Przejdź do treści
Szukajmy tego, co łączy, unikajmy tego, co dzieli

Strona główna › Źródła › Herbarze › Domańscy

Herbarze · Złota księga szlachty polskiej

Domańscy w herbarzach

Co o rodzinie Domańskich piszą herbarze (Boniecki i Uruski). Teksty haseł podajemy w przepisie wiernym drukowi, z opisem wydania i odsyłaczem do każdej strony w bibliotece cyfrowej.

Hasła w herbarzach

HerbarzHerbPoczątek hasłaStrony
Boniecki, t. IV (1901)LarissaDOMAŃSCY h. LARISSA z Domanina, w powiecie ostrzeszowskim.s. 360–364
Uruski, t. 3 (1906)LaryssaDOMAŃSKI h. LARYSSA.s. 215–216

Przepis wierny drukowi: pisownia, skróty i interpunkcja jak w wydaniu. Numer w ramce to strona druku; odsyłacze do stron — pod każdym tekstem.

Boniecki, t. IV (1901), s. 360–364 · DOMAŃSCY h. LARISSA z Domanina, w powiecie ostrzeszowskim.

s. 360DOMAŃSCY h. LARISSA z Domanina, w powiecie ostrzeszowskim. Niesiecki wspomina, że Pietrasz z Domanina, zeznał zapis na ołtarz w Ostrzeszowie 1436 r., a 1578 r. zeznany został w grodzie ostrzeszowskim dział Domańskich. Anna, zamężna Rożniatowska, babka biskupa krakowskiego Trzebickiego. Paweł i Stanisław z ziemią wieluńską, podpisali obiór króla Michała. Wcześnie musieli się przenieść w różne strony kraju, a szczególnie do powiatu łukowskiego, gdzie spotykamy dom ten licznie rozrodzony w XVI-m wieku, dziedziczący na Domaninie-Żyłki, D.-Gąsiory, D.-Rzymy etc.

Wyroki lubelskie z lat 1580 — 1599 i regestra poborowe z 1580 r. wymieniają następujących Domańskich, dziedziczących na tych kilku Domaninach: Andrzej i Troyan, Marcin Kruk i Stanisław Król, Stanisław, żonaty z Jadwigą Oknińską, Mikołaj, Janusz, Sebastyan, Jan, Jakób i Stanisław, synowie Marcina, Paweł, Wincenty, Mikołaj, Piotr i Adam, Szymon Kruk, Gabryel z synami: Sebastyanem, Stanisławem, Mikołajem, Pawłem i Wojciechem, Jan, Mikołaj i Stanisław, synowie Andrzeja, Wacław Król, Bartłomiej, Maciej, Krzysztof, Marek, Floryan, Wojciech i Wawrzyniec (Ks. 6 f. 378; 30 f. 763; 35 f. 796; 46 f. 121; 56 f. 254; 65 f. 110 i 413; 74 f. 1024 i 81 f. 938). Przydomek Kruk, który tutaj spotykamy, przetrwał do XVIII-go wieku. W 1720 r. Kruk Domański został cześnikiem bracławskim.

Stanisław na Domaninie, syn Macieja, zeznał 1600 r. zapis dożywocia z żoną, Zofią Bielawską (Zap. Lub. 12 f. 422). Jakób, syn Macieja, zeznał takiż zapis z żoną, Anną Suścińską, 1624 r. (DW. 47 f. 826). Wacław pisał się z województwem brzeskiem-litewskiem na elekcyę Jana Kazimierza. Wojciech Piotr Borzay, Jan Kruk, Jakób Łoś i Maciej Żełka, podpisali z województwem lubelskiem, elekcyę króla Michała. Stanisław wprowadzony do Ujazdowa 1659 r. Andrzej, syn Stanisława, część tamże sprzedał Miączyńskiemu 1683 r., a Stanisław z żoną, Agnieszką z Podgórskich, Lubomirskiemu, 1691 r. (DW. 52 f. 1715; 56 f. 705 i 57 f. 2607). Jan z województwem trockiem, a Wojciech z województwem ruskiem, pisali się na elekcyę Augusta II-go.

