Goławscy w herbarzach

s. 172Goławski herbu Jastrzębiec, piszą się z Gołaszyna w Lubelskiem województwie. Marcyan 1632. podpisał elekcyą Władysława IV. Walenty Jan pisarz grodzki Łucki 1627. Stanisław mąż rycerski, pod pancerną chorągwią, i jego bracia, Adam i Tomasz 1692. w Przemysłkiej ziemi.

W r. 1785. Ignacy Goławski podwojewodzy Liwski. — Krasicki.

s. 553Goławski h. Jastrzębiec, piszą się z Gołaszyna w lubelskiem. Marcyan 1632 podpisał elekcyę Władysława IV. Walenty Jan pisarz gr. łucki 1627. Stanisław mąż rycerski pod pancerną chorągwią, i jego bracia Adam i Tomasz 1691 w przemyskiej z. Nies. — W r. 1785 Ignacy Goławski podwojew. liwski. Krasicki. — Marcyan dziedziczył dobra Gołaszyna w z. łukowskiej, które po jego śmierci synowie: Jan, Kasper, Wiktoryn, Teofil i Andrzej w r. 1670 pomiędzy siebie rozdzielili. Herb. rodz. szl. 1853. — Katarzyna Goławska, córka Wojciecha i Anny Kraińskiej, wnuczka Łukasza i Doroty Olinińskiej, wyszła za Felicyana Doliniańskiego.

s. 195GOŁASCY i GOŁAWSCY h. JASTRZĘBIEC z Gołaszyna, w powiecie łukowskim.

s. 242GOŁASKI h. JASTRZĘBIEC. Wzięli w XVI wieku nazwisko od wsi Gołaszyno, w ziemi łukowskiej, a poprzednio brali miano Gołasz od swego dziedzictwa wsi Gołasze, w ziemi łomżyńskiej; szlachta licznie rozrodzona i po większej części zagrodowa. Jedna gałąź tej rodziny w XVII stoleciu pisała się Goławski i tę zmianę w pisowni nazwiska zachowała aż do obecnych czasów, druga zaś gałąź wzięła nazwisko Mościcki. Stefan, Stanisław i Bartłomiej, synowie Mikołaja, 1471 r. Jan, syn Jakóba, 1557 r., i inni cytowani w aktach łomżyńskich i brańskich. Jan-Walenty, pisarz grodzki łucki 1630 r. Maryan 1632 r. podpisał elekcyę. Stanisław, syn Kacpra, dziedzic dóbr Zarzece 1694 r. Daniel, syn Andrzeja, 1706 r. (Zap. Tryb. Lubel.). Jan i Adam, subdelegaci grodzcy lubelscy 1751 r. Jan-Augustyn, viceregent grodzki łukowski 1758 roku, dziedzic części na Gołaszynie. Ignacy, podwojewodzy liwski 1788 r.

Po Wojciechu, subdelegacie grodzkim łukowskim 1658 r., syn Andrzej miał syna Wojciecha, tego syn Józef pozostawił syna Tomasza, po którym syn Jan, ożeniony z Franciszką Pogonowską, miał syna Stanisława, wylegitymowanego w Królestwie 1854 r.

Po Marcinie, dziedzicu wsi Gołaszyno 1670 r., pochodzący Adam, syn Felicyana, obywatel m. Warszawy, wylegitymowany w Królestwie 1843 r., po którym z żony Antoniny Grzegorzewskiej synowie, Felicyan i Józef.

s. 195GOŁASCY z Gołasz, w ziemi bielskiej. Wyroki lubelskie z końca XVI-go wieku wspominają o licznych Gołaskich, dziedziczących na Gołaszach. Z nich Adam, sędzia ziemiański drohicki 1792 r. (DW. 108 f. 222). Z Gołasz wywodzą się i Gołaszewscy.

s. 195Gołascy. Jan, podpisarz grodzki łukowski 1583 r. (Zs. Gr. Czers. 51 f. 1062 i Zap. Lub. 5 f. 862). Walenty, pisarz grodzki horodelski 1620 r. Wiktor, Teofil, Andrzej i Jan, synowie Marcina, z których Jan procesuje swoich braci 1671 roku s. 196 (Zap. Lub. 54 f. 255 i 463). Wojciech, syn Łukasza, kwitował Tchórzewskiego 1661 r. (Ibid. 47 f. 458). Franciszka z Łastowieckich, żona Franciszka Gołaskiego, towarzysza roty pancernej Lanckorońskiego, kwitowała brata swego Ignacego 1753 r. (Perp. Czers. 29 f. 538). Tomasz, syn Kazimierza, żonaty z Antoniną z Przanowskich, właścicielką części Widowa i Kusego, wraz z dziećmi swojemi: Antonim, Pawłem, Franciszkiem i Maryanną, sprzedał te części Zaborowskiemu 1767 roku. Z synów Tomasza Stanisław, aprobując sprzedaż tych dóbr 1781 r., nazwał się Goławskim (Perp. Czers. 29 f. 227; 30 f. 108; 31 f. 247 i 33 f. 170; DW. 97 f. 374).

