o Krakowiany, Dembe i część Jezior (Najst. ks. Czerskie).

W 1431 r. dziedziczyli na tych Jeziorach Piotr i Jakób, Paweł i Stanisław (Zs. Grójec. 1 B f. 40 i 44). Jan Kula z Jezior, winien 20 kóp gr. Bonieckiemu 1446 roku (Zap. Gr. Czers. 1 B f. 41). Wdowa po Mikołaju Żądle z Jezior i syn jej Paweł, mają sprawy w Czersku w latach 1447 — 1449, a 1455 r. procesują Oborskich, których 1461 r. procesuje także Wydżga z Jezior (Ibid. 1 B f. 87, 198, 465 i 743). Annie Skarbkowej zapisuje mąż oprawę 1555 roku (Deb. Czers. 9 f. 130).

Mikołaj Ślepowron z Wielkich Jezior Jezierski, zmarły przed 1545 r., zostawił córkę Zofię, za Piotrem z Goljan 1562 r. i synów: Jana i Piotra. Jan, 1545 r. dziedzic Jezior i Zawad, zabezpieczył posag żonie, Barbarze z Mlekitek, a 1571 r. procesuje się z bratem Piotrem. Oba dziedziczyli na Jeziorach 1580 r. (Paw.). Jerzy, syn Jana, pokwitowany 1606 r. przez Wolskiego.

Piotr nabył 1562 r. części we wsi Jeziorach od Wojciecha Kuli, a z żony Zofii, procesowanej 1606 r. przez Załęskich, pozostawił synów: Jana i Andrzeja, którzy sprzedali w latach 1605 — 1611 r. części Zawad Częstuniewskiemu.

Jan zapisał 1613 r. sumę żonie, Annie z Kussowskich, a 1625 r. sprzedał Jeziora Wielkie Masłomęckiemu.

Andrzej z synem Marcyanem i córką Agnieszką Janową Kawecką, sprzedali Jeziora Samuelowi Palczewskiemu 1643 r. Inny zapewne Marcyan, przyjmuje zapis od przyszłej swej żony, Katarzyny ze Szczakowskich Mroczkowej 1699 roku (Zs. Gr. Czers. 5 f. 416; 14 f. 508; 19 f. 227; 25 B f. 453: 30 f. 107, 169 i 345; 31 f. 241 i 661; 35 f. 589; 37 f. 634; 41 f. 585; DW. 32 f. 339 i 343; 33 f. 208, 1323 i 1405; 39 f. 805 i 807; 49 f. 2173; Perp. Czers. 4 f. 309; 7 f. 271; 10 f. 402; 16 A f. 114; Zs. Warec. 24 f. 110).

Janowi, synowi Ambrożego, ceduje sumę Blendzki 1609 roku. Agnieszka z Świecińskich Jezierska, kwitowała Dziewczopolskiego 1614 r. (Deb. Czers. 56 f. 196; 60 f. 600).

Stanisław Kula z Wielkich Jezior Jezierski, zmarły już 1562 r., pozostawił trzech synów: Wincentego, Hieronima v. Jarosza i Wojciecha. Jerzy, syn Wincentego, ustanowił 1572 r. opiekę nad córkami swemi: Katarzyną, Felicyą, Dorotą i Anną, zrodzonemi z Anny Czychrowskiej i Różą, zrodzoną z Zofii Szadkowskiej. Z nich zapewne Anna, jest żoną Baltazara Uwielińskiego 1627 r.

s. 48Hieronim, syn Stanisława Kuli, zastawił grunt Zaleskiemu 1567 r., a synowie jego: Tomasz, Jakób i Mikołaj, mają 1576 r. sprawę ze stryjecznym bratem Jerzym. Tomasz zastawił Siedliska Rosochowskiemu 1574 r., a Mikołaj i Jakób, zeznali dział dóbr Jeziora Wielkie 1581 r.

Wojciech, syn Stanisława Kuli, sprzedał grunta w Jeziorach Wielkich Piotrowi Ślepowronowi 1562 r., a winien temuż 4 kopy groszy w latach 1564—1567. Syn jego Stanisław pozwał 1563 r. Święcickiego, o zabójstwo Andrzeja Jezierskiego. Ten to może Stanisław otrzymał 1580 r. sołtystwo w Zalesiu, w powiecie lwowskim, a 1595 r. konsens na cesyę tegoż Ożgom (Zs. Gr. Czers. 30 f. 107 i 420; 31 f. 661; 35 f. 589 i 629; 41 f. 258; 42 f. 543; 44 f. 174; 48 D f. 363; 52 f. 734; Perp. Czers. 7 f. 460; M. 123 f. 289: AGZ. X. 2653).

