Jasińscy w herbarzach

s. 458Jasieński herbu Rawicz, w Łukowskiej ziemi. Szymon Jasieński w różnych językach biegły, miał za sobą pierwszym związkiem Dzibałtowską, drugim Boratyńską córkę Piotra Boratyńskiego, którą urodziła Oraczewska pisarzowna ziemska Krakowska. Baranow.

W roku 1778. Balcer Jasieński pisarz ziemski Czerski. — Józef wojski Łukowski. — Roku 1788. Leon podczaszy Liwski. — Krasicki.

s. 230Jasieński, herbu Rawicz.

s. 659Jasieński h. Rawicz, w łukowskiej ziemi. Szymon, w różnych językach biegły, miał za sobą 1mo voto Dzibałtowską, 2do voto Boratyńską, córkę Piotra i Oraczewskiej. Niesiecki. — W r. 1778 Balcer pisarz z. czerski. Józef wojski łukowski. R. 1788 Leon podczaszy liwski. Kras.

s. 296JASIEŃSCY v. JASIŃSCY h. RAWICZ z Jasionki, w ziemi łukowskiej. Stanisław, Andrzej, syn Michała, i Bartłomiej, syn Stanisława, właściciele Jasionki 1531 r. Mikołaj, syn Michała, Stanisław i Bartłomiej, i Stanisław stary, właściciele tej wsi 1552 r., a Walenty Jasieński 1580 r. (Paw.). Mikołaj, Jan i Sebastyan, synowie Leonarda, 1589 r. Walenty, syn Andrzeja, 1590 r. Wojciech, Katarzyna, Stanisław, Sebastyan, Antoni, Maciej, Wawrzyniec i Krzysztof, dzieci Wojciecha, 1599 r. Z tych ostatnich, Stanisław i Sebastyan Jasieńscy, synowie Wojciecha, dziedzice Jasionki (Wyr. Lub. 35 f. 771; 39 f. 216; 65 f. 544; 73 f. 679 i 81 f. 847). Paweł, Teodor i Stanisław, synowie Jana, układali się z Sokołem w 1609 roku (Zap. Lub. 18 f. 9).

Daniel, Hieronim i Melchior, synowie Jana, pozwali Ciechanowieckiego 1614 r., o przyjęcie sumy za dobra Złotki (Zs. Droh.). Jan, syn Michała, z żoną Barbarą z Wojtkowskich, zawarli kontrakt z Ossolińskim 1633 r. (Gr. Nurs.).

Walenty Jasiński, komornik graniczny lubelski 1602 r. Andrzej, Marcyan i Wojciech, z województwem lubelskiem, a Stanisław z Jasionki i Tomasz, z ziemią chełmską, podpisali elekcyę króla Michała.

Walenty, v. Walenty Waleryan z Jasionki Jasieński, podwojewodzy radomski 1687 r. i komornik graniczny lubelski 1689 r., nabył Wolę Wereszczyńską, Lezno, Zienki i Łomnicę od Czernego 1696 r. Z pierwszej żony, Heleny Bojanowskiej, 1-o v. Aleksandrowej Brzezickiej, zostawił syna Władysława, ożenionego z Anną Cybulską, córką Antoniego, oraz córki: Elżbietę, za Wojciechem Wereszczyńskim i Teresę, za Janem Pawłowskim; z drugiej żony, Rozalii z Zakrzewskich, miał syna Tomasza, ożenionego 1734 r. z Teresą Wereszczyńską. Z niej pozostawił Tomasz synów: Tomasza, Józefa, Wawrzyńca i Franciszka. Ten ostatni legitymował się ze szlachectwa 1804 roku, w Galicyi zachodniej (A. Legit. Galic. Quater. VII f. 38).

Antoni z Jasionki, podwojewodzy radomski 1690 roku, umarł w 1703 r. Nabył on Tczycę od Misiowskiego. Pozostała po nim wdowa, N. ze Stradomskich, 1-o v. Oraczewska, zeznała 1704 r. testament. Córka jego Anna, żona Kątskiego, sprzedała 1706 r. Tczycę Komarnickiemu.

Antoni, cześnik owrucki 1724 r. Antoni Jasiński, z pisarza grodzkiego łukowskiego, cześnik liwski 1738 roku, umarł w roku następnym. Jan Jasieński, z podsędka liwskiego, podstarościego i sędziego grodzkiego łukowskiego, został sędzią ziemskim liwskim 1724 r. W 1726 r. nabył od Bielińskiego Żelawin (Perp. Czers. 20 f. 103).

Jan, podstarości i sędzia grodzki czerski 1726 r., poseł na sejm 1733 roku (Ibid. 23 A f. 1), żonaty z Angelą Rzewuską, pozostawił z niej córkę Salomeę, żonę 1-o v. Kazimierza Woyny Orańskiego, skarbnika czerniechowskiego 1739 r., 2-o v. Karola Dunina Wąsowicza, generała majora wojsk koronnych i podsędka radomskiego, w 1764 r. i syna Baltazara.

Baltazar, regent ziemski i grodzki czerski 1741 r., podpisarz ziemski czerski 1749 r., pisarz ziemski czerski 1759 r., sędzia kapturowy ziemi czerskiej 1764 s. 297 roku, poborca czerski 1789 r., kawaler orderu Św. Stanisława 1790 r., był kandydatem do kasztelanii mazowieckiej 1778 r. (MP.). Wprowadzony został do Gozlina 1771 r., który otrzymał za żoną, a do Zalesia i Cyganówki w 1778 r. W 1775 roku nabył Ostrybór od Falińskiej, a 1785 r. Turzec od Popławskich (Perp. Czers. 26 f. 223; 32 f. 202; 34 f. 231; 35 f. 47 i 388; 38 A f. 198). Żonaty z Katarzyną Lasocką, córką Józefa i Maryanny z Lisickich, pozostawił z niej córki: Maryannę, żonę Jana Pniewskiego 1783 r. i Teresę, żonę Ignacego Zaborowskiego 1786 r., oraz syna Tadeusza, który w imieniu ojca swego, procesuje się 1793 r. z Grembeckim (Perp. Czers. 35 f. 393; 38 A f. 200; 42 f. 580 i 648; Debit. Czers. 1 f. 265 i 2 f. 18).

Magdalena, 1-o v. Józefowa Gołębiowska, 2-o v. Andrzejowa Skałkowska, 3-o v. Michałowa Izdebska, sprzedała w 1745 roku część Jasionki (DW. 71 f. 23). Józef, regent grodzki łukowski 1752 r. Józef, z pisarza grodzkiego łukowskiego, wojski mniejszy 1775 r., następnie miecznik łukowski 1778 r., umarł w 1780 roku. Ksawery, z sędziego grodzkiego liwskiego, wojski mniejszy łukowski 1781 r., miecznik 1788 r., wojski większy 1790 r. Ksawery był i sędzią grodzkim łukowskim. Franciszek, sędzia ziemski liwski, nie żył w 1765 r. Leon, z wojskiego mniejszego łukowskiego, wojski mniejszy liwski 1781 r., podstoli 1787 r. i jeszcze w tymże samym roku podczaszy liwski.

Jakób, generał, naczelnik artyleryi litewskiej 1794 r., zginął przy szturmie Pragi 4-go Listopada 1794 r. Siostry jego: Marya, za Janem, a Anna, za Michałem, hrabiami Dąmbskimi. Krewny generała, Ludwik, syn Jana i Barbary Laskowskiej, ur. 1800 r., Dominikanin, emigrant z 1831 r. Ignacy, burgrabia grodzki kamieńczykowski 1785 r. Józef, z regenta, pisarz komisyi wojskowej W. Ks. Litewskiego 1790 r. i rotmistrz kawaleryi narodowej, syn Stanisława i Maryanny z Filipeckich (DW. 106 f. 1345 i 108 f. 611).

Żyjący na schyłku XVII-go wieku Andrzej Jasieński, z Zofii z Bylinów, pozostawił dwóch synów: Tomasza i Jana, v. Jana Zygmunta, którzy 1722 r. odstąpili pewną sumę Sienickim (Perp. Czers. 19 f. 97 i 228).

Tomasz, żonaty z Heleną z Czarneckich, pozostawił syna Maurycego, któremu Branecka zabezpieczyła sumę na Łychowskiej Woli 1749 r. (Ibid. 20 f. 3 i 29 f. 32 i 33).

Maurycy, burgrabia grodzki nurski (kamieńczykowski) 1779 r., z Anastazyi Czarnowskiej, pozostawił syna Grzegorza, który kwitując Stryjewskiego w 1791 roku, wymienił, że jest wnukiem Tomasza i Czarneckiej (DW. 107 f. 559). Grzegorz, żonaty 1795 roku z Wiktoryą z Brudzińskich, córką Wojciecha (DW. 110 f. 1093).

Jan v. Jan Zygmunt, burgrabia czerski, wprowadzony do Grabowa i Grabowskiej Woli, których był właścicielem, 1733 r., a do Ługowej Woli, 1757 r., żonaty z Maryanną Wilkowską, zeznał z nią zapis dożywocia 1733 r. Z niej synowie: Florenty Teodor, Aleksy Antoni i Kornel Józef (Perp. Czers. 23 A f. 7, 123 i 181; 23 B f. 638; 29 f. 7; 30 f. 458).

Florenty Teodor zawarł 1760 r. wspólnie z ojcem układ z Zaborowskim, dotyczący Ługowej Woli (Perp. Czers. 31 f. 203).

s. 298Aleksy Antoni, burgrabia czerski 1761 r., a komornik graniczny 1771 r., nabył 1761 r. część Śniadkowa, a 1766 r. część Gośniewic. W 1771 r. wprowadzony do Czarnolasu. W 1775 r. sprzedał bratu Kornelemu część Grabowa i Grabowską Wolę, a w 1779 r. Czarnolas, Duczoły i część Krempy, Hilzenowej. Żonaty 1-o v. z Franciszką Jastrzębską, z której urodzonej córce Józefie zapisał posag matki 1771 r. 2-o v. z Maryanną Szymanowską 1773 r., z którą zeznał zapis dożywocia 1776 r. (Perp. Czers. 31 f. 306; 33 f. 105; 34 f. 130 i 225; 34 f. 234 i 360; 35 f. 9 i 197 i DW. 95 f. 272).

Kornel Józef, burgrabia czerski 1769 r. i viceregent 1771 r., nabył od brata Aleksego część Grabowa i Grabowską Wolę 1775 r. Żonaty 1-o v. z Antoniną z Tyborowskich, z którą zeznał zapis dożywocia 1779 r., 2-o v. z Józefą z Ostromęckich, z którą zeznał takiż zapis 1784 r. W 1792 r. był sędzią ziemiańskim czerskim, a 1809 r. sędzią pokoju okręgu czerskiego (Perp. Czers. 32 f. 177; 34 f. 56 i 139; 35 f. 9; 36 f. 90; 38 A f. 148; 40 f. 424).

Jan Jasieński, syn Mateusza, ur. 1779 r. (metr. w Zbuczynie). Mateusz, syn Andrzeja, nabył 1789 r. część dóbr Borki - Paduchy. Tomasz Jasieński, syn Jana, nabył 1729 r. części dóbr Borki - Świercze, od Jana Borkowskiego. Z żony Łucyi miał synów: Michała, ur. 1728 r. i Bazylego, ur. 1733 r. Fabian, syn Michała i Heleny, ur. 1773 r., a Tomasz, syn Bazylego i Maryanny, ur. 1760 r. (metryki w Zbuczynie), wylegitymowani ze szlachectwa 1804 r. w Galicyi zachodniej.

Adalbert, syn Stefana i Rozalii Dziewulskiej, sprzedał 1785 r. części dóbr Krasuse-Łęczna-Wola Wielgórskiemu, a z żony Katarzyny, syn jego Grzegorz, ur. 1770 r. (metr. w Trzebieszowie), wylegitymowany ze szlachectwa 1804 r. (Akta Legit. Galic.).

Legitymowali się ze szlachectwa w Królestwie, w pierwszej połowie XIX-go wieku: Antoni Jasieński z Jasionki, syn Franciszka, Gabryel, syn Maurycego i Baltazar, syn Ksawerego, a Kazimierz i Konstanty Jasińscy, synowie Leona, i Władysław i Henryk, synowie Michała.

Antoni Wincenty i Franciszek Ambroży z synami: Janem i Ottonem, synowie Antoniego, wnukowie Franciszka, prawnukowie Józefa, praprawnukowie Jana Jasieńskiego, dziedzica Brzozowa, dowiedli szlachectwa przed Deputacyą Wywodową wileńską 1834 r.

Aleksander, syn Jana i Krystyny Michałowskiej, wnuk Maurycego i Magdaleny Bilawskiej, prawnuk Samuela i Anny Dańkowskiej, a praprawnuk Macieja i Elżbiety Taranowskiej, zostawił z Aleksandry Grzymalanki, Stanisława i Franciszka, wylegitymowanych w sądzie ziemskim lwowskim 1782 r.

Po ostatnim, z Ludwiki z Łosowskich, poszli: Michał, ur. 1772 r., Mateusz, ur. 1780 r. i Kazimierz, ur. 1788 r. (metr. w Kałuszu).

Po Michale, z Maryanny z Wyszyńskich: Adam, Franciszek, Andrzej, Jan, Wincenty, Antoni, Feliks i Marceli.

Po Mateuszu, z Maryanny z Bereznickich: Jakób.

Po Kazimierzu, z Anny z Matkowskich: Michał, Mikołaj i Stanisław Jan, wszyscy zamieszkali w Bereźnicy szlacheckiej i wylegitymowani w Stanach galicyjskich 1849 r.

Antoni, przydomku Kochanko, dziedzic Bereźnicy, syn Władysława i Katarzyny z Wierzchanowskich (w innych aktach z Wierzchowskich), wnuk Feliksa s. 299 i Maryi z Sędzickich (w innych aktach, z Sędziszewskich), wylegitymowany w sądzie grodzkim halickim 1782 r., zostawił, z Barbary z Pawłowskich: Kazimierza, dziedzica Wiktorówka, zmarłego 1828 r., po którym, z Apolonii z Glinieckich (w metrykach dzieci mylnie Zgliniecką nazywanej), Maryanna, za Wacławem Dewiczem; Zofia, za Józefem z Oroszeny Bogdanowiczem, zmarła już 1814 r.; Marcella Radzikiewiczowa; Julia Tymińska; Elżbieta, 1-o v. Borkiewiczowa, 2-o v. Skólska; Eleonora, za Michałem Praweckim; Emilia, 1844 r. niezamężna; Józef Nikodem ur. 1794 r. (metr. w Kozowej), dziedzic Tułukowa i Iliniec, od 1833 r. członek Stanów galicyjskich; Ignacy, dziedzic Wiktorówka i Franciszek, dziedzic Zahajpola, prezes rady powiatowej kołomyjskiej, po którym, z Łucyi z Dąbrowskich, córka Stefania Marya, na Albinówce, za Józefem księciem Puzyną, oficerem austryjackiej inżynieryi.

Antoni Jasiński, syn Jana i Agnieszki Jadasiewiczównej, wraz z synami: Maciejem i Józefem, urodzonymi z Maryanny ze Stryjskich, legitymował się ze szlachectwa 1782 r., w sądzie grodzkim trembowelskim.

Antoni, syn Pawła i Anny z Brzostowskich, zostawił z pierwszej żony, Eufrozyny N., Stefana, żonatego z Wiktoryą z Opolskich, z której: Paweł, Wawrzyniec, Andrzej, Mikołaj, Tomasz, wylegitymowani ze szlachectwa w sądzie ziemskim halickim 1783 r. i Teodor, ur. 1783 r. (metr. w Szwejkowie), po którym zostali: Konstanty, Jan i Antoni; po Mikołaju zaś szedł Tomasz, żonaty z Praksedą z Witoszyńskich, a po nim Andrzej, szlachcic czynszowy w Ładyczynie, którego synowie: Tomasz, Antoni, Grzegorz, Jan i Eliasz, udowodnili pochodzenie swoje szlacheckie w Wydziale Stanów galicyjskich 1820 r. Z drugiej żony, Katarzyny N., zostawił Antoni syna Macieja, także wylegitymowanego ze szlachectwa w ziemstwie halickiem 1783 r. Tego, z pierwszej żony, Martyny Kielnarskiej, synowie: Jan Chryzostom, ur. 1769 r. (metr. w Konkolnikach), Wawrzyniec, ur. 1797 roku i Piotr Paweł, ur. 1805 r. (metr. obu w Kłubowcach); a z drugiej żony, Katarzyny z Drozdowskich, 2-o v. Wasylowej Lesiukowej, syn Józef, ur. 1817 r. także w Kłubowcach.

Po Piotrze, z Agnieszki Jabłońskiej, poszli: 1) Marcin, żonaty z Maryanną z Mokrzyckich, z której Wincenty i Tomasz; 2) Józef, po którym, z Anny z Chmielowskich, Wojciech i Joachim; 3) Wojciech, żonaty z Katarzyną z Tarasowskich, z której: Jakób, Ignacy, Marcin i Błażej, wszyscy szlachta czynszowa w Chodaczkowie, wylegitymowani ze szlachectwa z ojcami w grodzie trembowelskim 1782 roku i 4) Andrzej, ożeniony 1787 r. w Zborowie z Anną Bronówną, zmarły 1804 roku, po którym Franciszek, ur. 1799 r. (metr. w Złotnikach), żonaty z Anną z Wasilkowskich, z której Feliks, ur. 1827 r. (metr. w Złotnikach), Mikołaj, ur. 1829 r. Antoni, ur. 1831 [?] r. i Jan, ur. 1832 r. (metr. w Sosnowie). (M. D. Wąs. z A. Wydz. Stan. gal.).

s. 6JASIEŃSKI h. RAWICZ. Zagrodowa szlachta w ziemi łukowskiej, pisze się z Jasionki. Jan, Mikołaj i Sebastyan, synowie Leonarda, 1589 r. Walenty, syn Andrzeja, 1590 r. Antoni, Krzysztof, Maciej, Sebastyan, Stanisław i Wawrzyniec, synowie Wojciecha, dziedzice na Jasionce 1599 r. Paweł, Stanisław i Teodor, synowie Jana, 1609 r. (Wyr. i Zap. Tryb. Lubel.).

Walenty, podwojewodzy radomski 1687 r., komornik graniczny lubelski 1689 r., miał dwie żony, Helenę Bojanowską, z niej córki, Elżbieta za Wojciechem Wereszczyńskim, Teresa za Janem Pawłowskim i syn Władysław, i Rozalię Zakrzewską, z której syn Tomasz. Antoni, podwojewodzy radomski 1690 r., z żony Maryanny Stradomskiej miał córkę Annę Kątską. Jan, podstarosta i sędzia grodzki łukowski, podsędek, a ostatnio 1724 r. sędzia ziemski liwski. Józef, regent grodzki łukowski 1752 r. Józef, pisarz s. 7 grodzki, wojski mniejszy 1775 r., a od 1778 r. miecznik łukowski. Ksawery, sędzia grodzki łukowski, następnie liwski, wojski mniejszy 1781 r., miecznik 1788 r., był ostatnio 1790 r. wojskim większym łukowskim. Leon, wojski mniejszy łukowski 1778 r., a liwski 1781 r., podstoli 1787 r., został w tymże roku podczaszym liwskim (Don. Vars., Bon.).

Antoni z Jasionki, syn Franciszka, Baltazar, syn Ksawerego, i Gabryel, syn Maurycego, wylegitymowani w Królestwie 1838—1841 r.

s. 10JASIŃSKI h. RAWICZ. Taż familia co Jasieński, herbu Rawicz; z piszących się Jasiński, Antoni, cześnik liwski, regent grodzki łukowski 1738 r., miał syna Marcina, a ten Joachima, po którym syn Michał, ożeniony z Teklą Jezierską, pozostawił synów, Władysława i Henryka, wylegitymowanych w Królestwie 1849 r.; z tej linii Kazimierz i Konstanty, synowie Leona, wylegitymowani w Królestwie 1848—1849 r.

Antoni Kochanko, dziedzic Bereźnicy, syn Władysława i Katarzyny Wierzchowskiej, wnuk Feliksa i Maryi Sędzickiej, wylegitymowany w Galicyi 1782 r., zaślubił Barbarę Pawłowską i z niej pozostawił syna Kazimierza, po którym z Apolonii Glinieckiej syn Józef-Nikodem, członek Stanów galic., wylegitymowany w Galicyi 1833 r.

Po Antonim, synu Pawła i Anny z Brzostowskich, dwóch synów, Maciej wylegitymowany w Galicyi 1783 r. i Stefan, po którym z Wiktoryi Opolskiej synowie: Paweł, Wawrzyniec, Andrzej, Mikołaj i Tomasz wylegitymowani tegoż 1783 r.; po Mikołaju syn Tomasz z żony Praksedy Witoszyńskiej miał syna Andrzeja, wylegitymowanego w Galicyi 1820 r. wraz z synami: Tomaszem, Antonim, Grzegorzem, Janem i Eliaszem (Zbiory Dr. M. Dunina-Wąsowicza).

s. 293JASIEŃSCY v. JASIŃSCY h. JELITA, prawdopodobnie pochodzą z Jasionny i Jasionki, w powiecie orłowskim. Akta łęczyckie z końca XIV-go wieku wspominają Wojciecha 1388 r., Wierzchosława 1391 r., obu z Jasionny, a Wietrzycha z Jasionki 1396 r. (Łęcz. I i II).