Wawrzyniec, ksiądz, syn Stanisława i Zofii z Turskich, sprzedał 1731 r. część swoją na Gołaszynie bratu przyrodniemu Adamowi. Tenże Adam, żonaty z Maryanną z Gołaskich, pozostawił syna Jana Augustyna, viceregenta grodzkiego łukowskiego, który nabył 1753 r. siedlisko w Gołaszynie, od Jakóba Gołaskiego, syna Stanisława i Zofii z Grabowskich, a wnuka Krzysztofa (DW. 68 f. 254 i 74 f. 618). Tomasz żonaty z Anną Chajęcką 1777 r. (DW. 93 f. 795). Ignacy, podwojewodzy liwski 1785 r.

Potomkowie Wojciecha Gołaskiego, subdelegata grodzkiego łukowskiego 1658 r., mianowicie: Felicyan i Józef, synowie Adama, a wnukowie Felicyana, 1843 r., a Stanisław, syn Jana, 1854 r., legitymowali się ze szlachectwa w Królestwie (Akta b. Her.).

Wawrzyniec, syn Jana Napory Gołaskiego, sprzedał 1721 r. część Gołaszyna bratu rodzonemu Pawłowi. Pawła i Katarzyny syn Michał, ur. 1724 r., z Salomei Radomyskiej zostawił synów: Mateusza, ur. 1763 r., Szymona, ur. 1767 r. i Piotra, ur. 1773 r. (metryki w Łukowie), wylegitymowanych ze szlachectwa w Galicyi zachodniej 1804 r.

Stanisław Antoni Napora Gołaski, syn Wojciecha i Anny Dmińskiej, ur. 1725 r., kwitowany 1775 r. przez Zaleskiego, z żony Zofii pozostawił synów: Wawrzyńca Jacka, ur. 1754 r., Kazimierza, ur. 1760 r. i Szymona, ur. 1765 r. (metryki w Łukowie), wylegitymowanych tamże 1804 r.

Andrzej Piotrowicz Gołaski, syn Wojciecha, sprzedał części Gołaszyna Michałowi 1729 r., a z żony Maryanny z Gołaskich miał syna Wojciecha, ur. 1735 r., po którym z żony Magdaleny synowie: Franciszek, ur. 1757 r. i Wincenty, ur. 1769 roku (metr. w Łukowie), wylegitymowani tamże 1804 r.

Jakób, syn Adama, zwanego Rawski, nabył 1746 r. część Gołaszyna od Marcina Szaniawskiego. Syn jego Paweł Jan, z Elżbiety Oknińskiej, ur. 1744 r., żonaty 1-o v. z Franciszką Izdebską, 2-o v. z Franciszką Moszczybrodzką, z pierwszej żony miał synów: Szymona, ur. 1779 r., Antoniego, ur. 1782 r., Stanisława, ur. 1785 r., Macieja i Józefa, ur. 1792 r., a z drugiej — Jana, ur. 1795 r. (metr. w Łukowie), wylegitymowanych tamże 1804 r.

Baltazar, syn Józefa, nabył 1771 r. część Borzym od Tomasza Radomyskiego. Syn jego Adam, urodzony z Maryanny Izdebskiej 1789 r. (metr. w Łukowie), wylegitymowany 1803 r.

Leonard, syn Mateusza, sprzedał 1781 r. część Rzymów i Rzymek Tomaszowi Przegalińskiemu, a Wojciech, subdelegat grodzki drohicki 1788 r., nabył część Gołaszyna od Dłuskiego; obaj wylegitymowani ze szlachectwa 1804 r.

s. 197Goławscy. Tomasz Goławski pisał się z ziemią czerską, na elekcyę Stanisława Augusta. Jan, podwojewodzy liwski 1756 r. Floryan, syn Pawła i Ewy z Zarzyckich, sprzedał 1796 roku część swoją na Zarzycach Szymonowi Goławskiemu, synowi Piotra i Maryanny z Zarzyckich, swojemu bratankowi (DW. 111 f. 319).

Stanisław Goławski, właściciel Droblina na Podlasiu 1768 r., miał syna Wojciecha, żonatego z Ludwiką Wężykówną, którego synowie: Alojzy i Tomasz, legitymowali się ze szlachectwa w Królestwie 1839 r. (A. b. Her.).

Jan Paweł, syn Jana Goławskiego i Konstancyi Brzezickiej, wnuk Adama i Maryanny, otrzymał potwierdzenie szlachectwa w Galicyi 1827 r.