Adryjan Stanisław, pisarz grodzki bełski 1662 r. Szymon, komornik ziemski stężycki 1688 r., a łukowski 1689 r., pisarz grodzki łukowski 1690 r. Krzysztof, Kazimierz, Maryanna, Zofia, Katarzyna i Ewa, dzieci Stanisława, 1690 r. (Zap. Lub. 66 f. 260). Stanisław, Krzysztof, Małgorzata Obertyńska, Katarzyna i Elżbieta, dochodzą 1692 r. praw swoich do Żabokruk, w województwie ruskiem, s. 361 po matce, Annie z Więckowskich. Adam, syn niegdy Stanisława, zwanego Januszowicz, sprzedał 1682 r. części wsi Domaniny - Żyłki Adamowi Domańskiemu, synowi niegdy Pawła Januszowicza. Adam Domański Janusz, z żony Elżbiety, zostawił syna Wojciecha, ur. 1683 r. Syn Wojciecha i Doroty, Kazimierz Maciej, ur. 1726 r. Michał, syn niegdy Andrzeja i Konstancyi Włoszkówny, sprzedał 1747 r. części Jeziornej Włoszkowi, a z żony Maryanny, miał synów: Macieja, ur. 1747 r. w parafii Wohyń, Marcina, ur. 1751 r., Kazimierza, ur. 1754 r. i Wincentego, ur. 1761 r., trzej ostatni w parafii Czemierniki (Akta legit. Galic.).

Antoni, podwojewodzy i vicesgerent grodzki łukowski, syn niegdy Krzysztofa, zwanego Królik, części dóbr Jezioro sprzedał bratu swemu Stanisławowi 1710 r., który nabył także części Jeziorka od Włoszka 1718 r. Stanisława i Joanny syn Wojciech, ur. 1706 r. w parafii Czemierniki (Ibid.).

Jan, bibliotekarz i topograf królewski, został sekretarzem królewskim 1713 r. (DW. 62 f. 259). Helena, córka Stanisława i Katarzyny Przegalińskiej, za Janem Goślickim 1717 r. (DW. 62 f. 1494). Wojciech Franciszek, sekretarz pieczęci wielkiej litewskiej 1724 r., był synem Mateusza, a zostawił syna Michała, którego wnuki: Edmund, Marcin i Małgorzata, dzieci Hilarego Stefana, Felicyan, syn Bartłomieja, Stefan, Rudolf i Stefan Karol, synowie Karola, Józef, Hilary, Franciszek i Wojciech, synowie Teofila, wylegitymowali się ze szlachectwa w gubernii podolskiej 1845 i 1850 r. Stefan, syn Rudolfa, w 1890 r., a Władysław i Jan, synowie Franciszka, 1893 r. wpisani do ksiąg szlacheckich.

Rodzinę tę spotykamy osiedloną w ziemi czerskiej, w drugiej połowie XVII-go wieku. Andrzej z ziemią czerską, podpisał elekcyę króla Michała. Józef, syn Andrzeja, właściciel Magierowej Woli 1690 r. (Perp. Czers. 14 C f. 36). Marcin, żonaty z Ewą Łazowicką 1692 r. (Ibid. 14 C f. 129). Wawrzyniec, syn Wojciecha, kwitował Rostworowskiego 1724 r. Z Jadwigi Kozłowskiej, wspólnie z którą nabył Polichowo i Jasionę 1717 r. (DW. 62 f. 1254), pozostawił córek pięc [sic] i synów trzech: Katarzynę za Pawłem Rudzkim 1715 r.; Maryannę, 1-o v. za Stefanem Rykalskim 1722 r., 2-o v. za Aleksandrem Siemińskim; Franciszkę za Antonim Głoskowskim, 1723 r.; Annę za Franciszkiem Kaliszem, 1724 r. i Barbarę za Franciszkiem Zawiszą, 1739 r. (Perp. Czers. 18 f. 298 i 331; 19 f. 189, 314, 388 i 408; 25 f. 97 i 29 f. 360; DW. 65 f. 1137).