Mikołaj z Jasionny, kanonik i oficyał włocławski 1403 r. Piotr Jasieński z Jasionny, na sądach w Łęczycy w latach 1393 — 1400 (Łęcz. I. 4856; II. 4558). Bogusław z Jasienia 1407 r., a Stanisław i Mikołaj z Jasienia 1418 r., mają sprawy w Orłowie i Brzezinach (Łęcz. II).

Myślibor z Jasionki, rycerz biskupa kujawskiego, w Brześciu 1424 r. W 1576 r. właścicielką Jasionny była Jadwiga Jasieńska, wdowa po Andrzeju, a na Jasionce dziedziczyli: Wojciech, Aleksy Christek z braćmi, Maciej dictus Sokolski, Marcin dictus Szich, Helena, wdowa po Feliksie Jasińskim i Dorota (Paw.).

Szczepan Jasiński tegoż herbu, syn Stanisława i Barbary Bibinkównej, wnuk Wojciecha i Anny z Sulimów Drohomireckich, udowodnił pochodzenie swoje szlacheckie 1783 r., w sądzie grodzkim halickim. Drugim synem Wojciecha był Jakób, a trzecim Ignacy, po którym, z Anny Sawickiej, syn Michał, ur. 1746 r. (metr. w Grabowcu).

s. 9JASIŃSKI h. JELITA. Na Rusi Czerwonej. Szczepan, syn Stanisława i Barbary Bibinkówny, wnuk Wojciecha i Anny Drohomireckiej, wylegitymowany w Galicyi 1782 r. (Bon.).

s. 455Jasieński herbu Dołęga, w Dobrzyńskiej ziemi. Szymon Jasieński podpisał elekcyą Jana Kazimierza Króla.

Roku 1778. Xawery Jasieński komornik, grodzki Gnieznieński. — Kazimierz w roku 1788. podczaszy Zydaczewski. — Krasicki.

s. 230Jasieński, herbu Dołęga. Szymon, podpisał elekcyę Jana Kazimierza.

s. 658Jasieński h. Dołęga, w dobrzyńskiej ziemi. Szymon podpisał elekcyą Jana Kazimierza króla. Nies. — R. 1778 Xawery komornik gr. gnieźnieński. Kazimierz r. 1788 podczaszy żydaczewski. Kras. — Adam i Franciszek Jasieńscy w r. 1731 dobra Jasienie w z. dobrzyńskiej dziedziczyli. Franciszek podwojewodzy błeński 1789. Mikołaj z Jasieńca w r. 1790 poseł na sejm z wojew. sandomierskiego. Herb. rodz. szl. 1853. August i Roch, synowie Ignacego, — Władysław, Rajmund i Ignacy, synowie Rajmunda, — Leon syn i Maryanna córka Maxymiliana, — Teodor i Jan, synowie Mikołaja, — Jan i Antoni, synowie Antoniego — i Ignacy, syn Jana — legitymowali się w Heroldyi król. polsk. przed r. 1851.

s. 659Jasiński h. Dołęga. Tomasz syn Franciszka i Franciszek syn Szymona. Tak wymienia Spis szl. król. polsk. 1851.

s. 37Iasieńscy herbu Dołęga: podkowa z krzyżem, we srzodku strzała albo bełt w polu błękitnym, w hełmie skrzydło sempie strzałą przeszyte, wywodząc się od praedecessora Michny Iasieńskiego, okazywali extrakt przywileju nayiaśnieyszego króla Polskiego Alexandra w dacie roku 1505 na dzierżawę dóbr Rudczyc temuż Michnie Iasieńskiemu konferowanego, którego nastempcy iż po różnych woiewodztwach y powiatach miewali possessie swoie, świadczą dekret w grodzie Chełmińskim 1654, zrzeczenie z dóbr Skibiejek, process o wiolencye y zabranie wielu dokumentów, gleytow y kwitów, imieniowi temu służących, na Ipanię Bokiejowę w grodzie Grodzieńskim 1687 zaniesiony, y na dalszych dowodach progeneracij y possessij niezeszłoby, gdyby prawnukowie pomienionego s. 38 Michny, po różnych rozszedłszy się woiewodztwach, dokumentów z sobą niepozabierali, z których ieden osiadłszy w prowincij Witebskiey, miał maiętności Bujewa possessią, którey opłacanie podatków od 1721 do 1724 kwity świadczą; testament 1737, prawo darowne 1770 o niezawodney possessij y progeneracij do 7-go pokolenia przyświadczaią. Na czym sąd ziemski prowincij Witebskiey polegaiąc, iako y na dawności w tuteyszey prowincij possessij, za rodowitą szlachtę wolnością y prawy szczycącą się, tychto IchM. panów Iasieńskich rekognoskowałł [sic].

s. 285JASIEŃSCY v. JASIŃSCY h. DOŁĘGA. Wszyscy heraldycy zgodnie utrzymują, że gniazdem ich są Jasienie, w ziemi dobrzyńskiej. Właścicielami tej wsi w 1564 r. byli: Prokop, Feliks Dzięgel, Tomasz Gebelys, Jan, Baltazar, Jakób, Andrzej i Jan Kubdzyk (Paw.). Bartłomiej, współdziedzic Sułkowa, a Wojciech, Świnek, w powiecie brzeskim, 1566 r. (Paw.). Bartłomiej i Andrzej Jasieńscy, w ziemi dobrzyńskiej 1576 r. (M. 113 f. 494).

Szymon Jasiński podpisał, z ziemią dobrzyńską, elekcyę Jana Kazimierza, a Piotr Walenty Jasieński, z tąż ziemią, obiór króla Michała. Ten Piotr, na sejmiku w Lipnie, obrany został 1669 r. komisarzem, do odebrania rachunków od Kędzierzeńskiego, z regestrów poborowych (Lauda Dobrz.). Bartłomiej, kapitan wojsk królewskich 1662 r. (Zap. Lub. 47 f. 1020).

Piotr, Kazimierz, Franciszek, Tomasz i Walenty Jasieńscy, z ziemią dobrzyńską, Franciszek i Seweryn, z ziemią chełmską, a Antoni Jasieński, z województwem sandomierskiem, podpisali elekcyę Augusta II-go.

Tomasz, podczaszy smoleński, umarł w 1699 r. (Sig. 15). Ludwik, cześnik bracławski, zmarły w 1701 r., wspólnie z żoną, Elżbietą z Zaruskich, odstąpił w tymże roku pewne sumy Przerembskiej (DW. 61 f. 205). Ludwik, łowczy rawski 1723 roku. Józef, posiadacz wójtostwa w Dobrzyniu 1765 r. (MP.). Mateusz, kanonik sandomierski 1774 r. Kasper, oskarżony 1790 r., o wzniecenie tumultu na sejmiku w Lipnie (Lauda ziemi Dobrz.).

Jan, burgrabia grodzki chełmski 1582 r. Hieronim pisarz grodzki chełmski w latach 1577—1582. Leonard, 1581 r. na sądach w Chełmie (Akta XIX). Hieronim, komornik graniczny chełmski 1605 r., pozostawił czterech synów: Wojciecha, Jana, Jakóba i Filipa. Z nich Wojciech, odstąpił 1627 r. trzem swoim braciom Serebryszcze (Zap. Lub. 30 f. 873). Jakób, żonaty 1623 r. z Maryną Pakościanką, 2-o v. Kasprową Piotrowską, córką Bazylego, a siostrą Atanazego Pakosty, władyki chełmskiego (Akta XXIII). Pogonowska procesowała 1654 r. Stanisława, Teresę, Agnieszkę, Dorotę, Annę i Zofię, dzieci Filipa i Katarzyny z Kormańskich (Zap. Lub. 44 f. 442).

Tekla, córka Stanisława, stolnika wyszogrodzkiego, żona Augustyna Karskiego, podkomorzyca rożańskiego, w 1794 r. (DW. 110 f. 525).

Jan, sprzedał część Serebryszcza Piotrowskiej. Synowie jego: Władysław, Andrzej, pleban w Oszczowie i Hieronim, w Lublinie 1654 r. Innego Jana, może syna Wojciecha, urodzeni z Zofii Malinowskiej synowie: Wojciech, Jan, Franciszek, Antoni i Krzysztof, obierali plenipotentów w Lublinie 1684 r. (Zap. Lub. 45 f. 268; 61 f. 83).

Marcin, kanonik i proboszcz sandomierski 1728 r. Mikołaj Jasieński, syn Antoniego, właściciel Bidzin i Jasic, w województwie sandomierskiem, nabytych 1785 r., poseł na sejm czteroletni 1790 r., kapitan wojsk koronnych 1785 roku s. 286 (V. L. i A. Legit. Galic. z 1803 r.), skarbnik pilźnieński 1790 r., z którego to urzędu zaraz rezygnował, szambelan Stanisława Augusta 1793 r., komisarz cywilno-wojskowy sandomierski, zmarły 1826 r., z Agnieszki Kuczkowskiej, pozostawił córkę Joannę, 1-o v. za Ławskim, 2-o v. za Życzyńskim i sześciu synów: Ignacego, Feliksa, Teodora, Józefa, Maksymiliana i Jana Nepomucena. Mikołaj, w akcie kupna Jasic z 1785 r., pisał się z Jasienicy (A. Legit. Galic.).

I. Ignacy, właściciel Rozwadówki i Dołholisk, radca departamentu siedleckiego i sędzia pokoju okręgu włodawskiego, z Apolonii Szlubowskiej, miał czterech synów:

a) Teodora, zmarłego bezpotomnie.

b) Rajmunda, właściciela Romaszek, oficera b. wojsk polskich i sędziego pokoju okręgu włodawskiego, zmarłego 1836 r., którego z Emilii Korwin Piotrowskiej, synowie: Władysław, Ignacy i Rajmund, legitymowali się ze szlachectwa w Królestwie, przed 1850 r. Z nich: Władysław, ożeniony z siostrą stryjeczną, Apolonią Jasieńską, ma z niej synów: Jana Nepomucena, Stanisława, Tadeusza i Kazimierza, oraz córki: Jadwigę, Maryę i Natalię. Ignacy, z Maryi Księżopolskiej, ma syna Leona i córkę Maryę. Rajmund, żonaty z Klementyną Kurowską, bezpotomny.

c) Rocha, właściciela Dołholisk, sędziego pokoju okręgu włodawskiego 1862 r., wylegitymowanego ze szlachectwa w Królestwie przed 1850 r., zmarłego 1880 r., żonatego z Natalią Cieszkowską, córką Ignacego i Albiny Świrskiej, z której córki: Apolonia, za Władysławem Jasieńskim, Julia, za Ignacym Zakrzewskim, Joanna, za Edwardem Kasperskim, Marya, Józefa i Konstancya.

d) Augustyna, ur. 1807 r., właściciela Rozwadówki, oficera b. wojsk polskich, zmarłego 1854 r., wylegitymowanego ze szlachectwa w Królestwie przed 1850 r., którego z Walentyny Wiercińskiej, wdowy po Ewaryście Jasieńskim, synowie: Teodor, właściciel Rozwadówki, zmarł w 1877 r. Juliusz, zmarły 1878 r., bezpotomny z żoną, Ksawerą Zbylitowską. Ignacy, właściciel Ciechomina, zaślubił w 1881 r. Jadwigę Ciecierską, córkę Stefana i Jadwigi z hr. Rzewuskich i córka Marya, zmarła 1870 r.

II. Feliks, właściciel Olchowca, radca departamentu lubelskiego, z Teresy Szlubowskiej, miał córki: Joannę, za Józefem Karskim i Konstancyę, za Ludwikiem Rulikowskim, zmarłą 1822 r.

III. Teodor, właściciel Bidzin i Jasic, poseł w latach 1818 — 1824, wylegitymowany ze szlachectwa w Królestwie przed 1850 r., żonaty z Elżbietą Karską, córką Kazimierza, podczaszego sandomierskiego, szambelana Stanisława Augusta i Salomei ze Szczepanowskich, pozostawił z niej córki: Aleksandrę Konstantowę Konarską, Maryę, za Maksymilianem Skotnickim, Teklę Aleksandrowę Rusocką i Konstancyę, za Samuelem Kosseckim, oraz synów: Ewarysta, Ksawerego i Władysława. Z nich:

a) Ewaryst, z Walentyną Wiercińską, 2-o v. Augustynową Jasieńską, bezpotomny.

b) Ksawery, zmarły 1870 r., właściciel Bidzin, żonaty z Aleksandrą Baczyńską, zmarłą w Bidzinach 1900 r., pozostawił z niej niżej wymienione potomstwo: 1) Zdzisława, właściciela Grzegorzewic, żonatego z Jadwigą Wołowską, córką s. 287 Feliksa i Leokadyi ze Słubickich, właścicielką Osuchowa, z której synowie: Feliks, ożeniony z Łabęcką i Zdzisław, zmarły 1893 r., oraz córki: Aleksandra Wincentowa hr. Łosiowa i Jadwiga Siemiątkowska; 2) Maryę, za Maryanem Ośmiałowskim; 3) Jadwigę, za Adolfem Skotnickim; 4) Wandę Rogójską; 5) Augusta, właściciela Bidzin, ożenionego z Zofią Ośmiałowską, córka [sic] Stanisława i Maryi z Bonieckich, zmarłą 1885 r., którego córka Zofia, wyszła w Warszawie 1899 roku za Felicyana Niegolewskiego, syna Zygmunta i Zofii z hr. Skórzewskich.

c) Władysław, zmarły 1880 r., właściciel Bokszyc, sędzia pokoju okręgu opatowskiego 1860 r., z N. Baczyńskiej pozostawił: 1) Mieczysława, właściciela Nagorzyc, żonatego z Rudzką; 2) Józefa, właściciela Sadłowic, żonatego z Natalią Rembielińską, córką Ludwika i Róży z Potockich, z której synowie: Władysław i Ludwik; 3) Emilię, żonę Wacława Zarzyckiego; 4) Jana Nepomucena, dziedzica Daniszewa; 5) Michała, ożenionego z Załęską, zmarłego 1886 r.

IV. Józef, kapitan b. wojsk polskich, właściciel Wojciechowic, poseł 1825 roku, radca wojewódzki sandomierski, z N. Rogóskiej, nie pozostawił potomstwa.

V. Maksymilian, właściciel Ruszczy, ożeniony z Zuzanną Jawornicką, właścicielką Słupi, córką Wojciecha i Maryi z Kuczkowskich, pozostawił z niej córki: Honoratę, za Aloizym Habdank Leszczyńskim, Maryannę i syna Leona, właściciela Wojciechowic, wylegitymowanego ze szlachectwa w Królestwie przed 1850 r., ożenionego 1-o v. z Teresą z Bayerów, córką Teodora i Anny z Sołtyków, z której: Bolesław i Melania, za Stanisławem Baczyńskim, a 2-o v z Karoliną Tracewiczówną, z której córki: N. Zarembina i Melania Romualdowa Daniewska 1899 roku.

VI. Jan Nepomucen, wylegitymowany ze szlachectwa w Królestwie przed 1850 r., właściciel Kowali, z Eleonory Rogowskiej, zmarłej 1858 r., pozostawił córkę Klementynę, za Józefem Deskurem (Kos. IV).

Oprócz wyżej wymienionych, legitymowali się ze szlachectwa w Królestwie przed 1850 r.: Jan, Paweł i Antoni, synowie Antoniego i Ignacy, syn Jana Jasieńscy, a Tomasz, syn Franciszka i Franciszek, syn Szymona, Jasińscy.

s. 2JASIEŃSKI h. DOŁĘGA. W ziemi dobrzyńskiej, piszą się z Jasienia. Licznie rozrodzeni, brali przydomki: Dzięgel, Gebelis, Kubdzyk i inne. Andrzej, Baltazar, Jakób, Jan i inni, dziedzice Jasienia 1564 r. (Ks. poborowe). Heronim, pisarz grodzki chełmski 1578 r. Jan, burgrabia grodzki chełmski 1582 r. Heronim, komornik graniczny chełmski 1604 r., miał synów: Filipa, Jakóba, Jana i Wojciecha; z nich Jan, dziedzic dóbr Serebryszcze, pozostawił synów, Władysława i Heronima (Zap. Tryb. Lubel.). Szymon 1648 r., Jan, Kazimierz, Piotr, Tomasz i Walenty z ziemią dobrzyńską, Franciszek i Seweryn z ziemią chełmską 1697 r. podpisali elekcye. Ludwik, cześnik bracławski 1699 r., żonaty z Elżbietą Zaruską.

Jan-Paweł i Antoni, synowie Antoniego, oraz Ignacy-Jan, syn Jana, wylegitymowani w Królestwie 1843—1851 r.

Po Antonim syn Mikołaj, właściciel dóbr Bidziny, kapitan wojsk koronnych 1785 r., poseł na sejm czteroletni 1790 r. i skarbnik pilzneński, szambelan Stanisława Augusta 1793 r., zaślubił Agnieszkę Kuczkowską i z niej miał córkę Joannę 1v. Ławską, 2v. Życzyńską i sześciu synów: Feliksa, Ignacego, Jana, Józefa, Maksymiliana i Teodora.

1) Feliks, dziedzic dóbr Olchowca, radca departamentu lubelskiego 1812 r., zaślubił Teresę Szlubowską i z niej miał córki, Joannę za Józefem Karskim i Konstancyę za Ludwikiem Rulikowskim.

2) Ignacy, właściciel Rozwadówki i Dołholisk, radca departamentu siedleckiego 1813 r., z żony Apolonii Szlubowskiej pozostawił synów: Augustyna i Rocha, wylegitymowanych w Królestwie 1837 r., i Rajmunda.

s. 3Augustyn, dziedzic Rozwadówki, podporucznik 1 pułku jazdy lubelskiej, został 1831 r. porucznikiem 10 pułku ułanów; zaślubił Walentynę Wiercińską i z niej miał synów, Teodora i Juliusza, ożenionego z Ksawerą Zbylitowską.

Roch, dziedzic Dołholisk, sędzia pokoju okręgu włodawskiego 1862 r., z żony Natalii Cieszkowskiej pozostawił córki: Apolonię za Władysławem Jasieńskim, Julię za Ignacym Zakrzewskim, Joannę, żonę Edwarda Kasperskiego, Józefę, Konstancyę i Maryę.

Rajmund, dziedzic Romaszek, oficer wojsk polskich, sędzia pokoju okręgu włodawskiego 1834 r., poślubił Emilię Piotrowską i z niej miał synów: Władysława, Ignacego i Rajmunda, wylegitymowanych w Królestwie 1843 r. Władysław z Apolonii Jasieńskiej ma synów: Jana, Stanisława, Tadeusza i Kazimierza, a Ignacy z żony Maryi Księżopolskiej ma syna Leona.

3) Jan, dziedzic Kowali, wylegitymowany w Królestwie 1838 r., z żony Eleonory Rogowskiej pozostawił córkę Klementynę za Józefem Deskurem.

4) Józef, dziedzic Wojciechowic, radca wojew. sandomierskiego, poseł na sejm 1825 r., ożeniony z N. Rogóską.

5) Maksymilian, dziedzic dóbr Ruszczy, z Zuzanny Jawornickiej pozostawił córkę Honoratę za Aloizym Leszczyńskim i syna Leona, wylegitymowanego w Królestwie 1838 r., żonatego 1v. z Teresą Bajerówną, 2v. z Karoliną Tracewiczówną.

6) Teodor, ostatni z synów szambelana Antoniego, dziedzic dóbr Bidzin, wylegitymowany w Królestwie 1837 r., poślubił Elżbietę Karską, podczaszankę sandomierską, i z niej miał córki: Aleksandrę za Konstantym Konarskim, Maryę za Maksymilianem Skotnickim, Teklę za Aleksandrem Rusockim, Konstancyę, żonę Samuela Kosseckiego, i synów: Ewarysta, Ksawerego i Władysława.

Ksawery, dziedzic Bidzin, zaślubił Aleksandrę Baczyńską i z niej pozostawił córki: Maryę za Maryanem Ośmiałowskim, Jadwigę za Adolfem Skotnickim, Wandę Rogójską i synów, Zdzisława i Augusta. Zdzisław, dziedzic Grzegorzewic, z Jadwigi Wołowskiej ma córki, Jadwigę Siemiątkowską, Aleksandrę za Wincentym hr. Łosiem i syna Feliksa, żonatego z Łabęcką. August, dziedzic Bidzin, z żony Zofii Ośmiałowskiej pozostawił córkę Zofię, żonę Felicyana Niegolewskiego (Bon.).

s. 8JASIŃSKI h. DOŁĘGA. Po Franciszku, synu Jana, dziedzicu wsi Jasina 1731 r., syn Szymon, ożeniony z Maryanną Szabłowską, zostawił s. 9 syna Franciszka, dziedzica wsi Szabły, w pow. łomżyńskim, wylegitymowanego w Królestwie 1848 r.

Po Franciszku, podwojewodzym błońskim 1788 r., z żony Małgorzaty Słuckiej syn Tomasz, oficyalista prywatny we wsi Wielka Wieś, w pow. piotrkowskim, wylegitymowany w Królestwie 1848 r.