Marancya z Machnackich, wdowa po Wojciechu, nabyła Sadków 1622 r. Córka Wojciecha Maryna (v. Zofia), z mężem Adamem Szczakowskim, zeznała zapis wzajemnego dożywocia 1641 r. (Perp. Czers. 6 f. 374; 10 f. 240; Zs. Warec. 27 f. 838).

Jan, syn Stanisława, ożeniony z Maryną Oborską, która 1632 r. zrzekła się ojcowizny na rzecz braci, i tegoż roku zeznała z mężem zapis wzajemnego dożywocia. W 1633 r. nabył on część Łukowca od Oborskiego. Synowie ich: Arnolf i Teofil 1691 r.

Marcin, drugi syn Stanisława, żonie, Jadwidze z Oborskich, zapisał sumę 1625 r. Syn jego Jan, ożeniony 1-o v. z Dorotą Zagórską, zeznał 1688 r. zapis dożywocia z drugą żoną, Małgorzatą z Wilskich. Z pierwszej żony córka Katarzyna, żona 1-o v. Remigiana Rosochowskiego, 2-o v. Adama Głuchowskiego 1690 r. i synowie: Jan Kazimierz, Franciszek i Aleksander, którym ojciec 1691 r. ustępuje dobra Łukowiec. W akcie tym wymienia ojca, dziada, stryja i braci stryjecznych. Z drugiej żony córki: Zuzanna, za Piotrem Szczakowskim 1706 r. i Maryanna, za Jacentym Jarockim i syn Walenty. Jan Kazimierz ceduje sumę Biejkowskiemu 1699 r. Hieronim, syn Franciszka, zawarł 1736 r. ugodę z Szczakowskiemi. Zuzanna sprzedała części Jezior i Sadkowa Żółtowskiemu 1735 r. Walenty wspólnie z siostrą Zuzanną, ustępuje summ różnych Żółtowskiemu 1736 r., a syn jego Jan, razem z ciotką Zuzanną, przelewa sumy na Rożniszewie Giżyckiemu 1741 r. (Perp. Czers. 7 f. 249; 8 f. 611 i 612; 9 f. 6; 14 A f. 328; 14 C f. 7 i 44; 16 A f. 129 i 182; 17 f. 26 i 257; 18 f. 83; 19 f. 13 i 96; 22 f. 194; 23 A f. 30; 23 B f. 133; 24 f. 98 i 100; 25 f. 315; 28 f. 46 i 349).

Dorota Jezierska, wdowa, córka Zofii, wnuczka Anny, rezygnuje części dóbr Jeziora, zwane Koryto, Zawadzkiemu 1701 r. (Ibid. 15 f. 399; 16 B f. 150). Teresa z Prackich, żona Pawła, z siostrami, przyjmuje zapis na Wólce Turowskiej od Turowskiego (Ibid. 16 A f. 393). Wojciech z żoną, Julią z Grzybowskich, zawarł ugodę z Czosnowskim 1710 r. Córka jego Aleksandra, żona Jacentego Zbroskiego, pisarza grodzkiego rawskiego, w asystencyi stryja Jana i brata przyrodniego Jacentego Biejkowskiego (może ciotecznego, bo matką jego była Felicyanna z Grzybowskich?), sumy na Woli Chojnackiej ustąpiła Opackim 1724 roku (Perp. Czers. 17 f. 195 i 19 f. 494).

Kazimierz, syn Stanisława i Teresy z Ostrowskich, zapisał żonie swej, Annie z Kwiatkowskich, 1,000 fl. na Ostrowie 1735 r. Umarł wkrótce, a wdowa wyszła 1737 r. za Jakóba Tyszkę. W 1761 r. jest żoną Komarnickiego i ustępuje sumę córce, Katarzynie Jezierskiej (Perp. Czers. 23 B f. 91; 24 f. 213; 31 f. 263).

s. 31JEZIERSCY. Było kilka domów tego nazwiska, w różnych stronach kraju. W Wielkopolsce Wczelicze i Topory (?), w wieluńskiem, Kamiony, na Mazowszu, Ślepowrony, na Podlasiu, Prusowie i Nowiny. Prusowie siedzieli na wsi Gołąbki - Jeziory pod Łukowem. Na części tej wsi musieli z czasem osiąść także Nowinowie, przybierając to samo nazwisko. Jedni i drudzy pisali się Gołąbkami lub z Gołąbków. Z czasem, przy licznem rozrodzeniu i pomieszaniu się rodzin, zatracili świadomość właściwego herbu i przy legitymacyach członkowie ich podawali za swe herby Prus II-gi, lub III-ci, Nowinę, a na Rusi i Złotogoleńczyk, choć widocznie z jednej pochodzili rodziny.