Jan, syn Wawrzyńca, wspólnie z matką, Jadwigą z Kozłowskich i braćmi: Stanisławem i Stefanem, kwitował Rudzkiego 1729 r. (Ibid. 21 f. 141). Dziedzic na Domaninie-Gąsiorach i Polichnie 1729 r., sędzia kapturowy czerski 1733 r., skarbnik łukowski 1759 r., wspólnie z żoną swoją, Maryanną z Boskich, sędzianką czerską, kwitował jej braci w tym ostatnim roku. W 1739 r. zeznał z żoną zapis dożywocia. W 1761 r. wdowa po nim pozostała, wprowadzoną została do Polichny i Kurczowej Wsi (Ibid. 14 D f. 249; 21 f. 141; 31 f. 241 i DW. 81 f. 203). Córka jego Antonina, za Franciszkiem Sebastyanowiczem, stolnikiem halickim 1793 r., a dwaj synowie: Jakób i Franciszek, dopełnili działu dóbr 1775 r. (DW. 107 f. 944 i Perp. Czers. 38 A f. 168).

Jakób, ur. 1752 r. (metr. w Jasieńcu), pokwitowany przez Boskiego 1787 r., a przez siostrę Sebastyanowiczową 1791 r. (DW. 103 f. 982 i 107 f. 944). W 1792 roku zeznał zapis dożywocia z żoną, Antoniną Proszkowską (Perp. Czers. 40 f. 439), s. 362 z której córka Karolina, zmarła panną i syn Leopold, radca Dyrekcyi Szczegółowej Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego w Radomiu, wylegitymowany ze szlachectwa w Królestwie 1837 r., ożeniony z Maryanną Zbyszewską, zmarłą 1875 r., pozostawił córki: Amelię za Piotrem Grobickim; Jadwigę za Piotrem Dobrzańskim i synów: Kazimierza i Gustawa bezżennych i Władysława, dziedzica Dębin, ożenionego z Zuzanną Okęcką, którego dzieci: Jan, Kazimierz, dziedzic Wiru, Jakób, ożeniony z Elżbietą Kwiecińską, Bronisław, Piotr i Marya. Drugi syn Jakóba, z Proszkowskiej, Stanisław, z synem Konstantym, wylegitymował się ze szlachectwa w Królestwie 1845 r. (A. b. Her.).

Franciszek, brat Jakóba, kanonik smoleński, proboszcz osiecki, komisarz cywilno-wojskowy ziemi czerskiej, sprzedał Grabowę Makowieckiemu 1791 r. (Perp. Czers. 40 f. 326).

Stefan, syn Wawrzyńca, podwojewodzy czerski 1767 r., kwitował 1750 r. z odebrania posagu za żoną swą, Małgorzatą Orlewską, po śmierci której zaślubił 1765 r. Magdalenę Lasocką. W 1784 r. sprzedał Wilczą Rudę Staniszewskiemu. Jako poseł ziemi czerskiej, wspólnie z Franciszkiem i Jakóbem, podpisali elekcyę Stanisława Augusta. Synów jego siedmiu: Antoni, Franciszek, Ignacy Józef, Stefan, Nikodem, urodzeni z Orlewskiej, Jan i Stanisław z Lasockiej.