Potomstwo Nikodema, syna Grzegorza, a między innymi: Edward i Władysław, synowie Jana, Aleksander, syn Karola, i inni wylegitymowani w Cesarstwie 1848 r. i zapisani do ksiąg szlachty gub. kowieńskiej.

s. 287JASIEŃSCY v. JASIŃSCY h. GOZDAWA z Jasieńca, w powiecie gostyńskim. Niesiecki utrzymuje, że rodzina Jasieńskich, do której Paweł (o którym niżej) należał, pieczętowała się h. Poronia, który się tem od Gozdawy różni, że z obu stron lilii róża się znajduje, a twierdzenie to swoje głównie na tem opiera, że w Nowem, w kościele OO. Bernardynów, na ołtarzu Św. Michała, fundowanym przez Jana Jasieńskiego, miał się znajdować herb ten na pierwszem miejscu, w liczbie innych trzech. Że się Niesiecki myli i że ci Jasieńscy należą do Gozdawitów, opieram na następujących danych. Gniazdem ich był Jasieniec, w sąsiedztwie Giżyc położony. Ojciec Pawła zwał się Krystynem, a imie to Gozdawitów. W końcu list kardynała Oleśnickiego z 1452 r. do biskupa Giżyckiego pisany, że na chrzest syna ich wspólnych krewnych przybyć nie może, dowodzi, że mógł się tylko odnosić do Pawła Jasieńskiego, żonatego z Katarzyną Oleśnicką, któ- s. 288 któ-rych syn był ich wspólnym krewnym. W liście tym kardynał nazywa bratowę (glos) biskupa, swoją bratanką (neptis), a syna jej bratankiem (nepos) biskupa. Był więc Jasieński bratem, może ze stryjecznych, biskupa Giżyckiego, a więc Gozdawitą. Długosz także stale go do Gozdawitów zalicza. Dom Jasieńskich Gozdawitów wygasł na synach Pawła, a ów Jan, fundator ołtarza w Nowem, do innego rodu prawdopodobnie należał.

Stefan z Jasieńca, starosta generalny mazowiecki 1381 r., był 1368 r. starostą, a 1374 roku podkomorzym gostyńskim, 1377 roku i starostą płockim. Pisał się także z Mniszewa, być więc może, że nie tu, a do Mniszewskich należy (KWP.; KM.).

Krystyn z Jasieńca, łowczy sochaczewski, miał syna Pawła i dwie córki: Katarzynę, za Tomaszem Magnuszewskim, który jej w 1464 r. zabezpieczył posag na Rudnie i Barbarę, żonę Piotra Kiernoskiego, stolnika gostyńskiego, żyjącą jeszcze w 1506 r. (M. 54 f. 477 i 22 f. 76).

Paweł, właściciel Uchania, Polemiec, Woli Uchańskiej, Ostrowca i Siedliszcza, w ziemi chełmskiej, odznaczył się w walkach z Krzyżakami. W 1462 r. dzielnie się sprawił pod Puckiem, a wysłany do zdobycia Starogrodu, dostał się do niewoli, z której szczęśliwie się uwolnił. W 1473 r. poseł do cesarza Fryderyka. W 1474 i 1476 r. pobił Tatarów i Turków. Że się dobrze wysługiwał krajowi, świadczą godności, które kolejno piastował. W 1467 r. stolnik chełmski, 1464 roku starosta chełmski, 1468 r. podstoli, a 1471 r. stolnik sandomierski, 1469 r. i starosta bełski, 1471 r. hetman wojsk królewskich (Dług.), 1473 r. marszałek nadworny, 1475 r. podskarbi koronny, w końcu 1479 r. kasztelan sandomierski i starosta malborski. Umarł w 1485 r., a „Rocznik Ś-to Krzyski“ zapisując datę jego śmierci, mianuje go hetmanem koronnym.

Kazimierz Jagiellończyk dozwolił mu w 1484 r. lokować miasto w Uchaniach, obdarzył je prawem magdeburskiem i ustanowił jarmarki. Przywilej ten potwierdził 1504 r. Aleksander Jagiellończyk, także Pawłowi Jasieńskiemu, synowi kasztelana (M. 14 f. 120 i 21 f. 76).

Kasztelan żonaty był z Katarzyną Oleśnicką, wojewodzianką sandomierską (M. 15 f. 132 i 16 f. 53), z której pozostawił trzech synów: Zbigniewa, Pawła i Jana, w chwili śmierci ojca (1485 r.) nieletnich, gdyż nad nimi opieka ustanowioną została (M. 14 f. 148). Z nich:

Paweł, dworzanin królewski, wziął w zastaw 1503 r. starostwo kampinoskie, a 1504 r. otrzymał potwierdzenie pierwotnego przywileju, na założenie miasta w Uchaniach (M. 20 f. 43 i 21 f. 76). Umarł wkrótce, a bracia jego przed nim zejść z tego świata musieli, skoro spadek po nim i matce jego pozostały, rozdzielili pomiędzy sobą, wuj jego Feliks Oleśnicki i bracia cioteczni: Jan Bochotnicki z Oleśnicy i Jakób, Paweł i Krystyn Magnuszewscy, synowie Tomasza Magnuszewskiego i Katarzyny Jasieńskiej (Uchańściana T. V).

s. 3JASIEŃSKI h. GOZDAWA. Senator w rodzinie, Paweł, podskarbi koronny 1475 r., kasztelan sandomierski 1479 r.

Piszą się z Jasieńca, w pow. gostyńskim. Krystyn, łowczy sochaczewski, miał córki, Katarzynę za Tomaszem Magnuszewskim, Barbarę za Piotrem Kiernoskim, stolnikiem gostyńskim, i syna Pawła. Paweł, dziedzic Uchania, stolnik chełmski 1467 r., podstoli 1468 r., a od 1471 r. stolnik sandomierski, starosta bełzki i chełmski, marszałek nadworny koronny 1473 r., podskarbi koronny 1475 r., ostatnio kasztelan sandomierski 1479 r., zaślubił Katarzynę Oleśnicką, wojewodziankę sandomierską, i z niej miał s. 4 synów: Zbigniewa, Pawła i Jana. Paweł, dworzanin królewski 1500 r., starosta kampinoski 1504 roku (Metr. Kor., Bon.).

s. 9JASIŃSKI h. GOZDAWA. Taż familia co Jasieński, herbu Gozdawa; z nich zamieszkali na Litwie biorą przydomek Herbst. N. N. zapisani do ksiąg szlachty gub. kowieńskiej 1819 r.

s. 658Jasieński h. Jasieńczyk, w pomorskiem. Antoni sędzia z. tczewski, w r. 1764 poseł na sejm z pow. puckiego. Herb. rodz. szl. z r. 1853.

s. 288JASIEŃSCY v. JASIŃSCY h. JASIEŃCZYK z Jasieńca, w ziemi czerskiej. Stanisław i Bieniek z Jasieńca, świadczą w Czersku 1407 r. Stanisław ręczył za Pietrasza 1409 roku. Piotr Mleczkowicz 1409 r., a Stanisław Ciołkowicz 1415 r., świadczą w Grójcu i w Warce. Klemens Bienikowicz w latach 1422—1425 s. 289 ma różne sprawy w Warce, a 1425 r. jest komornikiem sądowym. Synowie jego: Jakób 1447 r., a Jan 1448 r. na uniwersytecie krakowskim (Najst. Ks. Czers.). Jurzec z Jasieńca, syn Stanisława, 1430 r., a Stanisław, syn Miczka, 1432 r. (Zs. Grój. 1 B f. 35 i 51).

Jakób Jasieński z Jasieńca, zabezpieczył 1464 r. posag żonie swej, Małgorzacie z Kopytowa, córce Mikołaja. Mikołaj i Andrzej, synowie Jakóba, przyznali 1480 r. pewną sumę matce swej, Małgorzacie. Mikołaj, w 1499 r. wikariusz przy kościele Św. Jana w Warszawie (Zs. Grój. 3 f. 245 i 340; 8 B. 59).

Mikołaj z Jasieńca zabezpieczył w 1499 r. posag żonie, Katarzynie z Lipskich. Prawdopodobnie tego Mikołaja, tylko z pierwszej jego nieznanej żony, będą synami: Jan i Andrzej, których siostra Dorota, za Floryanem Grobickim 1509 roku (Zs. Gr. Czers. 12 f. 445 i 4 f. 40).

Po Andrzeju, z żony Katarzyny, zostało się dwóch synów: Hieronim i Stanisław, oraz córki: Urszula, żona 1-o v. Stanisława 1539 r., 2-o v. Marcina, Miedzechowskich i Anna, żona Andrzeja Łychowskiego 1553 r. Hieronim i Stanisław, z matką Katarzyną, dopełnili działu dóbr 1547 r. (Zs. Warec. 6 f. 106; 7 f. 518 i Zs. Gr. Czers. 14 f. 18 i 16 f. 160).

Hieronim, żonaty z Anną Zbroską, pozostawił synów pięciu: Jana, Andrzeja, Stanisława, Wawrzyńca i Krzysztofa. W latach 1563 — 1569 wymienieni synowie Andrzeja kwitowani w grodzie czerskim. Jan zastawił pewne grunta Zbroskiemu w 1574 r., a Andrzej, Wawrzyniec i Krzysztof w 1579 roku (Zs. Gr. Czers. 14 f. 250; 30 f. 468; 38 f. 426; 41 f. 93 i 47 f. 204).

Andrzej, współdziedzic Jasieńca, z bratem swoim stryjecznym Wojciechem, 1579 r. (Paw.), zeznał 1577 r. zapis dożywocia z żoną, Małgorzatą Falęcką. Z niej córka Katarzyna, żona Mikołaja Tomikowskiego 1633 r. i synowie: Floryan, Andrzej i Wawrzyniec, którzy 1621 r. sprzedali pewne grunta w Jasieńcu Głoskowskiemu (Zs. Gr. Czers. 12 f. 524; Perp. Czers. 6 f. 216 i 279; 9 f. 9). Z nich Floryan, wprowadzony do Jasieńca i Czachowa 1620 r., żonaty 1-o v. z Dorotą Laskowską, córką Bartłomieja 1620 r., a 2-o v. z Jadwigą z Chojnackich 1630 r., pozostawił córkę Maryannę, za Janem Jaworskim 1655 r. (Zs. Warec. 22 f. 969 i 1080; Perp. Czers. 6 f. 147 i 155; 8 f. 310 i 11 f. 721).

Wawrzyniec, syn Hieronima, odstąpił w 1583 r. pewne sumy bratu Andrzejowi. Żonaty z Anną Czachowską, córką Piotra, pozostawił syna Samuela i córki: Katarzynę i Annę, 1-o v. Gabryelowę Głoskowską 1609 roku, 2-o v. Marcinowę Wilkotarską 1628 r. (Zs. Gr. Czers. 51 f. 523; 52 f. 1085 i Zs. Warec. 19 f. 595; Perp. Czers. 8 f. 21).

Stanisław, syn Andrzeja, a brat Hieronima, miał dwóch synów: Wojciecha, współdziedzica Jasieńca 1579 r. i Gabryela. Wojciech odstąpił 1596 r. bratu Gabryelowi całą swoją schedę na Jasieńcu. Gabryel, żonaty 1-o v. z Jadwigą Piotrowską, wdową po Mikołaju Kłodzkim, z którą zeznał zapis dożywocia 1589 roku, 2-o v. z Anną z Wągrodzkich, z którą zeznał takiż zapis 1597 r., pozostawił syna s. 290 Stanisława, urodzonego z pierwszej żony, w imieniu którego sprzedał 1597 roku część Zbroszy Zbroskiemu (Zs. Gr. Czers. 46 f. 161; Perp. Czers. 1 C f. 30; 1 B f. 27, 82 i 120).

W XV-m wieku dziedziczyli jeszcze na Jasieńcu: Stanisław, który miał trzech synów: Andrzeja, Sasina i Piotra, żyjących w 1478 r. Z nich Andrzej, kanonik warszawski i pisarz ziemski warszawski 1482 r., na uniwersytecie krakowskim 1470 r. (M. 9 f. 10; 5 f. 184 i Zs. Grój. 8 A f. 372). Klemens, którego syn Mikołaj, żył 1493 r. (Zs. Grój. 4 A f. 373).

W drugiej połowie XVI-go wieku żyło trzech braci: Mikołaj i Piotr Mroczkowie i Jan Jasieńscy, których praojciec, Mroczek z Jasieńca, żył 1418 r.

W 1590 r. Jan, Feliks i Helena, dzieci Mikołaja Mroczka Jasińskiego, procesują się ze Sebastyanem Jasińskim, synem innego Mikołaja, o podział Jasieńca. Helena, córka Piotra Mroczka, wnuczka także Mikołaja i Doroty Dąbrowskiej, sprzedała część Jasieńca 1620 r.

Feliks Mroczek, syn Piotra, w imieniu swojem i brata stryjecznego Wawrzyńca, syna Jana, sprzedał część Jasieńca Bonieckiemu 1609 r.

Wymieniony Sebastyan, syn Mikołaja, wnuk Hieronima, żonaty 1579 roku z Elżbietą Piotrowską, córką Andrzeja. Bracia jego, Jan i Piotr (Zs. Gr. Czers. 42 f. 562 i 564; 47 f. 665; 59 f. 113 i 729; Perp. Czers. 6 f. 147 i 3 f. 283). Jan, żonaty z Emerancyą z Koryckich 1638 roku (DW. 49 f. 818). Aleksander zeznał 1651 r. zapis dożywocia z żoną, Elżbietą z Grzegorzewskich (Perp. Czers. 11 f. 434).

Gabryel z województwem sandomierskiem podpisał elekcyę króla Michała, a Jan, Andrzej i Kazimierz, z ziemią warszawską, obiór Augusta II-go.

Wojciech zeznał 1675 r. zapis dożywocia z żoną, Maryanną z Kozłowskich. Kazimierz, syn Wojciecha, wprowadzony do Chrzanowa 1693 r. Jerzy, podstarości radzyński, żonaty z Maryanną z Chorkowskich 1685 r. Franciszek zapisał 1698 r. przyszłej swej żonie, Domicelli Rudzieńskiej, 6,000 fl.

Wawrzyniec, syn Szymona, zeznał 1691 r. zapis dożywocia z żoną, Anną z Górskich. Maryanna za Adamem Sulgostowskim 1701 roku (Perp. Czers. 14 C f. 126; 16 A f. 18; 14 C f. 99 i 16 B f. 158). Wawrzyniec, z Teresy Sławskiej, pozostawił syna Antoniego, który 1714 r. sprzedał pewne grunta w Warszawie Rzeczyckiemu. Ignacy kwitował Noiszewskiego 1795 r. (DW. 110 f. 1435).

Andrzej Jasiński, syn Wojciecha i Katarzyny z Czajkowskich, nabył 1713 roku od krewnego swego Wierzchowskiego, urodzonego także z Czajkowskiej, część Kanic. Z Zofii Jeziorkowskiej, pozostawił trzech synów: Michała, Marcina i Antoniego.

Michał, żonaty 1724 r. z Konstancyą Pruską, córką Andrzeja i Joanny z Szopskich, nabył w 1723 r. część Wąssów, a w 1724 r. część Strzykuł i Wierzuchowa (DW. 62 f. 282; 65 f. 243, 522 i 633; 107 f. 544). Syn jego Franciszek, subdelegat ziemski warszawski 1773 r., podwojewodzy błoński 1783 r., żonaty z Katarzyną Radwańską, z którą zeznał zapis dożywocia 1745 r., sprzedał część Kanic Ogińskiemu 1781 r. (DW. 90 f. 206; 97 f. 954 i 103 f. 405). Córki jego: Józefa, za Michałem Wyszyńskim 1792 r.; Maryanna, za Jakóbem Żero i Joanna, za Janem Perzanowskim 1795 r., a synowie: Klemens i Teodor.

s. 291Klemens, podstarości liwski 1774 r., sprzedał Kanice ojcu swemu 1775 r., część Rabian 1778 r. Czerskiemu, a 1796 r. Szopskiemu. W 1791 r. sprzedał Strzeniówkę, Paszkowo i Kanice Ogińskiemu.

Teodor, chorąży wojsk koronnych 1791 r. (DW. 85 f. 695; 92 f. 215; 94 f. 193; 105 f. 162; 107 f. 1071 i 1242; 108 f. 1036; 110 f. 1134, 1135 i 1352 i 111 f. 65).

Marcin, syn Andrzeja, burgrabia grodzki warszawski 1730 r., zeznał 1742 roku zapis dożywocia z żoną, Barbarą z Kroczewskich (DW. 70 f. 694).

Antoni, syn Andrzeja, zeznał w 1746 r. oblig, na rzecz Maryanny z Jasińskich Siemiątkowskiej (DW. 71 f. 537). Syn jego Dominik, urodzony z Cecylii Mrokowskiej, sprzedał 1770 r. część dóbr Pękule, Rabiany i Komory, w ziemi liwskiej, wymieniając w akcie swoje pochodzenie, aż do pradziada Wojciecha. Dominik, żonaty z Maryanną Buchowiecką, nabył 1774 r. część Zaorza, a 1777 r. część Reguł. W 1804 r. legitymował się ze szlachectwa w Galicyi zachodniej (DW. 91 f. 611; 93 f. 138; Akta Legit. Galic. Quat. VIII f. 196). W 1816 r. był opiekunem nieletnich, Jana i Rafała Jasińskich, sukcesorów Franciszka Humięckiego. Brali oni także spadek po Klemensie Jasińskim, dziedzicu Nowaków, w 1827 r.

Rafał Jasieński, syn Dominika i Klemens, syn Antoniego, legitymowali się ze szlachectwa w Królestwie przed 1850 r.

Na tymże Jasieńcu dziedziczyli i Kuszabowie. W 1563 r. Agnieszka, córka Andrzeja Kuszaby z Jasieńca, żona Macieja Chrzanowskiego, kwitowała z odbioru posagu brata swego Andrzeja Kuszabę z Jasieńca (Zs. Gr. Czers. 31 f. 170).

s. 4JASIEŃSKI v. JASIŃSKI h. JASIEŃCZYK. Zagrodowa szlachta w ziemi czerskiej, wzięła nazwisko od wsi Jasieńca. Klemens, komornik sądowy czerski 1425 r., miał synów, Jakóba i Jana; po Jakóbie z Małgorzaty z Kopytowa synowie, Mikołaj żonaty z Katarzyną Lipską i Andrzej, dziedzic na Jasieńcu 1506 r., pozostawił córki, Annę za Andrzejem Łychowskim, Urszulę 1v. za Stanisławem, a 2v. za Marcinem Miedzechowskimi i synów, Heronima i Stanisława.

Heronim, dziedzic na Jasieńcu 1550 r., z żony Anny Zbroskiej miał synów: Andrzeja, Stanisława, Krzysztofa i Wawrzyńca. Andrzej zaślubił Małgorzatę Falęcką i z niej pozostawił córkę Katarzynę za Mikołajem Tomikowskim i syna Floryana, żonatego z Dorotą, córką Bartłomieja Laskowskiego.

Wawrzyniec, najmłodszy syn Heronima, dziedzic na Czachowie 1580 r., zaślubił Annę Czachowską i z niej miał córkę Annę za Marcinem Wilkotarskim i syna Samuela.

Stanisław, młodszy syn Andrzeja, dziedzic na Jasieńcu 1560 r., pozostawił synów, Wojciecha i Gabryela, żonatego 1v. z Jadwigą Piotrowską, 2v. z Anną Wągrodzką, który z 1-ej żony miał syna Stanisława.

Andrzej, kanonik warszawski i pisarz ziemski warszawski 1482 r. Heronim, dziedzic na Zbroszy 1501 r., miał syna Mikołaja, dziedzica na Jasieńcu, po którym synowie: Sebastyan żonaty z Elżbietą Piotrowską, Piotr i Jan ożeniony z Emerencyanną Korycką. Andrzej, Piotr i Kazimierz podpisali elekcyę 1697 r. z ziemią warszawską.

Andrzej, dziedzic na Grabowie 1700 r., z żony Zofii z Bylinów miał synów, Tomasza i Jana. Tomasz, ożeniony z Heleną Czarnecką, pozostawił syna Maurycego, burgrabiego grodzkiego nurskiego 1780 roku, po którym z Anastazyi Czarnowskiej syn Grzegorz ożeniony z Wiktoryą Brudzińską.

Jan, dziedzic na Grabowie burgrabia czerski 1733 r., zaślubił Maryannę Wilkowską i z niej pozostawił synów: Florentego, Teodora, Aleksego-Antoniego, burgrabiego, a następnie 1771 r. komornika granicznego czerskiego, żonatego 1v. z Franciszką Dunin-Jastrzębską, 2v. z Maryanną Szymanowską, i Kornela-Józefa, burgrabiego 1769 r., a od 1771 r. viceregenta czerskiego, ostatnio 1792 r. sędziego ziemiańskiego czerskiego, żonatego 1v. z Antoniną Tyborowską, 2v. z Józefą Ostromęcką.

Po Wojciechu z Katarzyny Czajkowskiej syn Andrzej zaślubił Zofię Jeziorkowską i z niej miał synów: Marcina, burgrabiego grodzkiego warszawskiego 1730 r., ożenionego z Barbarą Kroczewską, Michała i Antoniego.

Michał, dziedzic części Kanic 1724 r., żonaty z Konstancyą, córką Andrzeja Pruskiego, miał syna Franciszka, subdelegata ziemskiego warszawskiego 1773 r., a w 1783 r. podwojewodzego błońskiego, po którym z Katarzyny Radwańskiej córki: Józefa za Michałem Wyszyńskim, Joanna s. 5 za Janem Perzanowskim, Maryanna za Jakóbem Żero i synowie, Klemens, podstarosta liwski 1774 r., i Teodor, chorąży wojsk koronnych 1791 r.