[…]

s. 364Jakób, syn niegdy Andrzeja Czapli, vicesgerent grodzki grabowiecki, nabył 1782 roku części wsi Domanino - Gąsiory, a brat jego Kazimierz sprzedał 1782 r. część tamże Kazimierzowi Roli. Kazimierz, syn Antoniego Mędali, kupił 1766 r. część w Domaninie-Żyłkach od Rozwadowskiej, syn jego, z Agnieszki Buszkowskiej, Maciej, ur. 1760 r. (par. Ulan). Piotr, syn Bartłomieja Łaś, sprzedał część Domanina-Gąsiorów Maciejowi Roli 1764 r. Synowie jego z Katarzyny Jurkowskiej, Paweł, ur. 1746 r. i Andrzej, ur. 1749 r. (metr. w Ulanie). Jakób, syn Bartłomieja, nabył 1772 r. część w Niewęgłowie-Lichtach. Z żony Maryanny, syn jego Łukasz, ur. 1751 r. (metr. w Radzyniu). Piotr, syn Jakóba, nabył 1783 r. część w Paszkach - Wielkich, od Marcina Kozła Domańskiego. Syn jego z żony Magdaleny, Józef, ur. 1776 r. (metr. tamże). Piotr, syn Wojciecha, nabył część w Paszkach - Wielkich od Mateusza Zabielskiego 1769 r.; syn jego, z żony Katarzyny, Wojciech, ur. 1759 r. (metr. tamże). Maciej, syn Pawła, kupił 1780 r. od Józefa Jezierskiego części wsi Domanino - Żyłki, Burkaty, Kępki, Gąsiory, Wierzchowiny i Paskudy; synowie jego z żony Petronelli: Paweł, ur. 1762 r. i Józef, ur. 1774 r. (metr. w Ulanie).

[…]

[…]

s. 371Stanisław z żoną, Jadwigą z Suskich, ustąpił sumy swe na Sulgostowie Boratiniemu 1663 r. (Gr. Opocz.). Elżbieta, 1699 r. wdowa po Krzysztofie Suffczyńskim, chorążym czerskim. Teofila za Mikołajem Karśnickim, a siostra jej Ale- s. 372 ksandra za Wojciechem Humieckim, w pierwszej połowie XVIII-go wieku (Perp Czers. 16 A f. 204 i M. 299 f. 60). Magdalena z Kobyłeckich, wdowa po Franciszku Domaszewskim, podstolim łukowskim, 1715 r. żona Jana Jezierskiego. Syn ich Józef, zabezpieczył 1743 r. posag żonie, Barbarze z Nietyxów, wdowie po Józefie Magnuszewskim. Syn jego Antoni, córka Anna (Perp. Czers. 18 f. 283; 26 f. 226 i 257; 24 f. 261; 25 f. 161; 28 f. 172 i 228; 29 f. 100).

[…]

s. 372DOMASZEWSCY v. DOMASZOWSCY h. NIECZUJA z Domaszewnicy, w powiecie łukowskim. Przydomek ich Widlica. Maciej z Domaszewnicy, podsędek łukowski 1446 r. Piotr, skarbnik łukowski 1506 r. Jan, Stanisław i Jakób Widlicowie, procesowali się 1525 r. o dział Domaszewnicy, z Gołąbkami Jezierskimi. Stanisław Widlica miał synów: Feliksa, Piotra, Erazma, Jakóba i Mikołaja, z których Feliks, Piotr i Erazm, dziedziczyli na Domaszewnicy 1586 r. (Paw.; Wyr. Lub. 14 f. 299 i 81 f. 977; Zap. Lub. 2 f. 197).