Antoni, komornik ziemski czerski 1782 r., a następnie sędzia ziemiański czerski, właściciel Jasiony, którą sprzedał 1796 r. i Warpęs, żonaty 1-o v. z Zofią Kożuchowską, wdową po Wojciechu Dziedzickim, z którą zeznał zapis dożywocia 1782 r., 2-o v. z Maryanną Kawiecką, z którą zeznał takiż zapis 1789 r. (DW. 100 f. 733; 111 f. 1161 i 112 f. 1179; Perp. Czers. 37 f. 433 i 40 f. 21). Córki jego: Julianna za Wincentym Cebulskim ze Stoku i Tekla, za Adamem Trąbczyńskim ze Zbroszy. Synowie: Adam umarł bezżenny, Mateusz, Jakób i Damazy, urodzeni z Kawieckiej, udowodnili pochodzenie swoje szlacheckie w Królestwie 1837 roku. Z nich: a) Mateusz, dziedzic Kurdwanowa, z Karoliny Słubickiej, zostawił córki: Eugenię za Karolem Rudzkim z Dłużniewic i Bronisławę, za Bronisławem Siewersem z Gośniewic i syna Edmunda, wylegitymowanego ze szlachectwa w Królestwie 1854 r., ożenionego z Witkowską, po której dzieci: Edmund, Marya i Jadwiga; b) Damazy, ożeniony z Kawczyńską, bezdzietny; c) Jakób, dziedzic Kawenczyna, w kaliskiem, a potem Jasieńca i Jasionny, w ziemi czerskiej, z żony Pągowskiej, zostawił trzech synów: Antoniego, Cypryjana i Zenobiusza. Antoni, dziedzic Jasieńca i Jasionnej, z żony, Barbary Proszkowskiej, pozostawił synów: Zygmunta i Feliksa i córki: Annę za Władysławem Leskim i Maryę, zaślubioną 1899 r. Stanisławowi Czekanowskiemu z Głuchowa. Cypryjana Stanisława z żony Tąklówny, dzieci: Stanisław, Lucyan, Anna za Juliuszem Wieliczko, Marya i Halina. Zenobiusz, z żony Daszewskiej, ma syna Stefana i córki: Zofię Zielińską, Wandę i Jadwigę.

Franciszek, w 1785 r. obrany w sprawie Mrokowskiego na superarbitra (Perp. Czers. 38 A f. 274 i 42 f. 265).

Ignacy Józef, burgrabia czerski 1776 r., komornik graniczny czerski 1788 r., a następnie sędzia ziemiański czerski, właściciel Czychrów, z Maryanny Zbroskiej, pozostawił synów: Piotra, wylegitymowanego ze szlachectwa 1837 r. i Juliana i Grzegorza 1843 r. (DW. 107 f. 1163; 110 f. 876; 112 f. 1179 i A. b. Her.).

s. 363Stefan, dopełnił działu dóbr z bratem Janem 1796 r. Jan kwitował w 1798 r. brata Stefana z sum należnych mu z Polichny, Warpęs i Gniewiewic. Synowie Jana: Stefan, Seweryn i Władysław, urodzeni z Maryanny Okęckiej, wylegitymowali się ze szachectwa [sic] w Królestwie 1843 r. (DW. 111 f. 1362 i 112 f. 1033; A. b. Her.). Z nich Stefan, dziedzic Wiru, ożeniony 1-o v. z Antoniną Karczewską, a po rozwodzie z nią, 2-o v. z Pelagią Chudzyńską, umarł bezdzietny.

Nikodem, nabył 1782 r. od braci Jana i Stanisława, części ich na Domaninie-Gąsiorach. W 1785 r. będąc stolnikiem sanockim, zeznał zapis dożywocia z żoną, Anną z Janiszewskich (Perp. Czers. 37 f. 122 i 38 A f. 234).

Jacek, Tomasz, Petronella i Wiktorya, dzieci Michała i Katarzyny z Jaszowskich, sprzedali część Wągrodna Wielopolskiemu 1753 r. (Perp. Czers. 29 f. 542; DW. 64 f. 1753). Zofia, córka Mikołaja, za Józefem Dłuskim 1755 r. (Ibid. 30 f. 147). Maciej, syn Jana, z synami: Ludwikiem, Andrzejem i Ignacym, ustanawia plenipotentów 1764 r. (Ibid. 32 f. 240). Wojciech i Agnieszka z Anuszewskich, małżonkowie, posiadacze wójtostwa w Uninie 1765 r. (DW. 85 f. 158). Jan, żonaty 1784 r. z Wiktoryą Krassowską (DW. 100 f. 527). Michał, syn Macieja i Teresy z Łęskich, zeznał 1790 r. zapis dożywocia z żoną, Łucyą Zarębianką (DW. 106 f. 267). Jakób, żonaty 1792 r. z Antoniną z Raczków, córką skarbnika mielnickiego (DW. 108 f. 536). Ignacy Franciszek, syn Andrzeja i Katarzyny Sobierskiej, burgrabia warszawski 1780 r., żonaty z Zofią Sulińską, córką Józefa, nabył 1779 r. Starąwieś i Żabieniec od Potrykowskiego. W 1791 r. był komisarzem cywilno - wojskowym ziemi czerskiej (DW. 95 f. 156; 96 f. 963; 107 f. 773 i 112 f. 725). Michał, poseł powiatu pińskiego 1768 r. Felicyan, namiestnik kawaleryi narodowej 1794 r. (DW. 110 f. 446). Ignacy, kanonik uniejowski, proboszcz w Lutomiersku 1798 r. Szymon, syn Jana i Franciszki z Okońskich, pozostawił czterech synów: Szymona i Andrzeja, księży, z których pierwszy proboszcz w Michałowicach 1851 r., Antoniego i Stanisława. Ten ostatni zginął 1863 r.