Antoni, najmłodszy syn Andrzeja, dziedzic dóbr Komory, w ziemi liwskiej 1750 roku, z żony Cecylii Mrokowskiej pozostawił syna Dominika, ożenionego z Maryanną Buchowiecką, po którym syn Rafał wylegitymowany w Królestwie 1841 roku.

Jan, stolnik latyczowski 1767 r., ożeniony z Anielą Rucińską. Leon, dziedzic na Jasionnie 1781 r., żonaty z Maryanną Wodzińską, podkomorzanką liwską. Klemens, syn Antoniego, wylegitymowany w Królestwie 1843 roku.

Jan, podstarosta i sędzia grodzki czerski 1727 r., z żony Angeli Rzewuskiej miał córki, Salomeę 1v. za Kazimierzem Wojna-Orańskim, skarbnikiem czerniechowskim, 2v. za Karolem Duninem-Wąsowiczem, generał-majorem wojsk koronnych, i syna Baltazara, regenta ziemskiego i grodzkiego 1741 r., pisarza ziemskiego czerskiego 1759 r., kawalera orderu św. Stanisława 1790 r., po którym z żony Katarzyny, córki Józefa Lasockiego, syn Tadeusz i córki, Maryanna za Janem Pniewskim i Teresa za Ignacym Zaborowskim (Ks. Ziem. i Gr. Czerskie, Wareckie, Grójeckie i Błońskie, Don. Vars., Bon.).

s. 9JASIŃSKI h. JASIEŃCZYK. Feliks-Aleksander, dziedzic dóbr Dreidorf, zmarły 1838 r., z Zofii von Jenichen miał syna Fryderyka, radcę sądowego w Wągrowcu, w Wiel. Ks. Poznańskiem, 1850 r. (Led.).

s. 9JASIŃSKI h. JASIŃSKI. Herb — w polu czerwonem litera Z biała; na hełmie w koronie między dwoma orlemi skrzydłami takaż litera Z.

Byli na Szlązku i pisali się z Dombrówki; jedna ich linia przesiedliła się do Prus Zachodnich. Albrecht, major wojsk pruskich, um. 1741 r.

s. 659Jasiński h. Jasion, który jest taki: pióra trzy gęsie, obok siebie pionowo, nad hełmem trzy pióra strusie, — nadany r. 1848. (Krzyżan.) — Franciszek syn Jana. Spis szl. król. polsk. z r. 1851.

s. 9JASIŃSKI h. JASION. Herb — w polu błękitnem trzy pióra gęsie, jedno przy drugiem szypułkami na dół; na hełmie w koronie trzy pióra strusie.

Ten herb wraz z potwierdzeniem szlachectwa dostał w 1848 roku Franciszek, syn Jana, poprzednio zaś w 1841 r. otrzymał przyznanie praw nowego szlachectwa w Królestwie.

s. 458Jasiński herbu Jastrzębiec, w księztwie Litewskiem. Kajał. in MS. i Wituński w Kazaniu Radosny grób, o nich świadczą, kędy ten drugi przydaje, że pierwszy który do Litwy wszedł Jasiński, był herbu Poronia, tam gdy rycerską się bawił, a tym czasem Krzyżacy Łysą górę pod miastem Wilnem opanowali, na której zimując, częste wycieczki czynili; tym więcej to bolało Litwę, że dobywać nieprzyjaciół swoich cale im było niepodobna; bo od słońca roztopione śniegi, górę przerzeczoną w lodowatą zamieniły: rycerz Poronia, kazał sobie ostro konia podkować, i gdy się niczego ubezpieczeni Krzyżacy nie obawiali, do samego mistrza ich przedarłszy się, obiadującego natenczas pojmał, i do swoich z tryumfem powrócił za to mu herb Jastrzębiec zwyczajny, nadany, i górę owę łysą, i drugich siedm z Antokolem, jemu i sukcessorom jego wiecznem prawem puszczono. Póty Wituński: czy słusznie, niech każdy osadzi, kiedy rzecz taką pisze, której ani autora, ani roku, ani imienia mistrza nie przywodzi. To pewna że w Polszcze u nas herb Jastrzębiec daleko starszy, niżeli w Polszcze, ba i podobno na świecie, byli Krzyżacy. Jasiński Mikołaj pisarz Litewski, podkomorzy Wileński, o którem czyni wzmiankę w swej kronice, Stryjkow. lib. 19. cap. 8. ten z Maryanny Sapieżanki wojewodzanki Nowogrodzkiej (tu się myli Histor. Sapieh. part. 3. fol. 95. gdy o tej Maryannie powiada, że była za Jasieńskim, kosztelanem Łęczyckim, podskarbim koronnym: bo ten dawniej żył za Kazimierza Króla, jako niżej obaczysz, a Sapieha wojewoda Nowogrodzki, czy Smoleński, już za Zygmunta Augusta) spłodził te córki, Apollonią, ta z Alexandrem Masalskim wojewodą Mińskim, na której pogrzebie miał s. 459 Kazanie Wituński. Justynę, ta z Gedrojcem wojewodą Mścisławskim, dożywotnie zmówione. Alexandrę Bilińską, stolnikową Wilkomierską. Cecylią Judycką stolnikową Rzeczycką. Elżbietę Kazanowską. Konstancyą zakonnicę Benedyktynkę. Wojciech kuchmistrz Litewski, za Zygmunta I. o czem świadczy list tegoż Króla in MS. Petricov. Pawłowi książęciu Olszańskiemu wielce miły, od którego wziął nie mało dóbr darowizną. Brat jego Józef archidyakon Wileński r. 1550. o którem Royzius in Chiliasticho. Quid pietatis amans Jassinius omnis Joseph, qui Patriam doctrina armat, pubemque Polonam, mittit in Hesperiam, discendis artibus aptam, haud parcens opibus. Mikołaj Jasiński sekretarz królewski, wspomina go przywilej pisany 1579. Mikołaj najprzód kantor Wileński, z którym tytułem był na synodzie Piotrkowskim 1607. a potem proboszcz Wileński; bibliotekę swoję oddał OO. Bernardynom Wileńskim. Jan podkomorzy Wileński 1632. którego synów dwóch, jeden z nich obrał sobie stan duchowny, drugi zostawił dwóch synów, Stanisława i Jana.

s. 230Jasieński, herbu Jastrzębiec. M.*

s. 230Jasiński, herbu Jastrzębiec.

s. 659Jasiński h. Jastrzębiec, w ks. litewskiem. Kojał. in MS. i Wituński w kazaniu Radosny grób, o nich świadczą, kędy ten drugi przydaje, że pierwszy, który do Litwy wszedł Jasiński, był h. Poronia. Mikołaj pisarz litewski, podkomorzy wileński, o którym czyni wzmiankę Stryjk. lib. 19 cap. 8, ten z Maryanny Sapieżanki wojewodzianki nowogrodzkiej (tu się myli Histor. Sapieh. part. 3 fol. 95, gdy o tej Maryannie powiada, że była za Jasieńskim kasztelanem łęczyckim, podskarbim koronnym, bo ten dawniej żył za Kazimierza króla, jako niżej obaczysz, a Sapieha wojewoda nowogrodzki czy smoleński, już za Zygmunta Augusta) spłodził te córki: Apolonią, ta z Alexandrem Masalskim wojewodą mińskim, na której pogrzebie miał Kazanie Wituński. Justynę, ta za Gedrojcem wojewodą mścisławskim. Alexandrę Bilińską, stolnikową wilkomierską. Cecylią Judycką, stolnikową rzeczycką, Elżbietę Kazanowską i Konstancyą zakonnicę Benedyktynkę. Wojciech kuchmistrz lit. za Zygmunta I. Brat jego Józef archidyakon wileński 1550. Mikołaj sekretarz król. 1579. Mikołaj, najprzód kantor wileński, z którym tytułem był na synodzie piotrkowskim 1607, a potem proboszcz wileński; bibliotekę swoją oddał OO. Bernardynom wileńskim. Jan podkomorzy wileński 1632, którego synów dwóch, jeden z nich obrał stan duchowny, drugi zostawił dwóch synów: Stanisława i Jana. Nies. — Do tych zdaje się należy Jakób, urodzony w Wilnie, znakomity jenerał wojsk Rzeczypospolitej, poległy pod Pragą 1794, — poeta.

s. 291JASIEŃSCY v. JASIŃSCY h. JASTRZĘBIEC, skądby wyszli, nie jest wiadomem. Spotykamy ich na Litwie już w XVI-m wieku. Józef, archidyakon wileński w 1543 r. (ML. 41). Brat jego Wojciech, cześnik litewski 1538 r. i marszałek Holszańskiego, biskupa wileńskiego, otrzymał od niego w 1542 roku Lipnicę (ML. 30 i 39). W 1546 r. był Wojciech kuchmistrzem litewskim, 1551 roku dzierżawcą gieranońskim, a 1555 roku ciwunem wileńskim i dzierżawcą uszpolskim i peniańskim. On to pierwszy z rodziny, wraz z bratem Józefem, musiał przybyć na Litwę, skoro po zamianowaniu go cześnikiem, panowie litewscy skarżą się do króla, „iż nigdy nie bywało, aby Lachowie, cudzoziemcy, naznaczani byli na urzędy dworne, w wielkiem księstwie“ (Kat. Wolffa).

Mikołaj, syn Wojciecha, sprzedał 1562 r. Zygmuntowi Augustowi dom i plac dziedziczny przy zamku w Wilnie (ML. 2). W 1568 r. dworzanin królewski (Arch. Zbor. Dok. III), 1576 r. pisarz W. Ks. Litewskiego, 1577 r. pierwszy wójt mohilewski, a 1581 r. podkomorzy wileński. W tym ostatnim roku odstąpił dzierżawę luboszańską ks. Hołowczyńskiemu (Kniaź. f. 123). Żył jeszcze w 1597 r. Z Maryanny Sapieżanki, córki Pawła Iwanowicza i Aleksandry Chodkiewiczówny, według panegiryku z 1643 r. „Radosny Grób“, pozostawił niżej wymienione córki: Apolonię, za ks. Aleksandrem Massalskim, wojewodą mińskim; Justynę, za ks. Marcinem Gedroicem, s. 292 wojewodą mścisławskim; Aleksandrę, za Marcinem Bilińskim, stolnikiem wilkomierskim; Cecylię, za Konstantym Judyckim, stolnikiem rzeczyckim; Elżbietę, za Samuelem Kazanowskim; Konstancyę, Brygidkę w Wilnie i Jadwigę (Sap.).

Jan, podkomorzy wileński 1632 r. Aleksander z żoną, Katarzyną Hołubicką, 1650 r. posesor Sienkowszczyzny i Kuczuków. Krzysztof, 1668 r. na sejmiku orszańskim (Ist. Jur. Mat. XXVI). Kazimierz Jasiński, starosta hedmulski 1695 roku (Sap.).

Mikołaj i Kazimierz Jasieńscy podpisali manifest szlachty litewskiej 1763 roku (V. L.). Bartłomiej i Ignacy, posłowie województwa wileńskiego, a ten ostatni i sędzia kapturowy tegoż województwa, podpisali elekcyę Stanisława Augusta. W liczbie elektorów tego króla spotykamy i Jakóba, z księstwa żmudzkiego. Ignacy, syn podstolego lidzkiego, był 1780 r. krajczym, a 1789 roku wojskim wileńskim.

Jan Bogusław, marszałek Trybunału litewskiego 1757 r., krajczy kowieński 1765 r., starosta michałowski 1764 r. (Pam. Matusz.). Jan, krajczy wileński 1765 r. Stanisław, z Maryanny Zagórskiej, pozostawił córkę Teresę, żonę Kazimierza Gołaszewskiego 1780 r. (DW. 96 f. 447).

Norbert i Justyn, synowie Ignacego, wnukowie Antoniego, prawnukowie Jana, syna Wojciecha, wnuka Mikołaja, a prawnuka Wojciecha, 1560 r. dziedzica dóbr Brzozowa i Borkowska, na Podlasiu, Duborni i Repli w wołkowyskim, Krosztyn w wiłkomierskim, Olan i Szeszol w wileńskim—powiatach, dowiedli szlachectwa 1803 r., przed Deputacyą Wywodową wileńską.

Tamże dowiedli swego szlachectwa 1798 r. ksiądz Antoni Jozafat i Jan Karol, synowie Ignacego, wnukowie Jana, 1752 r. dziedzica Towginian, w oszmiańskiem, a w 1812 r. Antoni, Jan i Wincenty, synowie Michała, wnukowie Antoniego, prawnukowie Kazimierza, 1712 r. dziedzica Jurewicz i Jawojszyszek, w powiecie trockim.

Stanisław Jasiński, syn Feliksa, legitymował się ze szlachectwa w Królestwie, w pierwszej połowie XIX-go wieku.

W Warężu znajdują się metryki: Jakóba, ur. 1716 r. i Jadwigi Teresy, ur. 1717 r., dzieci Stefana Stanisława i Agnieszki, a także Ignacego, syna Marcina i Reginy.

Po Wojciechu Jasińskim, z Jadwigi Kłossowskiej, pozostali: 1) Józef, skarbnik chęciński, żonaty z Ludwiką z Brodowskich, procesujący się 1752 roku z Maryanną z Brodowskich, 1-o v. Brzuskową, 2-o v. Rusyanową, o posag żony (Gr. Chełm.).

2) Antoni, procesujący się 1748 r. z Popielami (Gr. Przem.).

3) Franciszek Józef, ur. 1712 r. (metr. w Radenicach), po którym z Witoszyńskiej Piotr, legitymowany ze szlachectwa w sądzie grodzkim lwowskim 1782 r. Tego z Rozalii z Pohoreckich, syn Paweł, utracił szlachectwo 1827 r.

4) Paweł Józef, skarbnik parnawski, który 1743 r. zeznał zapis dożywocia z żoną, Joanną Gordonówną, a umierając 1780 r. we Lwowie, zostawił: Konstancyę, za Józefem Mioduszewskim; Annę, za Teodorem Matkowskim; Agnieszkę, ur. 1754 r., Piotra, ur. 1745 r. i Marcina, ur. 1750 roku (metryki ich w Milczycach), obu wylegitymowanych z wspomnianym wyżej stryjecznym bratem Piotrem (A. Lwow. For. Nob.).

s. 293Z nich Marcin, miał z Justyny N., Wojciecha Józefa, ur. 1781 r., Piotra, ur. 1784 r. (metr. obu w Warężu) i najstarszego Joachima Raymunda, po którym, z Katarzyny z Sarnickich, Michał, ur. 1806 r. (metr. w Radziechowie), udowodnił pochodzenie swoje szlacheckie z h. Jastrzębiec, w Stanach galicyjskich 1837 r.

Jan, dziedzic części w Swaryczowie, syn Józefa i Anny Swaryczewskiej, wnuk Antoniego i Konstancyi Pleskiej, legitymowany w sądzie ziemskim lwowskim 1782 r., zostawił z Ewy z Wolańskich, Stanisława Hipolita, lekarza, po którym z Anny z Kislingów: Grzegorz i Andrzej, ur. 1841 r. (metr. w Czerniowcach), zamieszkały w Jassach, żonaty z Oktawią z Plohnów, którego syn Ludwik, ur. 1869 r. (metr. w Jassach), udowodnił pochodzenie swoje szlacheckie w galicyjskim Wydziale Krajowym 1893 r. (M. D. Wąs.).

s. 5JASIEŃSKI h. JASTRZĘBIEC. W wojew. wileńskiem. Józef, archidyakon wileński 1537 r., proboszcz suraski 1541 r. Wojciech, cześnik 1538 r., kuchmistrz nadworny litewski 1546 r., ciwun wileński, dzierżawca gieranoński, uszpolski i peniański 1555 r., miał syna Mikołaja, dworzanina królewskiego 1568 r., pisarza litewskiego 1576 r., ostatnio podkomorzego wileńskiego 1581 r., który, zaślubiwszy Maryannę, córkę Pawła Sapiehy, wojewody nowogrodzkiego, pozostawił córki: Apolonię za Aleksandrem ks. Massalskim, wojewodą mińskim, Justynę, żonę Marcina ks. Gedroica, wojewody mścisławskiego, Aleksandrę za Marcinem Bilińskim, stolnikiem wiłkomierskim, Cecylię za Konstantym Judyckim, stolnikiem rzeczyckim, Elżbietę Samuelową Kazanowską, Konstancyę, Brygidkę w Wilnie, i Jadwigę. Jan, poborca 1628 r., podkomorzy wileński 1632 r. (Metr. Lit., Bon.).

Kazimierz i Mikołaj podpisali manifest szlachty litewskiej 1763 r. Bartłomiej i Ignacy, sędzia kapturowy, z wojew. wileńskiem, a Jakób z księztwem żmudzkiem podpisali elekcyę 1764 r. Jan-Bogusław, krajczy kowieński 1765 r., starosta michałowski, poseł na sejm 1775 r. Jan, krajczy wileński 1765 r. Ignacy, krajczy 1780 r., a od 1789 r. wojski wileński.

Justyn i Norbert, synowie Ignacego, wnukowie Antoniego, potomkowie Wojciecha, dziedzica dóbr Brzozowa, na Podlasiu 1560 r., zapisani do ksiąg szlachty gub. wileńskiej 1803 r.

s. 9JASIŃSKI h. JASTRZĘBIEC. Po Ludwiku, dziedzicu dóbr Mirosławice, w wojew. łęczyckiem 1770 r., syn Stanisław miał syna Feliksa, po którym z żony Maryanny Giżewskiej syn Stanisław-Onufry wylegitymowany w Królestwie 1851 r.

Wylegitymowani w Cesarstwie i zapisani do ksiąg szlachty: a) gub. wileńskiej, Aleksander, syn Tadeusza, pułkownik wojsk rosyjskich, i Jan-Karol, syn Ignacego, 1853 r.; b) gub. mińskiej: Aleksander, Bernard i Tadeusz, synowie Franciszka, Jan i Józef, synowie Marcina, oraz Józef, syn Stanisława, obywatele pow. ihumeńskiego, 1835—1839 r.; c) gub. wołyńskiej, Marcin, syn Aleksandra, i inni 1845 r.

s. 230Jasieński, herbu Pogonia. Paweł, starosta Bełzki, kasztelan Sandomierski, za młodych lat wsławił się już czynami wojennemi; tak w bitwie z Krzyżakami pod Puckiem przypadłszy pędem z boku w szeregi nieprzyjacielskie, odwrócił ich kopie złożone na Polaków, czém niemało się do odniesionego zwycięztwa przyczynił. Wysłany potém na zdobywanie Stargardu, przez zdradę dostał się w ręce Krzyżackie, zkąd szczęśliwie wyszedłszy, powrócił do ojczyzny, gdzie go niemałe względy królewskie spotkały. Kazimierz Jagiellończyk bowiem, poruczył mu wprowadzenie Władysława, syna swego na tron Czeski, z kąd powróciwszy z wojskiem, konwojował drugiego królewicza do Węgier. Po rozchwianiu się układów względzie objęcia berła Węgierskiego przez królewicza polskiego, posłany został w r. 1473 do Fryderyka cesarza, w celu zawarcia przymierza przeciw Matyaszowi królowi Węgierskiemu, poczém niebawem jako sprzymierzeniec cesarza wyruszył na Szlązk, i w stoczonej tamże bitwie poraził Węgrów na głowę, położywszy ich 1000 na placu, a 600 zabrał w niewolę. W tém wpadli Tatarzy na Podole, przeciw którym ów dzielny mąż zaraz swój zwycięzki oręż obrócił, i najezdnicze tłuszcze pogromił. Pełen wielkiej sławy, umarł w 56 roku życia swego r. 1489. Michał, niemniej zasłużył się czynami rycerskiemi w wojnie Inflatskiej.

s. 456Jasieński herbu Poraj, w Krakowskiem województwie; Okolski Krakowianów Jasieńskich pod herbem Gozdawa położył, podobno Bielskiego świadectwem uwiedziony, który Pawła Jasieńskiego, o którem niżej, Gozdawitą napisał. MS. Konopat. i drugi o Familiach Pruskich, o Jasieńskich, którzy z Krakowskiego województwa przeniósłszy się, w Prusiech osiedli, twierdzą, że się herbem Poronia pieczętują, i owszem MS. Ks. Rutki powiada, że herb Poronia dopiero od Kazimierza Króla w roku 1462. był nadany rycerzowi herbu Gozdawa, za znaczne jego ku tej ojczyźnie przysługi: nic pewniejszego, żeby to powinno paść na tego Pawła Jasieńskiego, o którym niżej, ile że własnie o tym czasie kwitnął: atoli Baranowski in MS. (ba i ja sam widziałem pieczęć jednego z nich Prusaka) że są herbu Poraj, twierdzi, musi tedy być, że podobieństwem tych trzech herbów, Gozdawy, Poraju, i Poroni, uniesieni, jedni z Jasieńskich Porajem, drudzy Poronią się szczycą. Ja tu z Baranowskiego położę Jasieńskich w Krakowskiem. Piotr Jasieński człowiek rycerski, siostra jego Anna, była za Jędrzejem Oleśnickim herbu Dębno. Paweł dwa razy śluby małżeńskie ponawiał, z pierwszą żoną spłodził Teodora i Pawła, i córkę Zofią Czaplińską, z drugą Anną Morską, córką Stanisława z Krupczanki urodzoną, żył bezpotomnie. Piotr dziedzic na Kijach i Szczekocinach za Pinczowem, był podstarościm Oświecimskim, zostawił potomstwo z Oleśnicką herbu Radwan, córką Jędrzeja żupnika Krakowskiego. Wojciecha Brandyszowna pisarzowna ziemska Zatorska małżonka. Szymon pojął pozostałą wdowę po Piotrze Chrząstowskim, wspominają go Konstytucye 1626. gdzie gdy posłował na sejm, deputowano go na trybunał Radomski. Constit. fol. 5. Krzysztof 1597. burgrabia zamku Krakowskiego. Samuel poborca w Zatorskim i Oświecimskim 1626. Marcin, Szymon i Alexander 1705.