[…]

[…]

s. 208Żyjący w końcu XVI-go wieku Marek Dziewulski, miał synów trzech: Jana, Marka i Stanisława. Mikołaj, syn Stanisława, żonaty z Krystyną Jezierską, córką Waleryana, pozostawił synów: Jana, Kazimierza, Aleksandra, Stanisława, Piotra i Marcina, żyjących w 1661 r. Z nich Jan, właściciel Skoków, w województwie lubelskiem, 1676 r. (Paw.). Jan Markowicz z Dziewul podpisał z województwem lubelskiem, obiór króla Michała. Stanisław jeszcze w 1692 r. dziedziczył na Dziewulach, Jastrzębi i Tworkach. Marcin, komornik ziemski łukowski 1642 r. (Zap. Lub. 45 f. 429; 47 f. 272 i 815; 48 f. 435 i 50 f. 204).

[…]

[…]

s. 118Zygmunt, czwarty syn Stanisława, zeznał zapis dożywocia z żoną, Dorotą Golianówną, 1644 r. Sprzedał on część swoją na Głuchowie Pawłowi 1647 r. (Perp. Czers. 10 f. 466 i DW. 50 f. 1550). Syn jego Adam pisał się z ziemią czerską, na elekcyę Augusta II-go. W 1690 r. zeznał zapis dożywocia z żoną, Katarzyną z Jezierskich, 1-o v. Remigianową Rosochowską. Siostry Adama wyszły: Ewa, za s. 119 Bernata Goliana, a Agnieszka, za Marcyana Goliana (Perp. Czers. 14 C f. 7; 17 f. 26; 15 f. 482 i 19 f. 332).

[…]

[…]

s. 95Ludwik, cześnik łukowski 1714 r. Józef Łada Grodzicki, łowczy drohicki, syn Mikołaja i Anny ze Zbijewskich, wspólnie z żoną, Konstancyą Szelgowską, miecznikówną sandomierską, sprzedał 1751 r. Radogoszcz, Rogi i Rożki Rzechowskiemu (DW. 73 f. 561). Jan, towarzysz chorągwi pancernej 1766 r. (Perp. Czers. 33 f. 91). Feliks, instygator grodzki łukowski, komisarz z sejmu 1775 r. do rozsądzenia sprawy Jezierskiego z Łaskim (V. L.) Nabył on 1777 r. część dóbr Olszewnica wielka od Piotra Mościckiego. Synowie jego z Franciszki Turskiej: Wincenty Jan, ur. 1778 r. i Józef Leon, ur. 1780 r. (metryki w Kąkolownicy), dowiedli szlachectwa w Galicyi zachodniej 1802 r. (Quater I f. 79), a następnie w Królestwie, w pierwszej połowie XIX-go wieku.

[…]

s. 96Józef, trzeci syn Jana, skarbnika, z żony, Konstancyi Skrzyńskiej, zostawił synów: Ignacego i Piotra Pawła. Ignacy, dziedzic Bzianki, w sanockiem, ożeniony z Jezierską, miał syna Stanisława, żonatego z Maryanną Lgocką, po którym synowie: Leon, dziedzic Bzianki i Ludwik, dziedzic Żółkiewki pod Lwowem. Leona z Ochenkowskiej synowie: Stanisław, ożeniony z Jarzymowską i Karol. Ludwika z Paparównej syn Władysław, ożeniony z Czermińską.

[…]

[…]

s. 323Józef, syn Piotra, zwanego Dominik, sprzedał część swoją na Jastrzębiach-Śmiarach, bratu Wawrzyńcowi 1749 r. Wawrzyńca, z Elżbiety Jezierskiej, syn Jakób, ur. w parafii Domaszewnickiej 1729 r. Wymieniony Józef, syn Piotra, nabył w 1746 r. część Dąbrówki - Stany, a syn jego Ignacy, część tejże wsi 1788 r. Ignacego, z Anny Księżopolskiej, synowie: Piotr, ur. 1764 r. w parafii Niwiskiej i Jan Ludwik, ur. 1777 r. w tejże parafii (Akta Leg. Galic.).