[…]

s. 364Maciej i Kazimierz, synowie Mikołaja i Maryanny z Zabielskich, sprzedali 1790 r. część w Paszkach, Aleksandrowi Kłębowskiemu. Andrzej, syn Mikołaja, podwojewodzego i vicesgerenta grodzkiego łukowskiego i Anny Turskiej, sprzedał Łazy Niewęgłowskiemu. Z Maryanny Gołaskiej, jego synowie: Paweł, ur. 1762 r., Tomasz, ur. 1764 r. i Antoni, ur. 1774 r. (metr. w Łukowie). Wawrzyniec, syn Tomasza i Zuzanny Krzeskiej, odstąpił 1763 r. część wsi Zarzec-Wielki, w lubel-

[…]

s. 95Piotr, syn Jana i Ewy z Thórzewskich, nabył część Dziewul od Dziewulskiego 1761 r. (DW. 82 f. 9). Tomasz, syn Jana, zastawił Gołaskiej Leszczankę 1753 r. (Perp. Czers. 23 B f. 647).

[…]

[…]

s. 90Antoni, ożeniony z Maryanną Jastrzębską, nabył 1737 r. znów części dóbr Suleje-Borzymy i zostawił synów: Franciszka, ur. 1743 r., po którym z Franciszki. Gołaskiej, synowie: Tomasz, ur. 1764 r. i Wojciech, ur. 1771 r. i Marcina, ur 1751 roku.

[…]

s. 91Piotr, syn Stefana, nabył 1761 r. od Rozalii Izdebskiej części dóbr Skolimowo-Ptaszki i Izdebki-Kośmidry, a z żony Petronelli zostawił synów: Franciszka, ur. 1756 r., Ambrożego, ur. 1759 r. (metr. w Mordach) i Macieja, który nabył 1796 roku część Szankowa od Sebastyana Gołaskiego, wylegitymowanych ze szlachectwa 1804 r. (Quater. VIII f. 108).

[…]

[…]

s. 2547. Andrzej Olędzki (VI pok.) „z Bielewa“, pan na Krzymoszach4) i Jeziorach, najprzód podsędek, potém od 1658 r. sędzia ziemski łukowski, podpisał elekcyą 1658 r. z województwa lubelskiego (Vol. Leg. tom IV fol. 106), posłował na sejm 1658 r., na którym zasiadał w komisyi dla uczynienia sprawiedliwości pomiędzy wojskiem litewskiém i obywatelami Mazowsza, Podlasia i lubelskiego województwa (Vol. Leg. tom IV fol. 257). W 1674 r. podpisał elekcyę Jana Sobieskiego (Vol. Leg. tom V fol. 155). W 1676 r. zasiadał na sejmie w komisyi na uznanie krzywd i szkód od wojska litewskiego obywatelom województwa wołyńskiego uczynionych (Vol. Leg. tom V fol. 231; mylnie go w tym miejscu konstytucya pisze sędzią ziemskim łuckim). Sejm 1678 r. za zasługi przezeń dla Ojczyzny położone zwolnił jego kamienicę w Lublinie od kwaterunku deputatów trybunału5). W 1666 r. konfirmuje w grodzie łukowskim dług 3000 złp. u Kacpra Gołaskiego zaciągnięty6) i zastawia Andrzejowi Radzikowskiemu folwark s. 255 Ronica na rok jeden1). W 1670 r. zwalnia Andrzeja Milewskiego od dzierżawy dóbr Krzymosze2), dwa lata późniéj zaciąga dług od wdowy po Pawle Kazanowskim Zofii3). W 1677 r. Aleksander Radomyski robi najazd na dobra Olędzkiego Kornicę4) — Andrzej Olędzki dwa razy wstępował w związki małżeńskie: najprzód z Maryanną Młodziejowską, córką Krzysztofa i Zofii Żabickiéj, kasztelanki liwskiéj, któréj w 1657 r. zapisał wspólne dożywocie na dobrach swoich5); po jéj śmierci pojął Maryę Sylwyę Broniewską, córkę Mikołaja „de Dąbrowice“ Firleja Broniewskiego6), kasztelana chełmskiego i hrabianki Donau (Nies.), a wdowę po Janie Karolu Drewnowskim herbu Junosza, mieczniku chełmskim, która mu wniosła dobra Cyków, wydzierżawione następnie Aleksandrowi Brzezickiemu7). Synowie jego.

6) Inscr. Luc. 1666 ks. 4 fol. 232. „Andreas Olendzki iudex terrae lucoviensis recognouit, quia ipse semper certo manuali iure Caspari Golaski ol. Michaeli filio debitum die hoderna conscriptum manu sua propria subscriptum vadio 300 flor. pol. firmatum approbat et confirmat.“

[…]