s. 230Jasieński, herbu Poraj w Krakowskiém.

s. 658Jasieński h. Poraj, w krakowskiem. Okolski Krakowianów Jasieńskich pod herbem Gozdawa położył, podobno Bielskiego świadectwem uwiedziony, który Pawła Jasieńskiego, o którym niżej, Gozdawitą napisał. MS. Konop. i drugi o Fam. Prusk. o Jasieńskich, którzy z w. krakowskiego przeniósłszy się, w Prusiech osiedli, twierdzą, że się herbem Poronia pieczętują, i owszem MS. Ks. Rutki powiada, że herb Poronia dopiero od Kazimierza króla w r. 1462 był nadany rycerzowi herbu Gozdawa za znaczne zasługi; nic pewniejszego, żeby to powinno paść na tego Pawła Jasieńskiego, o którym niżej, ile że właśnie o tym czasie kwitnął, atoli Baran. in MS., że są herbu Poraj twierdzi, musi tedy być, że podobieństwem tych trzech herbów, Gozdawy, Poraju i Pogoni uniesieni, jedni z Jasieńskich Porajem, drudzy Poronią się szczycą. Ja tu (mówi Nies.) z Baran. położę Jasieńskich w krakowskiem. Piotr człowiek rycerski, siostra jego Anna była za Jędrzejem Oleśnickim h. Dębno. Paweł z pierwszą żoną spłodził Teodora i Pawła i córkę Zofią Czaplińską, z drugą Anną Morską, córką Stanisława z Krupczanki urodzoną, żył bezpotomnie. Piotr dziedzic na Kijach i Szczekocinach, był podstarościm oświecimskim, zostawił potomstwo z Oleśnicką h. Rodwan, córką Jędrzeja żupnika krakowsk. Wojciecha Brandyszówna pisarzówna z. zatorska małżonka. Szymon pojął wdowę po Piotrze Chrząstowskim, wspominają go Konstyt. 1626, gdzie gdy posłował na sejm, deputowano go na trybunał radomski. Krzysztof 1597 burgrabia zamku krakowskiego. Samuel pobórca w zatorskim i oświecimskim 1626. Marcin, Szymon i Alexander 1705. Niesiecki.

s. 293JASIEŃSCY v. JASIŃSCY h. PORAJ z Jasienny i Lścina, w powiecie ksiąskim. Ninogniew z Jasienny i z Iwanowic, w latach 1397 — 1400 ma różne sprawy w Krakowie. Równocześnie z nim żyje Ninogniew ze Lścina i Motkowic.

Właścicielem Jasienny i Lścina w drugiej połowie XV-go wieku był Mikołaj, a Jan Jasieński był dziedzicem Wyszyny, w opoczyńskiem (Dług.; Lib. Benef.).

Adam Jasieński, starosta dąbrownicki 1520 r. Brat jego Ninogniew, zastawił mu 1521 r. część swoją Jemielnicy (M. 34 f. 259 i 37 f. 164). Adam, dworzanin królewski, otrzymał 1535 r. starostwo bolesławskie. Żonaty z Maryną, wdową s. 294 po Jarockim, kasztelanie zawichostskim (M. 51 f. 7 i 62 f. 234). Dorota i Wacław Jasieńscy, współdziedzice Knyszyna 1525 r. (Gr. Krak. 35 f. 245 i 470). Jadwiga, córka Jana, zwanego Turek, dziedzica części Grodziny i Bełku 1537 r., żona 1-o v. Jana Strzeszkowskiego 1546 r. (Zs. Ksiąs. 17 f. 4), a 2-o v. Stanisława Kozłowskiego (Akta Krak.).

Andrzej, syn Ignacego, właściciela Jasienny, Jemielnicy i Lścina, żonaty 1542 r. z Katarzyną Szafrańcówną. Dorota, córka Andrzeja, za Stanisławem Wolskim 1559 r. (M. 64 f. 77 i 95 f. 241). N., właściciel Jemielnicy, Kozłoczyna i części Sobowic i Dzierżyna 1581 r. (Paw.). Jan z Lścina na sejmiku w Krakowie 1595 r. Był on współpatronem kościoła w Jemielnie z Jarockim i Morskimi. Maciej Stanisław układał się z Morsztynową 1643 roku, a Mikołaj, z Bzowskim, 1659 roku.

Jan, z województwem krakowskiem, a Aleksander, Michał i Andrzej, z województwem sandomierskiem, podpisali elekcyę Augusta II-go. Jan, stolnik latyczowski, żonaty 1767 roku z Anielą z Rucińskich (Perp. Czers. 33 f. 219). Leon na Jasionnie, żonaty w końcu XVIII-go wieku z Maryanną Wodzińską, podkomorzanką liwską.

Jan ze Lścina Jasieński, z pierwszej żony, Maryanny Jordanównej, miał syna Antoniego i córkę Maryannę. W 1698 r. zabezpieczył 6,000 fl. posagu i wiana drugiej żonie, Katarzynie Petryczynównie, a dzieciom z pierwszej żony 4,000 fl. (Gr. Sandec.). Pozostała po nim wdowa kwitowała 1704 r. pasierbów z odbioru sumy zapisanej przez męża, a 1708 i 1714 r. będąc już żoną Franciszka Kochowskiego, wraz z nimi i swojemi dziećmi, Stanisławem i Barbarą, ma sprawy pieniężne z Lubomirskimi (A. Tryb. Lub.). Z dzieci Jana: Stanisław był Cystersem, Barbara zaślubiła 1-o v. Rochowskiego, 2-o v. Kraszkowskiego, a Antoni, ożeniony z Olszewską, miał trzy córki i synów: Felicyana i Tymoteusza.

Felicyan, nabytą 1754 r. sumę na Dobruchnie, w sandomierskiem, odstąpił 1757 r. Młodeckiemu (Gr. Sandom.). Był podstolim, a następnie podczaszym latyczowskim, a z Teresy Rzochowskioj (?), 2-o v. Stanisławowej Kotowskiej, pozostawił syna Ignacego i córkę Barbarę, za Pruskim.

Ignacy, ur. 1751 r. w Chruścicach (metr. w Sędziejowicach), wniósł 1775 roku w imieniu swojem i siostry manifest do grodu korczyńskiego, przeciwko ojczymowi. W 1783 r., nabywając pewne prawa od Kraszkowskiego, pisał się Ignacym Poraj Jasieńskim, podczaszycem latyczowskim. Żonaty z Ewą Węgierską, pozostawił synów: Stanisława, Józefa, Nikazego, bezdzietnych i Piotra. Ten ostatni zaślubił 1-o v. 1803 r. w Modliborzycach Katarzynę Tańską, zmarłą 1804 roku w Szewnej, z której córka Katarzyna Anna, zmarła 1808 r. Drugą żoną Piotra była Krystyna Zakrzewska, zmarła 1816 r. Z niej syn Maksymilian i córka Eleonora, zmarła panną. Z trzeciej żony, Maryanny z Paliszewskich, zmarłej w Kończycach 1870 r., miał Piotr córkę Elżbietę Rozynę, za Pawłem Storcem i synów: Franciszka Ksawerego, Aleksandra i Augusta. Dzieci Piotra legitymowały się ze szlachectwa w Królestwie, przed 1850 r. Z nich:

Maksymilian, ur. 1808 r. w Podgajku (metr. w Przytyku), dziedzic Owadowa, Bujak i Jabłonny, oficer b. wojsk polskich, prezes Dyrekcyi Szczegółowej Towarz. Kred. Ziems. w Radomiu, zmarły 1886 r. w Lipienicach, z Joanny Węgierskiej, zmarłej 1861 r., miał dwie córki: Zofię i Julię, zmarłe pannami.

s. 295Franciszek Ksawery, współdziedzic Kończyc, ur. 1821 r. w Kijance pod Chotczą, zmarły 1867 r. w Lipienicach, z Heleny Pomian Boczkowskiej, córki Antoniego i Ludwiki Marylskiej, oprócz synów, Wacława i Stefana, zmarłych dziećmi, miał córkę Jadwigę, za Józefem Rudzieńskim i syna Ignacego, ur. 1848 roku w Polanach, pod Wierzbicą. Ignacy, dziedzic Pętkowic, zaślubił 1880 roku Julię Eleonorę Lipińską i umarł 1904 r., pozostawiając jedynego syna Józefa, ur. 1885 roku w Lipienicach (metr. w Jastrzębiu).

Aleksander, ur. 1823 r. w Kijance, współdziedzic Kończyc, z żony, Lucyny z Boczkowskich, siostry bratowej, miał synów: Władysława i Bolesława, zmarłych dziećmi i córkę Irenę, za Edwardem Podkólińskim.

August, ur. 1825 r. w Kijance, zginął w Radomiu 1863 r.

s. 5JASIEŃSKI h. PORAJ. Licznie rozrodzeni w wojew. krakowskiem, a piszą się Jasienny, w pow. ksiąskim. Adam, starosta dubrownicki 1512 r. i rotmistrz królewski 1519 r. Adam, dworzanin królewski 1532 r., starosta bolesławski. Andrzej, syn Ignacego, dziedzic Jasienny, Lścina i Jemielnicy s. 6 1542 r., ożeniony z Katarzyną Szafrańcówną. Krzysztof, burgrabia zamku krakowskiego 1597 r. Jan i Szymon z wojew. krakowskiem, a Aleksander Andrzej i Michał z wojew. sandomierskiem podpisali elekcyę 1674 roku.

Jan, dziedzic na Lścinie 1690 r., miał dwie żony, Maryannę Jordanównę, z niej syn Antoni, i Katarzynę Petryczynównę, z której córka Barbara 1v. Rochowska, 2v. za Kraszkowskim i syn Stanisław, Cysters.

Antoni, dziedzic na Jasiennej, z żony Anny Olszewskiej miał synów, Tymoteusza i Felicyana, podczaszego latyczowskiego 1763 r., po którym z Teresy Rzochowskiej córka Barbara Pruska i syn Ignacy.

Ignacy, żonaty z Ewą Węgierską, miał kilku synów, z których Piotr z żony Krystyny Zakrzewskiej pozostawił syna Maksymiliana, a z 2-iej żony Maryanny Paliszewskiej miał córkę Elżbietę-Rozynę za Pawłem Storcem i synów: Franciszka, Aleksandra i Augusta, wylegitymowanych w Królestwie 1838—1841 r.

Maksymilian, dziedzic Owadowa, Jabłonny i Bujak, akademik prawa, podporucznik 18 pułku piechoty 1831 r., następnie prezes dyrekcyi szczegółowej Tow. Kred. Ziemskiego w Radomiu, miał z żony Joanny Węgierskiej córki, Julię i Zofię.

Franciszek, współwłaściciel Kończyc 1850 r., z żony Heleny Boczkowskiej pozostawił córkę Jadwigę za Józefem Rudzieńskim i syna Ignacego, ożenionego z Julią-Eleonorą Lipińską.

Aleksander, współwłaściciel Kończyc, z żony Lucyny Boczkowskiej pozostawił córkę Irenę, żonę Edwarda Podkólińskiego (Metr. Kor., Ks. Gr. Krakowskie i Sandomierskie, Bon.).

s. 9JASIŃSKI h. PORAJ. N. N. zapisani do ksiąg szlachty gub. grodzieńskiej przed 1830 r.

s. 456Jasieński herbu Poronia, w Chełmińskiem i Pomorskiem województwach, że się tym herbem pieczętują, dochodzę i ztąd, krom wzwyż namienionych autorów, że w Nowym jest ołtarz znamienity Ś. Michała archanioła u OO. Bernardynów nad Wisłą z tym napisem, G. D. Joannes Jasieński suo ac Fratris sui in bello Moschovitico necati, nec non totius familiae suae nomine, hanc aram Deo dicat, herby cztery przytem, Poronia, Jastrzębiec, Ostoja i Rogala. Toż o Jasieńskich Prusakach pisze Hist. Possel. Pol. Pruthen. fol. 634. Pierwszy w Prusiech osiadł Paweł Jasieński, najprzód stolnik Sendomierski, Bełzki i Chełmski starosta, jako go czytam na liscie Kazimierza Króla, danym miastu Lubelskiemu 1468. potem podskarbi koronny i ziem s. 457 Pruskich, a oraz starosta Malborski 1479. nakoniec kasztelan Sendomierski. Z młodych lat swoich do wojennych dzieł przyuczony, gdy się pod Puckiem nasze wojsko z Krzyżakami potykało, on między dwa szeregi nieprzyjacielskie, pędem z boku przypadłszy, kopie Krzyżackie przeciwko naszym złożone, odwrócił, czem nie mało naszym do zwycięztwa pomógł. Biel. fol. 425. Cromer lib. 25. Wysłany potem na dobywanie Stargardu, wpadł w ręce Krzyżackie przez zdradę; atoli z tej niewoli wyszedłszy, w wielkim był respekcie u Króla Kazimierza: bo w roku 1471. syna jego Władysława, w dziewiąciu tysięcy jazdy i piechoty wprowadzał na Królestwo Czeskie. Cromer lib. 27. Biel. fol. 454. Królewicza potem Kazimierza, na żądanie Panów Węgierskich, z temże wojskiem na tron Węgierski chcąc wprowadzić, już z nim był stanął u Nitry, atoli gdy się te zamysły rozchwiały: a z Matyaszem Królem Węgierskim pokój dotarty, wracającego do Polski Jasieńskiego, chciał wprawdzie Węgrzyn zdradą podejść: atoli że ostrożnego, i rezolutnego na wszystko znalazł tego przezacnego hetmana, dla tego nie śmiał się o niego otrzeć. Crom. Biel. W roku 1473. wysłany w legacyi do Fryderyka Cesarza, żeby był na tegoż Matyasza Króla ligę z nim uczynił, szczęśliwie jej dotarł, a w drugim roku na Szląsku, swoim na posiłek przypadłszy, zbił Węgrów, tysiąc ich na placu położywszy, sześćset w niewolą zabrawszy. Ztamtąd na Tatarów, Podole najeżdżających szablę obrócił, ale i tych pogromił: umarł wielki ten Kawaler wieku swego 56. Są w tym domu trzy przywileje, jeden Janowi Jasieńskiemu od Króla Kazimierza w Piotrkowie 1464. dany, drugi 1477. trzeci Adamowi Jasieńskiemu braci jego dany 1512. który świadczy, że ojciec ich nie tylko Kazimierzowi, ale i Alexandrowi Królom był dobrze zasłużony. Tenże Alexander Król wspomnionemu Adamowi i synom jego starostwo Nowskie konferował, i summę tysiąca czerwonych złotych na niem zapisał, którą potem summę Jan Werda 1535. spłacił. Michał Jasieński człowiek rycerski z krajów Pomorskich wyszedłszy, z Janem Karolem Chodkiewiczem hetmanem w Inflantskiej expedycyi długo służąc, i tam dwóch rodzonych braci zbywszy, w Litwie osiadł: to MS. o Familiach Pruskich: raczejby jednak miał mówić, z innym Chodkiewiczem hetmanem, który żył za Kazimierza Króla, ile że dom Jasieńskich już za Zygmunta I. Króla w Litwie kwitnął, jako się mówi pod Jasińskiemi Jastrzębczykami, zgadza się jednak MS. Pruski z Wituńskim, że Porończyk do Litwy się przeniósł, czému zaś herb Poronia w Jastrzębca zamienił, niewiem. N. Jasieński miał za sobą s. 458 Czapską z Konarskiej urodzoną kasztelanki Chełmińskiej. Jasieńska była za Franciszkiem Białochowskim, druga za Janem Kossowskim. Franciszek sędzia Pucki, i syn jego Stanisław, posłowie na sejm 1730.

Roku 1778. Karol Jasieński vicesgerent Czerski. — Klemens podstarosta Liwski. — Stanisław sędzia Tczewski. — Alexy komornik graniczny Czerski. — W księztwie Litewskiem roku 1778. Jan Jasieński krajczy Wileński. — Jan krajczy Kowieński. — Krasicki.

s. 658Jasieński h. Poronia, w chełmińskiem i pomorskiem. Że się tym herbem pieczętują świadczy to, s. 659 że w Nowym jest ołtarz ś. Michała u OO. Bernardynów nad Wisłą, z tym napisem: G. D. Joannes Jasieński suo ac Fratris sui in bello Moschovitico necati, nec non totius familiae suae nomine, hanc arām Deo dicat, herby cztery przytem, Poronia, Jastrzębiec, Ostoja i Rogala. Toż o Jasieńskich Prusakach pisze Hist. Possel. Pol. Pruthen. fol. 634. Pierwszy w Prusiech osiadł Paweł Jasieński, najprzód stolnik sandomierski, bełzki i chełmski starosta 1468, potem podskarbi kor. i ziem pruskich, oraz starosta malborski 1479, nakoniec kasztelan sandomierski, mąż waleczny i zasłużony, umarł wieku swego 56. Są w tym domu trzy przywileje, jeden Janowi Jasieńskiemu od króla Kazimierza w Piotrkowie 1464 dany, drugi 1477, trzeci Adamowi Jasieńskiemu braci jego dany 1512, który świadczy, że ojciec ich nietylko Kazimierzowi, ale i Alexandrowi królom był dobrze zasłużony. Tenże Alexander król wspomnionemu Adamowi i synom jego starostwo nowskie konferował i sumę tysiąca czerwonych złotych na niem zapisał. Michał człowiek rycerski z krajów pomorskich wyszedłszy, z Janem Karolem Chodkiewiczem hetmanem w inflantskiej expedycyi długo służąc i tam dwóch rodzonych braci zbywszy, w Litwie osiadł; to MS. o Fam. Prusk., raczejby jednak miał mówić, z innym Chodkiewiczem hetmanem, który żył za Kazimierza króla, ile że dom Jasieńskich już za Zygmunta I króla w Litwie kwitnął, jako się mówi pod Jasieńskimi Jastrzębczykami, zgadza się jednak MS. Pruski z Wituskim, że Porończyk do Litwy się przeniósł, czemu zaś herb Poronia w Jastrzębca zamienił, niewiadomo. N. Jasieński miał za sobą Czapską z Konarskiej urodzoną. Jasieńska była za Franciszkiem Białochowskim, druga za Janem Kossowskim. Franciszek sędzia pucki i syn jego Stanisław, posłowie na sejm 1730. Niesiecki. — R. 1778 Karol vicesregent czerski. Klemens podstarosta liwski. Stanisław sędzia tczewski. Alexy komornik graniczny czerski. W ks. litewskiem r. 1778 Jan krajczy wileński. Jan krajczy kowieński. Kras.

s. 295JASIEŃSCY v. JASIŃSCY h. PORONIA w Prusach. Niesiecki utrzymuje, że to Paweł Jasieński, kasztelan sandomierski, z synami przeniósł się do Prus i dał początek Jasieńskim, tę prowincyę zamieszkującym. Tak nie jest. Jan Jasieński, o którym Niesiecki pisze, był starostą nowskim 1467 r., nie mógł być więc synem Pawła, kasztelana, skoro syn jego tego imienia, jak to wyżej widzieliśmy, był jeszcze nieletnim 1485 r.

Że Jasieńscy w Prusach osiedleni, byli h. Poronia, dowodzi i ta okoliczność, że na ołtarzu Św. Michała, fundowanym przez Jana Jasieńskiego, w kościele OO. Bernardynów w Nowem, herb ten na pierwszem miejscu widnieje. Przed tym ołtarzem grób się ich znajdował.

Jan Jasieński (Długosz w Historyi nazywa go Różycem), otrzymał starostwo nowskie 1465 r. i był nim jeszcze w 1489 r. W 1469 r. nabył Płochocin, na którym jego potomkowie dziedziczyli. W 1489 r. był dowódcą wojsk wysłanych do Prus i nazwany Janem Garbaczem Jasieńskim (Pom. Dz. W. Śr. XIV).

W 1502 r. Adam, syn Jana, otrzymał starostwo nowskie w 1,000 dukatach.

Feliks, brat Adama, właściciel Osetna i Ostrowitego, miał córki: Annę, żonę Macieja ze Mgowa i Zofię, żonę Jakóba Konojackiego 1526 r. (M. 39 f. 639 i 42 f. 94).

Stanisław Jan Jasieński, właściciel Płochocina 1583 r. Sebastyan Jasiński, sędzia ziemski tczewski 1604 r. Anna Jasińska, zmarła 1673 r. i Jakób Aleksander Jasiński z Płochocina, zmarły 1675 r., pochowani w Nowem. Aleksander, wspólnie z Czapskim, wybudował kościół w Płochocinie 1701 roku. Jan z Płochocina, żonaty z Maryanną Dąbrowską, dobrodziej kościoła w Komorsku na Kujawach 1684 r.