[…]

[…]

s. 394Józef, syn Jana, skarbnika, zaślubił Konstancyę Skrzyńską i z niej pozostawił synów, Ignacego i Piotra-Pawła; po Ignacym, dziedzicu dóbr Bzianki, z żony Jezierskiej syn Stanisław, żonaty z Maryanną Lgocką, miał synów, Leona i Ludwika, a Piotr-Paweł, sędzia pokoju pow. szydłowskiego 1820 r., z dwóch żon, Tekli Paprockiej i Joachimy hr. Załuskiej pozostawił córkę Helenę, żonę Michała Bajera, starosty kiszyńskiego, i synów, Józefa, dziedzica dóbr Chomentów, i Franciszka, oficera wojsk polskich, wylegitymowanego w Królestwie 1839 roku. Józef z żony Rupniewskiej miał syna Konstantego, a Franciszek z Antoniny Gostkowskiej ma synów, Maryana Adama i Józefa, wylegitymowanego w Królestwie 1843 r.

[…]

s. 10JASIŃSKI h. RAWICZ. Taż familia co Jasieński, herbu Rawicz; z piszących się Jasiński, Antoni, cześnik liwski, regent grodzki łukowski 1738 r., miał syna Marcina, a ten Joachima, po którym syn Michał, ożeniony z Teklą Jezierską, pozostawił synów, Władysława i Henryka, wylegitymowanych w Królestwie 1849 r.; z tej linii Kazimierz i Konstanty, synowie Leona, wylegitymowani w Królestwie 1848—1849 r.

[…]

[…]

s. 22Po Andrzeju, mieczniku bracławskim, podstarościm grodzkim łukowskim, z żony Jezierskiej było dwóch synów, Józef-Fabian, cześnik łukowski, dziedzic dóbr Krężnica Wielka 1754 r., i Kazimierz, po którym z Zofii Wężówny synowie: Wincenty, ożeniony z Burdzicką, Józef-Benedykt, regent ziemski 1777 r., podsędek 1785 r., a od 1786 r. sędzia ziemski łukowski, ożeniony z Jaczewską, Antoni, komornik ziemski łukowski 1788 r., i Ignacy, ksiądz.

[…]

s. 166LESZCZYŃSCY z Leszczanki, w ziemi łukowskiej. Michał z Leszczanki Leszczyński, sędzia grodzki łukowski 1503 — 1509 r. Michał, posiadacz wójtostwa w Białej, w lubelskim, 1510 r. Syn jego Jakób, za zgodą ojca, zapisał 1514 r. s. 167 żonie, Elżbiecie z Wąglina, oprawę na tym wójtostwie, które wraz z ojcem sprzedali 1523 r. za konsensem królewskim Jakóbowi Gołąbkowi Jezierskiemu (M. 23 f. 849; 28 f. 127; Wierzb. IV f. 991 i 4289). Zofja, współdziedziczka Mościsk, w łukowskim, 1531 r. (Paw.). Marcin, zapisał 1535 r. Brygidkom w Lublinie 200 grzyw. (M. D. Wąs.).

[…]

[…]

s. 197Adam, podwojewodzi łukowski, z żony, Joanny Jezierskiej, miał synów: Jana, Adama, Antoniego, Michała i Stanisława. Jan i Adam sprzedali 1753 roku części Łazów bratu Antoniemu. Adam, z Eleonory Turskiej, pozostawił: Ignacego Błażeja, ur. 1756 r. (metr. w Łukowie), Józefa Joachima Benedykta, ur. 1774 r., Feliksa Jana i Zofję Helenę, bliźnięta, ur. 1776 r. (metr. w Międzyrzeczu), wylegitymowanych ze szlachectwa 1802 r. w Galicji zachodniej (Quat. I f. 63, 65 i 66). Ignacego syn Franciszek Karol Paweł i wnuk Władysław, po Józefie i Marjannie z Kulińskich, wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie 1844 i 1851 r.

[…]

[…]

s. 265Adam, podstarosta 1735 r., podwojewodzy 1753 r. łukowski, zaślubił Joannę Jezierską i z niej miał syna Adama, po którym z Eleonory Turskiej synowie: Ignacy-Błażej, ur. 1756 r., Feliks-Jan, ur. 1776 r. i Józef-Joachim-Benedykt, 1776 r., wylegitymowani w Galicyi Zachodniej 1803 r.

[…]

[…]

s. 2532. Helena wyszła za Maksymiliana Jezierskiego herbu Prus II, syna Aleksandra zwanego Gołąbek.3)

[…]

3) Tamże 1661 ks. 2 fol. 120. „Helena Olendzka ol. G. Alberti filia G. Maximiliani Jezierski consors legitima recognouit, quia S. Stanislaum Olendzki ol. G. Alberti, fratrem suum, ex dote quietat.“

[…]