Franciszek Jasiński, sędzia ziemski pucki 1726 r. Syn jego Stanisław, z ławnika, sędzia ziemski tczewski 1746 r., poseł powiatu tczewskiego, podpisał 1733 r. konfederacyę generalną warszawską (Oblig. Gr. Warsz. 49 f. 422). Aleksander Jasieński, poseł chełmiński, stronnik Augusta III-go, głosował za nim 1733 roku (Ibid. f. 612). Antoni, sędzia ziemski tczewski, poseł pucki, podpisał z województwem pomorskiem, elekcyę Stanislawa Augusta.

s. 6JASIEŃSKI h. PORONIA. W wojew. chełmińskiem i pomorskiem. Jan, starosta nowski 1465 r., miał dwóch synów, Adama, starostę nowskiego 1502 r., i Feliksa, dziedzica Ostrowitego, po którym córka Zofia za Jakóbem Konojackim. Sebastyan, sędzia ziemski tczewski 1604 r. Franciszek, sędzia ziemski pucki 1726 r., miał syna Stanisława, sędziego ziemskiego tczewskiego 1750 r. Antoni, sędzia ziemski tczewski i poseł pucki, podpisał elekcyę 1764 r. z wojew. pomorskiem.

s. 299JASIEŃSCY herbu ROGALA. Andrzej i Wojciech otrzymali szlachectwo i herb powyższy 20-go Marca 1597 r. (M. 141 f. 76).

s. 7JASIEŃSKI h. ROGALA. Andrzej i Wojciech Witnikowicze, otrzymali nobilitacyę 1597 r. i został im przywrócony herb Rogala, jaki używali ich przodkowie (Metr. Kor.).

s. 459Jasiński herbu Sas, w województwie Łęczyckiem. Stanisław mąż rycerski z Barbary Żołędziowny spłodził syna Jana; brat Stanisława Jan pod Winnicą osiadł: z Ruskiem województwem podpisał Jan elekcyą Jana Kazimierza. Maciej podstarości i sędzia grodzki Sieradzki 1621. Acta Castren. Wielun. Alexander 1632. Kazimierz 1648. w Łęczyckiem, Alexander i Jędrzej w ziemi Sochaczewskiej 1674. Anna Jasińska była za Stanisławem Radzickim, podstolim Zakrocimskim. Camillus Jasiński zakonu Kaznodziejskiego, wydał Directorium Electionis Praelatorium 1641. in 4to.

Jędrzej Jasiński z Salomeą Brochowską herbu Zadora spłodził Michała, który z Anną de Zawisze miał syna Felixa od tego z Jadwigą Brochowską córka Magdalena Adama Gnoińskiego małżonka. — Wielądek.

s. 230Jasiński, herbu Sas. Jan, podpisał z województwa Ruskiego elekcyę Jana Kazimierza.

s. 659Jasieński h. Sas. Józef, Wojciech i Jan, synowie Tadeusza. Tak wymienia Spis szl. kr. polsk. 1854; ten sam dom co Jasiński.

Jasieński i Jasiński h. Wąż. Tych umieszcza Małach.

s. 659Jasiński h. Sas, w łęczyckiem. Stanisław mąż rycerski, z Barbary Żołędziówny spłodził syna Jana; brat Stanisława Jan pod Winnicą osiadł, z ruskiem woj. podpisał elekcyą Jana Kazimierza. Maciej podstarości i sędzia gr. sieradzki 1621. Alexander 1632. Kazimierz 1648 w łęczyckiem, Alexander i Jędrzej w z. sochaczewskiej 1674. Anna za Stanisławem Radzickim, podstolim zakrocimskim. Camillus zakonu kaznodziejskiego, wydał Director. Elect. Praelat. 1641 in 4to. Nies. — Jędrzej z Salomeą Brochowską h. Zadora spłodził Michała, który z Anną de Zawisze miał syna Felixa, od tego z Jadwigą Brochowską córka Magdalena za Adamem Gnoińskim. Wielądko.

s. 300JASIEŃSCY v. JASIŃSCY h. SAS. Niesiecki mówi, że są w województwie łęczyckiem. Wyjść musieli z województwa ruskiego, gniazda Sasów i być bardzo może, że jeden z nich otrzymał Jasieniec, w powiecie łęczyckim i tam osiadł. Spotykamy jednak i w ziemi sanockiej Jasieńskich v. Jasińskich, piszących się z Jasionowa, lub z Jasienia i być może, że to byli Sasowie, imiona ich jednak wskazują, że dużo wcześniej od innych Sasów, wschodni porządek porzucili.

Mikołaj, zwany też Mikołajem Gruszką, miał trzech synów: Jana, Dobiesława i Paszka, i trzy córki: Prachnę, żonę Mikołaja Cygana ze Świrczowa 1434 roku, Offkę, za Stefanem, sołtysem z Hussowa i Katarzynę.

Mikołaj oddał synowi Janowi część Turzegopola 1424 r. Tenże Jan, wojewoda sobieński Kmity 1425 r., zabezpieczył w 1440 r. posag żonie Przechnie, 2-o v. Stanisławowej Szebieńskiej 1452 r. na Jasionowie, Turzempolu i Zminicy. Jego pewnie synami będą: Jan, Stanisław, Jan Feliks i Paweł Jasieńscy, z których Jan odstąpił 1465 roku bratu Stanisławowi część swoją w Turzempolu i Zminicy, a otrzymał część jego w Jasionowie. Stanisław zwać się począł Turopolskim.

Dobiesław, syn Mikołaja, zabezpieczył 1432 r. posag żonie, Katarzynie z Pakoszówki. Umarł przed 1442 r., nie pozostawiwszy potomstwa.

Paszko, syn Mikołaja, zwany także Pawłem Gruszczycem Jasieńskim, zabezpieczył w 1431 r. posag żonie, Małgorzacie z Łanganowskich, 2-o v. Andrzejowej Brziskiej 1443 roku. Oddała się ona wraz z dziećmi w opiekę 1441 r. szwagrowi swemu Janowi. Z jej dzieci znany jest Jan z Jasionowa Jasieński, żonaty 1462 r. z Apolonią z Herburtów, której zabezpieczył posag 1465 r. Za zgodą żony sprzedał 1473 r. część swoją Jasionowa Wzdowskiemu.

Obok wyżej wymienionych występują w aktach bracia: Paweł, Jan i Stefan Jasieńscy, w latach 1431 — 1455, których siostry: Elżbieta, za Mikołajem, sołtysem z Humnisk i Małgorzata, za Hłaską. Paweł, żonaty z Fienną 1446 roku, a Stefan v. Szczepanek, żonaty z Anną 1431 r., pozostawił syna Jana, który sprzedał w 1471 r. za 400 grzyw. Jasionów, Turzopole i Zminicę, a wziął w zastaw Niższy Srogów i Niebocko.

Mikołaj Gruszka Jasieński 1473 r. Braćmi jego pewnie byli Leonard i Stanisław w 1493 r. Stanisław, ożeniony był z Zofią, córką Mikołaja, 1495 r. Wojciech z Jasionowa 1468 roku. Piotr sprzedał część swoją Jasionowa i Zminicy w 1501 r. (AGZ. XI i XVI).

W 1466 i 1471 r. spotykamy w aktach sanockich Iwaszka z Jasionowa.

W XVI-m wieku wymienione wyżej wsie należą do Sienieńskich, a Jasieńskich i Jasińskich, z temiż samemi imionami, spotykamy w powiecie łęczyckim, w części dziedziczących, a w części trzymających Jasieniec, który był królewszczyzną.

Jan Jasieński czyli Kaleński 1497 r. na wojnę wołoską, a 1498 r. na wojnę turecką, wyprawiony przez Annę Drzewiecką (St. Pr. P. Pom. VII).

s. 301Marcin i Szymon z Jasieńca, sprzedali 1531 r. część tamże Kalińskiemu. Mikołaj przyznał sumę Kwiatkowskiej 1535 r. Adam odstąpił 1561 r. część na Jasieńcu bratu Janowi. Stanisław Jasiński, syn Adama, zabezpieczył 1575 roku posag żonie Annie, a 1592 r. otrzymał konsens królewski, na odstąpienie Jasieńca synom swoim: Pawłowi i Janowi, którzy wprowadzeni tamże zostali 1593 r. Oprócz wymienionych, miał jeszcze Stanisław syna Andrzeja, który kwitował Kalińskich 1598 r. Andrzej, żonaty z Katarzyną Kromolicką (Gr. Przed. 1 f. 256; 2 f. 68; 12 f. 287; 24 f. 456; 41 f. 448; 46 f. 357 i 71 f. 150; M. 137 f. 344; Paw.). Maciej, syn Piotra, żonaty z Agnieszką 1603 roku (Gr. Przed. 51 f. 206 i 71 f. 150).

Kazimierz, z województwem łęczyckiem, a Jan, z województwem ruskiem, podpisali elekcyę Jana Kazimierza. Paweł, z województwa łęczyckiego i Kazimierz, z ziemi przemyskiej, elektorowie króla Michała. W liczbie elektorów Augusta II-go spotykamy: Stanisława i Jana, z województwa łęczyckiego.

Paweł zabezpieczył posag żonie Konstancyi 1704 r. Ludwik odstąpił 1728 roku pewne prawa córce swej Juliannie, żonie Mikołaja Szczawińskiego (Gr. Przed. 82 f. 197 i 86 f. 125). Wojciech, burgrabia radziejowski 1703 r., a pisarz grodzki radziejowski 1711 r. Antoni, żonaty 1772 r. z Katarzyną Włyńską. Kazimierz, podczaszy żydaczowski 1780 r. Zygmunt, vice-regent kamieniecki 1790 r. Franciszek, łowczy lubaczowski 1784 r.

Legitymowali się ze szlachectwa w Królestwie, w pierwszej połowie XIX-go wieku: Józef, Wojciech i Jan Jasieńscy, synowie Tadeusza.

Kasper, syn Krzysztofa, zostawił z pierwszej żony, Zofii z Zwoińskich: a) Krzysztofa, żonatego z Katarzyną Ospiańską, z której Szymon; b) Józefa, ur. 1732 roku (metryka w Tarnopolu), po którym, z Magdaleny z Jabłońskich, Stanisław, ur. 1760 r. (metr. w Tarnopolu) i c) Macieja, żonatego z Maryanną z Tatów, z której Józef i Jan, wraz z ojcem, stryjami i braćmi stryjecznymi, wylegitymowani ze szlachectwa w grodzie trembowelskim 1782 r., jako też Wincenty, który udowodnił pochodzenie swoje szlacheckie w Wydziale Stanów galicyjskich, dopiero 1829 roku.

Po wspomnianym Stanisławie, synie Józefa, czynszowniku w Dragonówce, pozostali, z Wiktoryi z Rogalskich: a) Wojciech, ur. 1797 r., po którym, z Apolonii z Tarnawskich, Wincenty, ur. 1829 r. i Antoni, ur. 1843 r. i b) Kazimierz, ur. 1800 r., żonaty z Agnieszką z Niebylskich, z której siedmioro dzieci, między niemi: Jan, ur. 1836 r. i Dominik, ur. 1844 r. (metryki wszystkich w Nastasowie), legitymowani ze szlachectwa w Wydziale Stanów galicyjskich 1849 r. Z drugiej żony, Anny Ziemskiej, Józef, syn Kaspra, legitymowany ze szlachectwa w grodzie trembowelskim 1782 r., zostawił z Petronelli Nowickiej: 1) Magdalenę, za Jakóbem Ostaszewskim; 2) Macieja; 3) Michała, ur. 1788 r. (metr. w Nastasowie), legitymowanego ze szlachectwa w Wydziale Stanów galicyjskich 1819 r., zmarłego 1834 r. w Podszumlańcach, po którym, z Małgorzaty z Martynowiczów: Maryanna, zmarła 1836 r., Eleonora, 1838 r. za Bernardem Zalewskim i Maksymilian; 4) Jana, po którym, z Apolonii z Żurakowskich, zmarłej 1837 r.: a) ks. Adam, kanonik honorowy i katecheta gimnazyum we Lwowie, ur. 1812 r. (metr. w Konkolnikach, legitymowany ze szlachectwa 1844 r., z dziekana katedralnego lwowskiego, został biskupem przemyskim 1859 r., umarł 1862 r.; b) Feliks, ur. 1822 r., w austryjackiej s. 302 straży finansowej, z Franciszką z Kamińskich bezdzietny, zmarł 1849 r.; c) Aleksander, podoficer wojsk austryjackich; d) Jerzy Zygmunt, ur. 1823 r. w Dytiatynie, po którym z Rozaiii [sic] N., syn Adam, ur. 1863 r., zmarły 1885 r. i córka; e) Klemens i f) Domicela, za Długoszem.

Józef, syn Jana i Agnieszki Kołoderskiej, zostawił z Katarzyny z Nęcińskich: Antoniego, Józefa i Szymona, wylegitymowanych wraz z ojcem w grodzie trembowelskim 1782 r. Z nich Józef, miał z Łucyi Zarybińskiej, Benedykta, ur. 1810 r. (metr. w Nastasowie), legitymowanego 1834 r., zaś Szymon zostawił, z Barbary z Jaworskich, Piotra, żonatego z Anną z Łepkich, którego synowie: Maryan, 1903 r. kapitan, Zefiryn, porucznik wojsk austryjackich i Antoni, udowodnili pochodzenie swoje szlacheckie w galicyjskim Wydziale Krajowym 1886 r.

Joachim Onufry, ur. 1737 r. (metr. w Haliczu), syn Stefana i Maryanny z Truszkowskich, wnuk Jana i Teresy Popławskiej, legitymowany 1788 r., zostawił z Zofii z Próchnickich, Władysława, ur. 1786 r., który dowiódł swego szlachectwa w Wydziale Stanów galicyjskich 1822 r.

Aleksander Florenty, regent i drugi z rzędu autonomiczny prezydent Lwowa, syn Józefa, dzierżawcy Woli Grządzkiej i Florentyny bar. Lewartowskiej, wnuk Michała, towarzysza pancernego i Klary z Marczeńskich, uzyskał 1880 r. od austryjackiego cesarza Franciszka Józefa I-go, potwierdzenie swego staropolskiego szlachectwa. Z Maryi Magdaleny z Ślaskich zostawił: Zofię Józefę, w zgromadzeniu PP. Niepokalanek; Maryę Łucyę Józefę niezamężną i legitymowanych 1881 roku w galicyjskim Wydziale Krajowym synów: Zygmunta Józefa, inspektora kolei państwowych w Galicyi, żonatego z Maryą Ścibor Rylską, z której Aleksandra, za Eugeniuszem Noelem; Stanisława Józefa, radcę sądu krajowego we Lwowie, żonatego z Maryą z Reczkowskich, z której Adam, ur. 1894 r. (metryka we Lwowie), Stanisław, ur. 1895 r. i Michał, ur. 1897 r. (metryki obu w Podgórzu); Aleksandra Józefa, rotmistrza austryjackich ułanów i doktora Franciszka Józefa, adwokata we Lwowie, wdowca po Maryi Csesznàkównej, z której jedyna córka Izabella. Do Sasów należą również: ks. Jan, gr.-kat. paroch w Dereniowie, dziekan kamionecki, zmarły 1814 r., po którym pozostali: Szymon, paroch w Złoczowie, zmarły tamże 1842 r., pozostawiając syna Jana i Anna, za Lewickim; i ks. Bazyli, gr.-kat. paroch w Batiatyczach, zmarły 1815 r., po którym z Barbary N., Grzegorz, ks. Aleksander i ks. Teodor, gr.-kat. kapelan w Ceperowie. Po ostatnim zostali: ks. Grzegorz, paroch w Witkowie, Antoni, Maryanna, za Kaczorowskim, Anna i Julianna (M. D. Wąs. z A. Lwow. For. Nob.).

s. 7JASIEŃSKI h. SAS. Podług Niesieckiego w wojew. łęczyckiem, zamieszkiwali jednak i w ziemi sanockiej. Jan, syn Mikołaja, dziedzic na Jasionowie 1438 r. Paszko, syn Mikołaja, z żony Małgorzaty z Łanganowskich miał syna Jana, dziedzica na Jasionowie 1460 r., żonatego z Apolonią Herburtówną.

Adam, dziedzic na Jasieńcu 1560 r., miał syna Stanisława, po którym synowie: Andrzej żonaty z Katarzyną Kromolicką, Jan i Paweł. Jan z wojew. ruskiem, Kazimierz z wojew. łęczyckiem 1648 r., a Jan i Stanisław z wojew. łęczyckiem 1697 r. podpisali elekcye. Wojciech, burgrabia i pisarz grodzki radziejowski 1711 r. Julianna, córka Ludwika, żona Mikołaja Szczawińskiego 1730 r. Kazimierz, podczaszy żydaczowski 1780 roku. Franciszek, łowczy lubaczowski 1784 r. (Metr. Kor., Ks. Gr. Przedeckie, Bon.).

Jan, Józef i Wojciech, synowie Tadeusza, potomkowie Jana, dziedzica dóbr Jasieniec w 1701 r., wylegitymowani w Królestwie 1851 r.

s. 10JASIŃSKI h. SAS. Joachim-Onufry, syn Stefana i Maryanny Truszkowskiej, wnuk Jana i Teresy Popławskiej, wylegitymowany w Galicyi 1788 r., miał z Zofii Próchnickiej syna Władysława, który legitymował się w Galicyi 1822 roku.

Po Stanisławie, synu Józefa, z żony Wiktoryi Rogalskiej syn Kazimierz zaślubił Agnieszkę Niebylską i z niej miał synów, Jana i Dominika, wylegitymowanych wraz z ojcem w Galicyi 1849 r. (Zbiory Dr. M. Dunina-Wąsowicza).

Michał z synem Wincentym wylegitymowani w Cesarstwie i zapisani do ksiąg szlachty gub. wołyńskiej 1867 r.

s. 10JASIŃSKI h. STRZAŁA. Rodzina tatarska na Litwie. N. N. zapisani do ksiąg szlachty gub. wołyńskiej 1819 r.

s. 302JASIEŃSCY v. JASIŃSCY h. STRZEMIĘ z Jasiony, w powiecie sandeckim. Mikołaj otrzymał w 1373 r. od królowej Elżbiety, prawo niemieckie dla Jasiony (Bibl. Zam.). Mikołaj, stryj i Pietrasz, syn Klemensa, bratanek, dopełnili działu dóbr Jasiona i Sędziszowic w 1400 r. w Czchowie.

Pietrasz z Jasiony, h. Strzemię, świadczy w Krakowie 1428 r. Jan, syn Jakóba z Jasiony, 1400 r. na uniwersytecie krakowskim, a Jakób, syn Macieja, w 1406 r.

s. 459Jasiński herbu Topor. Widziałem w Jędrzejowskim kościele nadgrobek wystawiony Barbarze Jasińskiej w Panieństwie zmarłej 1604. z tym herbem, w którym konwencie Piotr Jasiński przeor 1620. żyć przestał. Jadwiga była za Wojciechem Gawłowskim.

s. 230Jasiński, herbu Topor.

Jasiński Kasper, proboszcz Świrski w powiecie Oszmiańskim, zbudował tamże wspaniały kościół r. 1452, który do tych czas przetrwał. M.

Jasiński Kamil, rodem z Sambora, kapłan zakonu kaznodziejskiego, sławny swoich czasów z biegłości w prawie kościelnym; umarł 1605 r. M.

Jasiński Jakób, jenerał inżynieryi, poległ podczas oblężenia Pragi przez Suwarowa roku 1791. Zgon jego pozbawił Polskę męża nietylko znakomitego w zawodzie wojennym, ale i dobrego pisarza. Pozostałe po nim płody poetyczne są pełne rzadkiej imaginacyi, oraz przyjemnego dowcipu. M.

s. 659Jasiński h. Topór. W jędrzejowskim kościele nadgrobek wystawiony Barbarze Jasińskiej, zmarłej 1604 z tym herbem, w którym konwencie Piotr przeor 1620 żyć przestał. Jadwiga była za Wojciechem Gawłowskim. Niesiecki. — Michał, dziedzic dóbr Kanica (akta gr. warsz. 1727), miał s. 660 miał za sobą Annę Zaborską, z której syn Jakób (ur. 1734 w Rozwadowie), z Katarzyną Laskowską spłodził syna Wojciecha (ur. 1767), po którym z Maryanny Cichomskiej trzech zostało synów: Tomasz (ur. 1797 w Rozwadowie), Franciszek (obydwaj legitymowani w Heroldyi król. polsk. 1846) i Jerzy (ur. 1789) członek Towarzystwa Myśliwych obwodu nadsańskiego, ten zaślubił w r. 1826 Agnieszkę Wojakowską, z której dwóch zostało synów: 1) Józef (ur. 1828 w Rozwadowie), radca sądu krajowego we Lwowie, poseł na sejm krajowy i do Rady państwa w Wiedniu, który z Maryą Żakiej ma syna Zygmunta (ur. 1871 w Złoczowie) i córek dwie: Jadwigę i Zofią, — i 2) Maxymilian (ur. w r. 1829 w Rozwadowie) c. k. pocztmistrz i członek Rady pow. w Nowym Sączu, który z Ludwiką Warnicką ma synów trzech: Gustawa, Kazimierza i Henryka, oraz córkę Annę. Tegoż domu Antoni, Rafał, Ludwik, Andrzej i Szymon, synowie Ignacego — legitymowali się w Heroldyi król. polsk. przed r. 1851. Teresa, córka Michała de Lscin Jasińskiego (nie wiadomo jakiego herbu) była 1mo voto za Michałem Białkowskim, 2do voto za Kazimierzem Czarnieckim r. 1741. Act. cast. et ter. Cracov.

s. 303JASIEŃSCY v. JASIŃSCY h. TOPÓR z Jasieni, w powiecie chęcińskim. Paweł z Jasieni, pleban opatowski, wpisany 1400 r. w album uniwersytetu krakowskiego. Filip, syn Marcina z Jasieni, 1434 r., Jan, syn Michała, 1443 r., a Maciej, syn Andrzeja, 1473 r., na uniwersytecie krakowskim. Tu pewno należy Włodek z Jasiony, 1432 r. w Radomiu występujący. Stefan z Jasieni, 1513 r. na uniwersytecie krakowskim.

Stanisław, Jan i Mikołaj Jasieńscy, właściciele Jasieni i Barycza, a Piotr, właściciel Sokołowa, także w powiecie chęcińskim, 1540 r. Dorota Jasieńska, właścicielka 1508 r. Szewczyc i Zawadny, w powiecie opoczyńskim (Paw.). Stanisława, z Katarzyny Czeskiej, córki: Anna i Zofia, otrzymały w 1566 roku zapis 1,000 fl. od Zofii Czeskiej (M. 100 f. 168).

Mikołaj Jasieński z Górnego i Dolnego Sokołowa, zabezpieczył 1550 roku posag żonie, Zofii z Przypkowskich (M. 78 f. 22). Syn jego Krzysztof, sprzedał powyższe dobra Przyłęckiemu 1564 r. (M. 101 f. 376). W 1591 r. został burgrabią krakowskim. Żonaty z Katarzyną z Gładyszów 1594 roku (Wyr. Lub. 59 f. 140), pozostawił syna Szymona Piotra, podstarościego oświecimskiego 1623 r. (Zap. Lub. 20 f. 575 i 27 f. 335). Tenże będąc posłem 1626 r., został deputatem na Trybunał radomski. Dzieci Szymona Piotra: Samuel i Agnieszka. Samuel, poborca ks. Zatorskiego 1626 r. (V. L.). Stanisław umarł 1581 r. Synowie jego, urodzeni z Elżbiety: Jakób, przeor Cystersów w Jędrzejowie, Piotr i Walenty Stogniew, ożeniony z Elżbietą, dziedzice Jasieni i Barycza 1590 r. (Wyr. Lub. 41 f. 123 i 69 f. 734). Siostra ich, Jadwiga Pągowska. Przeor umarł w 1620 r. (Kal. Jędrz.). Stanisław Jasiński i żona jego, Anna z Otwinowskich, otrzymali 1621 r. konsens królewski, na nabycie wójtostwa w Targoszynie (M. 165 f. 127).

Jan Roczko Jasiński, regent grodzki chęciński 1685 r. (Zap. Lub. 61 f. 1316). Szymon z województwem krakowskiem podpisał, elekcyę Augusta II-go. Aleksy, komornik graniczny ciechanowski, nabył w 1792 r. od Grabkowskiego Sworzyce, Radonię i Grabków (DW. 108 f. 452). Klemens, burgrabia grodzki warszawski, sprzedał 1767 r. Straszową Wolę i Miedznę, w powiecie opoczyńskim Straszowi (M. 235 f. 569). Kasper Jasieński, posesor Ossego, w opoczyńskiem, ożeniony z Teodorą Stępowską 1786 r.

Antoni i drugi Antoni Jasińscy, synowie Marcina i Konstancyi N., wnukowie Stanisława i Katarzyny Korczyńskiej, udowodnili pochodzenie swoje szlacheckie w grodzie halickim, 1782 r.

Antoni Karol, syn Jakóba i Eleonory N., legitymowany ze szlachectwa w sądzie ziemskim lwowskim 1782 r., umarł bezpotomny 1822 roku, przekazując majątek siostrze żony, Annie z Macherów Mikołajewiczowej (A. Lwows. For. Nob.).

Jakób Jasiński, ur. 1732 r., chrzczony 1734 r. w Rozwadowie, syn Michała i Anny Zaborskiej, pozostawił z Katarzyny z Laskowskich: a) Ignacego, ur. 1764 roku (metr. w Rozwadowie), po którym: Rafał Józef, ur. 1804 r., Ludwik Nazaryusz s. 304 Józef, ur. 1810 r., z synami: Władysławem Benedyktem, ur. 1837 r., Janem Celestynem, ur. 1841 r. i Wacławem Ludwikiem, ur. 1850 r.; Antoni Piotr, ur. 1815 r., z synami: Marcelim Karolem, ur. 1843 r. i Aleksandrem Ambrożym, ur. 1850 r.; Andrzej Karol, ur. 1817 r., z synami: Klemensem, ur. 1853 r. i Kazimierzem, ur. 1857 r.; wreszcie Józef Szymon, ur. 1820 r., legitymowali się ze szlachectwa w Królestwie, i b) Wojciecha, ur. 1767 r. (metr. w Rozwadowie), leśniczego w Rzeczycy Długiej, po którym, z Maryi Cichomskiej v. Ciechomskiej: 1) Franciszek, ur. 1788 r. (metr. w Rozwadowie), żonaty z Emilią z Bogdanowiczów, z której Wojciech, ur. 1844 r. (metr. w Bereznicy), zaślubił 1878 r. w Przemyślu Stefanię Bronisławę z Majewskich; 2) Tomasz, ur. 1797 r. (metr. w Rozwadowie), obaj wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie 1846 r.; i 3) Grzegorz Wojciech Marcin, ur. 1789 r. (metr. w Rozwadowie), żonaty z Agnieszką z Wijakowskich. Z niej:

a) Maksymilian August, ur. 1829 r. (metr. w Rozwadowie), po którym pozostali: Gustaw, Kazimierz, Henryk i Anna.

b) Józef, ur. 1828 r. (metr. w Rozwadowie), ostatecznie viceprezydent sądu krajowego w Krakowie, żonaty z Józefą z Żakiejów, z której: Ludwika Helena, ur. 1861 r. (metr. w Bóbrce), za Stanisławem Zwolskim na Bryńcach; Zofia Helena, ur. 1862 r. (metr. w Ostrowie), i Zygmunt Jan Stanisław, ur. 1871 r. (metr. w Złoczowie), adjunkt sądowy w Galicyi, legitymowany ze szlachectwa wraz z ojcem i stryjem, w galicyjskim Wydziale Krajowym 1883 r.

Zdaje się, że do Toporczyków należy Michał, chorąży pułku przedniej straży, który 1783 r. wziął dymisyę z rangą porucznika i zostawił Józefa, po którym syn Aleksander, zmarł bezpotomny 1834 r., zapisując swój majątek Ignacemu Rydzewskiemu (Gal. Tab. Dom. 238 f. 384).

Również Toporczykiem był pewnie Szymon, leśniczy w Zaradawej, zmarły tamże 1787 r., z Teklą z Babeckich, 2-o v. Zbijewską, bezdzietny, który umierając przekazal swój majątek siostrom: Annie Buynowskiej, Franciszce Jurskiej, Barbarze Kalińskiej i Teresie Szulkiewiczowej (M. D. Wąs. z A. Lwow. For. Nob.).

s. 7JASIEŃSKI h. TOPÓR. Piszą się z Jasieni, w pow. chęcińskim. Jan, Mikołaj i Stanisław, dziedzice na Jasieni i Baryczu 1540 r. Mikołaj, dziedzic na Sokołowie Dolnym i Górnym, w pow. chęcińskim 1547 r., zaślubił Zofię Przypkowską i z niej miał syna Krzysztofa, burgrabiego krakowskiego 1591 r., po którym z żony Katarzyny z Gładyszów syn Szymon-Piotr, podstarosta oświecimski 1623 roku, deputat na Trybunał radomski 1626 r., pozostawił syna Samuela, poborcę zatorskiego 1626 r.

Jan Roczko, regent grodzki chęciński 1685 r. Klemens, burgrabia grodzki warszawski 1767 r., dziedzic Miedzny i Straszowej Woli, w pow. opoczyńskim. Kacper, posesor Ossego 1786 r., żonaty z Teodorą Stępowską. Aleksy, komornik graniczny ciechanowski, właściciel Grabkowa i Radoni 1792 r. (Metr. Kor., Zap. i Wyr. Tryb. Lubel., Bon.).

s. 10JASIŃSKI h. TOPÓR. Po Michale, który w 1727 r. kupił majątek Kanicę od Rozwadowskich (Akta Warszawskie), syn Jakób miał dwóch synów, Ignacego i Wojciecha; po Ignacym z żony Maryanny Hercówny synowie: Antoni, Ludwik, urzędnik w Komunikacyi lądowej i wodnej, Rafał, Szymon i Andrzej z synem Klemensem, urodzonym z Magdaleny Łapińskiej, wylegitymowani w Królestwie 1839 r.; po Wojciechu z żony Maryanny Ciechomskiej synowie, Franciszek, urzędnik w Lublinie, i Tomasz wylegitymowani w Królestwie 1844 r.

Michał, syn Antoniego, z synem Mieczysławem w 1834 r. i Wincenty, syn Michała, w 1853 r. wylegitymowani w Cesarstwie i zapisani do ksiąg szlachty gub. grodzieńskiej.

s. 230Jasieński, herbu Wąż. M.*

s. 660Jasiński h. Złotowąż [?]. Jakób. Tak stoi wymieniony w Spisie szl. kr. polsk. 1851.

s. 11JASIŃSKI h. ZŁOTOWĄŻ. Herb — w polu błękitnem, pomiędzy dwoma złotemi wężami w górę wspiętemi, miecz ostrzem w górę; na hełmie w koronie trzy pióra strusie, na których herb Leliwa.

Ten herb wraz ze szlachectwem nadany został w 1823 r. Jakóbowi, doktorowi medycyny i chirurgii, fizykowi pow. lipnowskiego, a od 1831 r. fizykowi m. Warszawy; Jakób zmarł 1855 r., pozostawiwszy z żony Barbary Jasińskiej syna Leona 1856 r.

s. 163Jasieńscy albo Jasińscy. Adam i Franciszek około roku 1731 dobra Jasiénie w Ziemi Dobrzyńskiéj posiadali.

Franciszek, urząd Podwojewodzego Błońskiego w roku 1789 sprawował.

Mikołaj z Wielkiego Jasieńca Jasieński, w roku 1790 był Posłem na Sejm z Województwa Sandomierskiego.

s. 143Jasieńscy, w dawném Województwie Pomorskiém. Z tych Antoni, Sędzia Ziemski Tczewski, w r. 1764 był Posłem na Sejm z Powiatu Puckiego.

s. 658Jasieński. Jędrzej i Albert. Nobil. w Metryce kor. 1597 fol. 76. Czacki.

s. 659Jasiński. Wincenty. Tak stoi wymieniony w Spisie szl. król. polsk. 1851.

s. 106Jasieński Tychno, bojar, właściciel wsi Rutczycy; Aleksander Jag. potwierdził mu w 1499 roku nadanie tejże wsi (ML 6). Hrehory Wasilewicz Jasieński, namiestnik obolecki Hlebowiczowéj, wojewodziny wileńskiéj w 1549 roku (ML 65).

Jasieński Józef, archidyakon wileński w 1543 r. (ML 41). Wojciech Jasieński, w latach 1539—1542 cześnik litewski i marszałek Holszańskiego, biskupa wileńskiego, otrzymał od niego w 1542 r. Lipnicę (ML 30 i 39). W latach 1546—1560 był Wojciech kuchmistrzem lit., a w 1558 r. ciwunem wileńskim, starostą uszpolskim i peniańskim. W 1547 roku otrzymał wójtowstwo w Brzozowie i Bobrówce (ML 62).

Mikołaj Wojciechowicz Jasieński sprzedał Zygmuntowi Augustowi w 1562 roku dom i plac dziedziczny w Wilnie przy zamku (ML 2). Mikołaj, w 1568 roku dworzanin królewski (Arch. Zbor. Dok. III), był w 1576 roku pisarzem w. ks. lit., a w 1591 r. podkomorzym wileńskim.

s. 304JASIEŃSCY v. JASIŃSCY. Oprócz wymienionych, jest wiele jeszcze innych domów, których herb nieznany, jak również wielu pojawiających się w aktach Jasieńskich, niewiadomo do których domów należących i dla tego wszystkich tych, pod tą rubryką zamieszczam.

Mikołaj z Jasienia (w powiecie poznańskim), syn Marcina Bronkowicza, sprzedał przed 1366 rokiem sołtystwo swoje w Rabowicach Stanisławowi Swankowi (KWP.).

Jasińscy z Jasienia, w powiecie kościańskim. Akta poznańskie z 1391 r. wspominają o Czestku, żonie jego Wichnie i o Andrzeju, Jakuszu i Mikołaju, dziedzicach Jasienia (Leksz.).

Jasieńscy z Jasienia, w powiecie rawskim. Mikołaj Jasieński i Małgorzata, właściciele Jasienia 1579 r. (Paw.). Jan i Andrzej, z ziemią gostyńską, a Balcer, z województwem rawskiem, podpisali elekcyę króla Michała.

Jasieńscy z Jasiony, w powiecie sochaczewskim. Skarbimir z Jasiony, świadek 1399 r. w Łęczycy (Łęcz. II. 6300). Krzysztof Jasieński i Wojciech Grzanka, właściciele Jasiony, a Jakób Jasieński, dziedzic części Prus w 1579 r. (Paw.).

s. 305Jasionna w sieradzkiem, była 1496 r. w ręku Pomianów (Paw.).

Piotr, syn Jakóba z Jasieńca, a Andrzej, syn Jana, na uniwersytecie krakowskim 1449 r. Kasper, 1599 r., Adam 1643 r., Mikołaj 1691 r., Wojciech 1789 roku, zyskali stopnie akademickie w uniwersytecie krakowskim.

Maciej Jasiński, podstarości i sędzia grodzki sieradzki 1618 r. Wojciech, z województwem sieradzkiem, a Mikołaj, z ziemią wieluńską, podpisali elekcyę króla Michała. Ksawery, komornik graniczny gnieźnieński 1783 r., został 1807 r. pisarzem aktów ziemiańskich w Gnieźnie.

Piotr Jasiński, syn Przecława, ziemianin piński, z żoną Anną Wasilewną Pilecką, przegrał 1594 r. sprawę o Czarnków z Stempkowskim, a 1598 r. sprzedali Hrehorewicze, w łuckiem, Żórawnickiemu. Andrzej ma sprawę w Łucku z Kośmińskim 1610 r. Semen v. Szymon, 1612 r. zastawny posesor Sielca (A. Łuckie). Zofia, żona Tomasza Zagrobskiego 1612 r. (Zs. Bełs.).

Barłaam Jasiński, archimandryta pieczerskiej ławry 1684 r., metropolita prawosławny kijowski 1690 r. Stefan, podstoli bełski, mianowany 1720 r. przez podskarbiego Kotła administratorem komory witebskiej (Ist. Jur. Mat. XXVI). Dionizy, podsędek ziemski kowelski 1801 r.

Tomasz Jasiński, syn Michała i Maryanny z Chojeckich, żonaty 1717 roku z Teresą Mystkowską, córką Maksymiliana i Katarzyny z Wieluńskich (DW. 62 f. 1271). Katarzyna z Regulskich, córka Józefa i Maryanny z Orłowskich, wdowa po Grzegorzu Jasieńskim, części na wsi Reguły - Kuchy sprzedała 1772 roku (DW. 89 f. 537).

Józef Jasieński. syn Grzegorza i Maryanny Sikutówny, sprzedał część wsi Reguły - Kuchy 1774 r. Siostra jego, Joanna Maryanna, 1-o v. żona Rocha Umiastowskiego, 2-o v. Macieja Przychodzkiego 1797 r. (DW. 91 f. 26 i 112 f. 593).

W gubernii podolskiej legitymowali się ze szlachectwa Jasieńscy: Jan z synem Władysławem, Augustyn z synami: Henrykiem, Teofilem i Zygmuntem, i Maciej, synowie Walentego, wnuki Antoniego, prawnuki Michała, w 1847 roku. Jasińscy: Wincenty z synami: Adamem, Hipolitem i Józefem; Ludwik z synami: Engelbertem Marcinem, Feliksem i Eustachym; Jan z synem Adamem, synowie Wojciecha, wnuki Jana, w 1849 r., a Romuald, syn Józefa i Bolesław, Stanisław, Ludwik i Karol, synowie Hipolita, w 1865 i 1868 r. Paweł, Stanisław i Gabryel, synowie Marcina Baltazara, wnuki Aleksandra, prawnuki Antoniego, a praprawnuki Maurycego, w 1845 r., a Władysław, syn Pawła i Konstanty, syn Gabryela, w 1865 r. (Spis.).

Bogumiła, córka Adama, za Janem Zawadzkim 1619 roku (Zs. Przewors. 20 f. 331).

W sanockiem liczni mieszkali Jasieńscy, w większości zapewne do Sasów należący. Adam 1661 r. w Grąziowej. Barbara zaślubiła 1663 r. w Rybotyczach Suchockiego. Konstancya, żona Mikołaja Sawickiego 1669 r., Barbara 1670 roku, Joanna 1677 r., Kazimierz 1676 — 1679 r., Helena, ur. 1670 r., córka Jana i Konstancyi (metr. w Rybotyczach). Józef, zarządca Pietnic i Dobromila, zaślubił 1731 roku Elżbietę v. Helenę Błońską, z której pozostawił: Wiktoryę, ur. 1731 r. w Pietnicach, żonę 1-o v. Filipowskiego 1749 r., a 2-o v. Franciszka Sopotnickiego 1759 s. 306 roku; Onufrego Józefa, ur. 1737 r.; Ignacego, ur. 1739 r.; Józefa, ur. 1742 r. w Kwaszeninie; Jana Antoniego, ur. 1744 r. w Dobromilu i Dorotę, ur. 1747 r.

Brat zdaje się Józefa, Antoni, zaślubił 1737 r. w Dobromilu Izabellę Bibiannę Goźlińską i miał z niej: Annę Maryannę, ur. 1738 r. w Paportnie, Maryannę, ur. 1740 r., Agnieszkę, ur. 1742 r., Wiktoryę Łucyę, ur. 1746 r. w Dobromilu, Jana Onufrego, ur. 1749 r., Antoniego, zmarłego 1758 r. i Wacława, ur. 1760 r. (metryki w Dobromilu).

Wojciech, syn Marcina i Katarzyny, ur. 1714 r. Katarzyna z Zalesia, zaślubiła 1715 r. Stanisława Piątkowskiego z Czarnokoniec, a Helena z tegoż Zalesia 1720 r. Jakóba Zacharskiego. Antoni zaślubił 1726 r. w Czortkowie Zofię Korzeniowską; z niej: Aniela, ur. 1727 r., żona Antoniego Markiewicza 1745 r., Błażej Franciszek, ur. 1728 r. w Trembowli, Maryan Dominik, ur. 1729 r. w Czortkowie, Krystyna, ur. 1735 r. tamże i Kazimierz, ur. 1738 r. tamże. Krewny Antoniego, Paweł, ożeniony także z Korzeniowską 1727 r. Magdalena zaślubiła 1731 r. Stefana Słodkowskiego. Wojciech, syn Jana i Maryanny, urodzony 1732 roku w Czortkowie (metryki w Czortkowie). Pawła, cześnika owruckiego i Franciszki, córka Anna, zaślubiła w Jagielnicy 1747 r. Antoniego Bełdowskiego, a Stanisław ożenił się 1755 r. tamże z Zofią Trawińską.

Wojciech, syn Marcina i Anny, ur. 1731 r. w Salówce. Magdalena Janowa Rossowska w Szulbanówce 1790 r., Anastazya Janowa Zielińska 1806 r., Zofia, córka Andrzeja i Anny, żona Joachima Bladowskiego 1837 r. (metryki w Jagielnicy).

Jakób, syn Stanisława i Teresy Iwanickiej, ur. w Pauszówce, zaślubił 1822 roku Maryannę Czyżewską. Wincenty, syn Macieja i Maryanny, z żony Radziszewskiej, miał córkę Katarzynę, ur. 1830 r. w Czerkawszczyznie. Józef, syn Adama i Magdaleny, zaślubił 1838 r. w Białej Justynę Strzałkowską i miał z niej: Maryannę, ur. 1838 r. i Jana, ur. 1840 r. Maryanna, córka Sebastyana, zmarłego 1863 r. i Heleny Łobaczewskiej, wyszła 1842 r. w Majdanie za Jana Bojakowskiego. Maryanna Józefowa Nowicka 1852 roku (metryki w Czortkowie). (Z notat M. Zawadzkiego).

s. 306JASIEŃSKA Nałęczówna, zamężna Grotkowska, była babką kanonika gnieźnieńskiego, zmarłego 1573 r. (Kor.).

s. 249Jasiński. Jasińscy czyli jak inni wymawiają Jasieńscy, w wojew. wileńskiem używają herbu Jastrzębiec 2): ma być mianowicie podkowa wywrócona z krzyżem pośrodku, jak można widzieć nad bramą domu Jasińskich w Wilnie, który następnie na kollegium Towarzystwa Jezusowego pod Waleryanem biskupem przemieniony s. 250 został. W hełmie nad koroną jastrząb trzymający w łapie podkowę.

2) Tu następuje rysunek herbu Jastrzębiec, jak poprzód na str. 52, pod Brzozowskim.

N. Jasiński podkomorzy wileński, pisarz w. ks. lit., któremu Stryjkowski dedykował Historyi swej l. 19 c. 4.

Józef Jasiński archidyakon około roku 1550,

Mikołaj Jasiński sekretarz JKMci w r. 1579 wspomniany w dyplomie królewskim, danym Akademii wileńskiej.

N. Jasiński kanonik wileński, zmarł za moich czasów.

Między elektorami Jana Kazimirza wspomniany:

Mikołaj Jasiński z wojew. brzeskiego.

Jan Jasiński kwestor województwa wileńskiego 1628, wspomniany pomiędzy elektorami Władysława IV w r. 1632. Syn jego został księdzem.

s. 7JASIEŃSKI. Feliks, syn Mikołaja z Jasiony, 1509 r. Mikołaj, dziedzic Jasienia, w pow. rawskim, a Krzysztof i Wojciech Grzanka, dziedzice Jasionny, w pow. sochaczewskim 1579 r. (Ks. poborowe). Andrzej, syn Wojciecha, dziedzic części Jasiony, wojski gostyński 1680 r., z żony Maryanny Grochowskiej miał synów, Adama i Ludwika. Ludwik, łowczy rawski 1723 r., z żony Anny Walewskiej pozostawił córkę Zofię, żonę Wacława s. 8 Nieborowskiego. Grzegorz 1760 r., żonaty 1v. z Maryanną Sikutówną, 2v. z Katarzyną, córką Józefa Regulskiego, miał córkę Joannę-Maryannę 1v. za Rochem Umiastowskim, 2v. za Maciejem Przychodzkim i syna Józefa, dziedzica na Regułach-Kuchach 1774 r. Stanisław, stolnik wyszogrodzki 1768 r., miał córkę Teklę za Augustynem Karskim, podkomorzycem rożańskim 1794 r. (Don. Vars., Ks. Gr. Sochaczewskie).

Augustyn z synami: Henrykiem, Teofilem i Zygmuntem, Jan z synem Władysławem i Maciej, synowie Walentego, wnukowie Antoniego, syna Michała, wylegitymowani w Cesarstwie 1847 r. i zapisani do ksiąg szlachty gub. podolskiej.

Franciszek, syn Franciszka i Józefy, ur. 1789 r. w Kielcach, postąpił na służbę 1806 r. do 1 pułku piechoty Ks. Warszawskiego; w 1814 r. przeznaczony do odkomenderowanego oddziału na wyspę Elbę z cesarzem Napoleonem, po powrocie 1816 r. przeznaczony został do szwadronu strzelców konnych gwardyi i wyszedł do dymisyi w stopniu podporucznika. Odbył kampanie 1806 i 1807 r. przeciw Prusom, 1809 r. przeciw Austryi, a w 1812 r. był czynnym w Rosyi.

Roman, syn Tadeusza i Tekli z Michałowskich, ur. 1806 r. we wsi Goźlinie, w obwodzie łukowskim, postąpił 1825 r. do 3 pułku strzelców pieszych i w 1830 r. został podporucznikiem (Ks. Wojskowe).

s. 11JASIŃSKI. Stanisław i Franciszek, synowie Aleksandra i Aleksandry z Grzymałów, wnukowie Jana i Krystyny Michałowskiej, prawnukowie Maurycego, wylegitymowani w Galicyi 1782 r. Franciszek z Ludwiki Łosowskiej miał synów: Mateusza, Michała i Kazimierza; z nich: Mateusz z żony Maryanny Bereznickiej pozostawił syna Jakóba, Michał z Maryanny Wyszyńskiej miał synów: Adama, Franciszka, Andrzeja, Jana, Wincentego, Antoniego, Feliksa i Marcelego, a po Kazimierzu z Anny Matkowskiej synowie: Michał, Mikołaj i Stanisław, wszyscy wylegitymowani w Galicyi 1849 roku.

Maciej, syn Kacpra i Zofii Zwoińskiej, wnuk Krzysztofa, z żony Maryanny z Tatów miał synów: Józefa, Jana i Wincentego, wylegitymowanych w Galicyi 1782—1829 r.

Józef, syn Jana i Agnieszki Kołoderskiej, z żony Katarzyny Nęcińskiej miał synów: Antoniego, Józefa i Szymona, wylegitymowanych w Galicyi 1782 r.; po Józefie z Łucyi Zarybińskiej syn Benedykt wylegitymowany w Galicyi 1834 r.

Antoni i Antoni, synowie Marcina, wnukowie Stanisława i Katarzyny Korczyńskiej, wylegitymowani w Galicyi 1782 r.

Wojciech, syn Piotra i Agnieszki Jabłońskiej, zaślubił Katarzynę Tarasowską i z niej miał synów: Jakóba, Ignacego, Marcina i Błażeja, wylegitymowanych w Galicyi 1782 r.

Piotr, syn Franciszka-Józefa i Witoszyńskiej, wnuk Wojciecha i Jadwigi Kłossowskiej, wylegitymowany w Galicyi 1782 r., z żony Rozalii Pohoreckiej miał syna Pawła.

Paweł-Józef, syn Wojciecha i Jadwigi Kłossowskiej, skarbnik parnawski 1742 r., z żony Joanny Gordonówny pozostawił córki, Annę za Teodorem Matkowskim, Konstancyę za Józefem Mioduszewskim i synów, Marcina i Piotra, wylegitymowanych w Galicyi 1782 r.; po Marcinie syn Joachim-Rajmund z żony Katarzyny Sarnickiej miał syna Michała, wylegitymowanego w Galicyi 1837 r.

Jan, dziedzic na Swaryczewie, syn Józefa i Anny Swaryczewskiej, wnuk Antoniego i Konstancyi Pleskiej, wylegitymowany w Galicyi 1782 r., zaślubił Ewę Wolańską i z niej miał syna Stanisława-Hipolita, po którym z Anny z Kislingów synowie, Andrzej i Grzegorz; po Andrzeju z Oktawii z Plohnów syn Ludwik.

Antoni, syn Jana i Agnieszki Jadasiewiczówny, wylegitymowany w Galicyi 1782 r. wraz z synami, Józefem i Maciejem, urodzonymi z Maryanny Stryjewskiej (Zbiory Dr. M. Dunina-Wąsowicza).

s. 12Ignacy, syn Józefa i Heleny, ur. 1783 r. we wsi Pinkimichach (?), w Cesarstwie, postąpił 1808 r. jako podporucznik do gwardyi narodowej i w 1812 r. został porucznikiem; w 1816 r. przeznaczony do 4 pułku piechoty liniowej, wyszedł do dymisyi 1819 [?] r. w randze kapitana.

Jan, syn Ignacego i Apolonii, ur. 1780 r. we wsi Hłubokie (Głębowie), w Galicyi, postąpił na służbę 1812 r. do batalionu strzelców pieszych i w 1813 r. został podporucznikiem w 6 pułku piechoty Ks. Warszawskiego, a w 1816 r. awansował na porucznika i 1819 r. wyszedł do dymisyi; odbył kampanię 1812 r. przeciw Rosyi.

Józef, syn Jana i Maryanny Zdanowiczówny, ur. 1794 r. w m. Tykocinie, w 1809 r. wszedł do służby do 1 pułku piechoty Ks. Warszawskiego i 1827 r. został podporucznikiem; odbył kampanię 1809 r. przeciw Austryi, a w 1812 r. był w bitwie pod Borysowem.

Stanisław, syn Józefa i Maryanny, ur. 1788 roku w Warszawie, w 1807 r. wszedł do 2 pułku piechoty jako podporucznik, a przeniesiony 1808 r. do pułku gwardyi francuzkiej, postąpił 1811 r. na porucznika i w tymże roku został kapitanem w 8 pułku jazdy legii nadwiślańskiej; wyszedł do dymisyi 1822 r. Odbył kampanie 1806 i 1807 r. przeciw Prusom, 1809 r. przeciw Austryi, a w 1812 roku przyjmował udział w bitwach w Rosyi; w 1811 r. ozdobiony krzyżem Legii Honorowej za kampanię w Hiszpanii (Ks. Wojskowe).

s. 12JASIŃSKI. Wincenty, syn Franciszka i Maryanny z Isakowiczów, ur. 1789 r. we wsi Widawszczyznie, w obwodzie oszmiańskim, postąpił 1812 r. jako kadet do 17 pułku Ks. Warszawskiego i w tymże roku został podporucznikiem, a 1813 r. porucznikiem; kapitan 1814 r., w 1815 r. został przeniesiony do 2 pułku strzelców konnych i w 1831 r. awansowany na majora z przeznaczeniem do obowiązków adjunkta sztabu dywizyi strzelców konnych. Wincenty od 1835 r. umieszczony w komendach inwalidnych, z zasady stopnia oficerskiego otrzymał przyznanie praw szlachectwa w Królestwie 1837 r. (Ks. Wojskowe).

[…]

s. 89Józef, dziedzic części Czyżykowa i Biełki, z miecznika czerniechowskiego, łowczy buski 1702 r. Żona jego Franciszka z Jełowickich. Dzieci ich: Jan, Andrzej, Wojciech, Joanna i Anna, pozwane 1715 r. przez Gurowskich, o najazd i rabunek dóbr Łanowic. Wojciech, tytułowany łowczym inflanckim, albo bracławskim, ożeniony z Konstancyą Hoszowską, 1-o v. Biejkowską, cześnikową bracławską, miał córkę Franciszkę, za Michałem Jełowickim, łowczym łuckim, zmarłą 1781 r. (Bracł. XV f. 1334 i 1538 i A. Lwow. For. Nob.). Michał, żonaty 1745 r. z Małgorzatą z Jasińskich, 1-o v. Józefową Gołębiowską, 2-o v. Andrzejową Małkowską (DW. 71 f. 23). Walenty, syn Feliksa, nabył część Łopienia 1772 roku (DW. 89 f. 738). Antoni, żonaty w ziemi czerskiej z Anną z Cybulskich; wdowa po nim 1769 r. (Perp. Czers. 34 f. 153). Wojciech, syn Andrzeja, a wnnk [sic] Józefa (pewnie łowczego buskiego), odstąpił pewną sumę synowi Janowi 1791 r. (Ibid. 40 f. 314).

[…]

[…]

s. 319Maciej, z Jadwigi Żerkówny, pozostawił dwóch synów: Jana Stanisława i Jerzego. Obierali oni plenipotentów w Lublinie 1663 r. (Zap. Lub. 48 f. 444). Jan Stanisław, pisarz grodzki żydaczowski 1650 r., wojski i pisarz grodzki halicki 1660 r., z Zofii Fredrówny, miał dwóch synów: Stanisława Floryana i Franciszka. Podpisali obaj z ziemią halicką, elekcyę Augusta II-go, a nabyli 1702 roku Kujdańce od Cebrowskiego. Franciszek, komornik ziemski lwowski 1692 r., następnie pisarz ziemski halicki 1702 r. Stanisław Floryan, z wojskiego, sędzia ziemski halicki 1720 r., zeznał z żoną, Brygidą z Łychowskich, zapis dożywocia 1708 r. Za konsensem królewskim z 1725 r., wspólnie z żoną, tylko że nazwaną Łyskowską, wykupił wójtostwo Jasieńskie, w ziemi przemyskiej, z rąk Nahajewskiego (Sig. 20). W 1727 r. nabył Podhorki od Tłuchowskich, a 1747 r. część Bednarowa s. 320 od Drohomireckiego. W 1719 r. odstąpił synowi Michałowi Janowi, trzymany przez siebie Dołpotów.

[…]

s. 322Maciej, syn Krzysztofa, nabył 1761 r. części dóbr Krasuse-Wólka-Konopczana, od Wojciecha Krasuskiego. Macieja i Franciszki synowie: Wojciech, ur. 1752 r. (metr. w Trzebieszowie) i Fabian Sebastyan,, ur. 1754 r. (metr. w Zbuczynie). s. 323 nie). Krzysztof, syn Mateusza, nabył od Jasieńskiego część Borków - Kosiorów; z Elżbiety syn jego Jan, ur. 1755 r. (metr. w Zbuczynie).

[…]

[…]

s. 78Antoni, trzeci syn Krzysztofa i Cieciszewskiej, podstarosta 1741 r., łowczy, następnie stolnik i burgrabia lubelski 1758 r., deputat do kwarty 1764 r., z żony Izabeli Jasińskiej pozostawił córki, Katarzynę za Dominikiem Radeckim, Joannę i syna Rajmunda, skarbnika 1771 r., wojskiego urzędowskiego 1775 r., cześnika 1778 r., a podstolego łukowskiego 1780—1788 r., po którym syn ks. Jan.

[…]

[…]

s. 137Alojzy, dziedzic Linowa, Słupi, Duranowa, Potoku, Ruszczy i t. d., kapitan wojsk polskich, sędzia pokoju powiatu sandomierskiego, umarł 1856 r., pozostawiwszy, z Honoraty Jasieńskiej, córki Maksymjljana [sic]: Emilję za Szczepanowskim; Kazimierę za Romanem Cichowskim, zmarłą 1885 [?] r.; Teklę, 1-o v. za Eustachym Wielogłowskim, 2-o v. za Teplickim, zmarłą 1897 r.; Władysława i Maksymiljana.

[…]

[…]

s. 362Aloizy, syn Kazimierza i Tekli, ur. 1788 r. we wsi Potoku, w sandomierskiem, wszedł na służbę 1808 r. do 3 pułku piechoty Ks. Warszawskiego i w 1809 r. został podporucznikiem, a 1812 r. porucznikiem i w 1815 r. s. 363 w tymże stopniu przeszedł do 2 pułku piechoty liniowej; wyszedł do dymisyi 1816 r. Odbył kampanie 1809 r. przeciw Austryi i był w bitwie pod Raszynem i Sandomierzem, 1812 r. przeciw Rosyi, pod Smoleńskiem, Możajskiem i Borysowem, a w 1813 r. odbył oblężenie Modlina. Aloizy był żonatym z Honoratą Jasińską, i um. 1856 r. w Maruszowie (Ks. Wojskowe).

[…]

[…]

s. 198Po Józefie, z Tekli Jasińskiej, synowie dowiedli pochodzenia szlacheckiego w Królestwie 1843 r., Konstanty Ferdynand Florjan, oficer wojsk polskich 1829 roku i Karol Emeryk Józef. Ten ostatni Rzeczywisty Radca Stanu, dyrektor Komisji Sprawiedliwości, kawaler orderów, z Genowefy Bartoszewskiej [sic], zmarłej 1889 roku, pozostawił jedną córkę.

[…]

[…]

8) Oto są ważniejsze tranzakcye dopełnione przez Franciszka Olędzkiego. W 1691 r. dzieli się z bratem Wojciechem spadłemi po śmierci ojca dobrami (Inscr. Luc. ks 12 fol. 31), w 1702 r. manifestuje się przeciwko Janowi Męglewskiemu o niedotrzymane umowy (tamże ks. 20 fol. 198) i prowadzi proces ze Stanisławem Sarneckim o dobra Pruszyn (tamże ks. 20 fol. 283), w 1703 r. zapisuje Piotrowi Cielemeckiemu 1000 złp. na dobrach Czuryłły (tamże ks. 21 fol. 46), wreszcie w 1712 r. pożyczył Janowi Jasieńskiemu, podstolemu łukowskiemu 10,000 złp. (tamże ks. 27 fol. 125).

[…]

[…]

s. 75Wincencya Seweryna (XVI pok.), zaślubiona w r. 1854 Stanisławowi Jasieńskiemu herbu Rawicz, właścicielowi dóbr Witakowic w Gnieźnieńskiém. Po sprzedaniu téj majętności, zamieszkali nasamprzód w Krakowie, a obecnie w Poznaniu. Potomstwa nie mają.

[…]

s. 28Franciszek z Bagniewa Bagniewski (VI pok.), najmłodszy syn Jana, pana na Kłodce, urodzony z drugiej żony Jasieńskiéj (zob. wyż.), pierwszy z rodziny osiadł w Łęczyckiém, nabywszy w r. 1720 od braci swéj żony, Jadwigi z Krajewskich herbu Jasieńczyk, podczaszanki zakroczymskiéj, córki Jakóba i Eleonory z Gosławskich małżonków Krajewskich, Józefa i Jana Krajewskich, majętność Śleszyn Wielki z przyległościami w powiecie orłowskim województwa łęczyckiego.27) Franciszek piastował urząd ziemski stolnika inowłodzkiego, a w r. 1738 otrzymał nominacyą na cześnika łęczyckiego, po śmierci Bardzińskiego, wszakże żadnego z tych urzędów nie wykonywał. W tymże roku dnia 20 stycznia, jeszcze jako stolnik, sporządził w Śleszynie testament,28) żył przecież jeszcze w r. 1756, w którym oddał Śleszyn synowi swemu Janowi, ten zaś jednocześnie zabezpieczył na tych dobrach żonie swojéj, Joannie Mogilnickiéj s. 29 herbu Korczak, córce Józefa Teodora, miecznika chełmskiego, starosty nieszawskiego (Nies.) a w końcu oboźnego polnego koronnego, i Anny Siemianowskiéj herbu Grzymała, 15,000 złp.29) Franciszek Bagniewski posiadał prócz Śleszyna także w zastawie od Wacława Nieborowskiego dobra Trabek, Chochotowo i części na Gajewie, Krukowie i Abramkach (Inscr. Lancic. Lib. 350 fol. 33, 34). Żonę, Jadwigę z Krajewskich herbu Jasieńczyk, utracił wcześnie przy narodzeniu syna; sam zaś umarł dopiero po r. 1756.

27) 1720. Lanciciae feria quarta post festum Sancti Francisci confessoris.
Magnifici Josephus et Joannes Krajewscy et Franciscus Bagniewski roborant contractum resignationis bonorum Sleszyn in palatinatu Lanciciensi districti Orłowiensi et sortium in Grzybowo: Bolesławizna, Kaczorowizna et Grzybowizna in Zalesie et Grzybowo consistentium. Castri Lancicien. Inscript. Lib. 339 fol. 91 et 164.
1729. Lanciciae sabbatho ipso die festi Sanctae Hedvigis viduae.
Magnificus Franciscus Bagniewski, olim Joannis Bagniewski cum Marianna de Jasienskie procreatus filius, suo et magnificae Hedvigis Krajewska, consortis suae nomine, Joannem et Josephum Krajewskie, fratres germanos, filios Jacobi, pincernae Zacrocimensis et Eleonorae Gosławska, de summa 12,000 flor. quietat. Castri Lancic. Inscript. Lib. 343 fol. 165.

Jan Antoni Józef, trzech imion, z Bagniewa Bagniewski (VII pok.), stolnik bracławski, dziedzic dóbr Śleszyna i Śleszynka, Grzybowa, Gajewa i innych, zapisał swéj żonie, Mogilnickiéj, oboźniance polnéj koronnéj, oprócz 15,000 złp. w r. 1756, także 4175 złp. w r. 1776.30) Poprzednio ustąpił w r. 1771 summę, przypadłą mu w spadku po kądzieli, bratu swemu ciotecznemu, Maciejowi Łubieńskiemu, cześnikowi bielskiemu, synowi Walentego i Teresy z Bagniewskich, a wnukowi przez matkę Jana Bagniewskiego i Maryanny z Jasieńskich (zob. wyż.). Wyciąg odnośny z akt łęczyckich przytaczamy poniżéj, ponieważ stwierdza podany wyżéj wywód genealogiczny.31) — Stolnik bracławski pozostawił z Joanny Mogilnickiéj (zob. wyż. i przyp. nr. 29 i 30) dwóch synów: Piotra i Franciszka, współwłaścicieli dóbr Śleszyna i Śleszynka (1784. Castri Lancic. Recognit. Lib. 387 fol. 27. 1787. Lib. 392 fol. 226,

31) 1771. Lanciciae feria quinta post festum Sancti Martini pontificis.
Magnificus Joannes Bagniewski, dapifer Bracławiensis, olim Francisci Bagniewski, dapiferi Inovlodensis, cum Hedvigi Krajewska procreatus filius, olim Joannis Bagniewski et Mariannae de Jasieńskie coniugum, nepos, certam summam post Jasieński, ex olim Łukowska filium, vero Apoloniae Bagniewska, olim Martini Łukowski consorti, sui vero amitae germanae et olim Joannis Bagniewski filiae nepotem, per magnificum Antonium Bagniewski, iudicem terrestrem Culmensem, inscriptam — magnifico Mathiae Łubieński, pincerne Bilscensi, olim Valentini Łubieński ex olim Theresia Bagniewska procreato filio, olim Joannis Bagniewski et Mariannae Jasieńska nepoti, fratri suo amittali germano — cedit. Castri Lanciciensis Inscriptionum Lib. 382 fol. 98.

[…]

s. 50Paweł Karwosiecki (VI pok.), żyjący na początku XVII stulecia,9) pozostawił dwoje dzieci, syna Maryana i córkę Jadwigę, wydaną w r. 1611 za Andrzeja Jasieńskiego herbu Rawicz.10)

10) Actum feria quarta in crastino Inventionis S. Crucis 1611.
Nob. Andreas Jasieński consorti suae Hedvigi Karwosiecka, filiae nobilis Pauli Rospand Karwosiecki, dotalicium inscribit.
Ploc. Castr. Perpet. CXV fol. 226.