Oprócz wyżej wymienionych, udowodnili pochodzenie swoje szlacheckie w Królestwie: w 1837 r. Stanisław i Feliks, synowie Michała, właściciela Grzebowilka i Anny Janiszewskiej; w 1850 r. Jan, syn Piotra i Heleny z Albrechtów, wnuk Antoniego, prawnuk Jana Kantego, vicesgerenta sądowego lubelskiego 1767 roku, praprawnuk Michała, dziedzica na Jeziory 1744 r.; w 1840 r. Nikodem, syn Bogumiła, właściciela Chwalborzyc, w powiecie kaliskim, potomek Szymona, właściciela Budziłowa 1703 r.; w 1855 r. Leon, syn Wojciecha i Maryanny Kowalewskiej, wnuk Stanisława; w 1860 r. Jan, syn Macieja i Barbary Wysokińskiej; w 1850 r. Kazimierz, syn Karola i Katarzyny Szymańskiej; w 1840 r. Filip, syn Józefa i Maryanny Zakrzewskiej, potomkowie Jana, właściciela Kurczowa 1740 r.; w 1839 r. Henryk, syn Michała i Maryanny Bojarskiej, wnuk Jana, właściciela Radziszewa 1767 r. (A. b. Her.). Zenon, syn niegdy Leona i Zofii z Wojniłłowiczów, zaślubił 5-go Lipca 1900 r. w Wilnie, Janinę Domańską, córkę Adama i Katarzyny z Wolfów. Aleksandra, córka Kazimierza i Maryi z Bagińskich, poślubiła 1856 r. w Warszawie Franciszka Włodarskiego.

W Galicyi wylegitymowali się ze szlachectwa: Mateusz i Wojciech, synowie Michała i Katarzyny z Pawłowskich, wnukowie Michała, w sądzie grodzkim halickim 1782 r., a Aleksander, syn Wojciecha i Ludwiki z Gąsiorowskich, 1834 roku. Tomasz, syn Macieja i Doroty z Zwierzchowskich, wnuk Jana i Maryanny s. 364 z Dębickich 1789 r., a Michał, Antoni, Józef i Piotr, synowie Marcina i Anieli z Glinków, wnukowie Szymona, 1788 r., w Wydziale Stanów we Lwowie. Michał zmarł 1814 r. bezdzietnie, a spadek po nim wzięły siostry: Rozalia Eterlan (Eterlein) i Magdalena (A. Lwows. For. Nob.).

W gubernii podolskiej dowiedli szlachectwa: Karol z synem Antonim, Józef, Mikołaj z synem Janem i Jan z synami: Pawłem, Mikołajem, Alojzym, Erazmem i Antonim, synowie Eliasza, wnukowie Jerzego, prawnukowie Jana, syna Pawła, w 1845 r.; szósty syn Jana Hipolit, 1854 r., a wnukowie tego Jana po synie Mikołaju: Jan, Mikołaj, Wiktor, Mieczysław, Paweł, Michał i Jarosław, w latach 1867 — 1872. Stefan z synami: Fabianem i Szymonem, i Daniel, synowie Macieja, Mikołaj z synem Polikarpem, syn Jana, 1848 r.; Dionizy, Filip, Wincenty i Józef, synowie Aleksandra, 1857 r., a wszyscy wnukowie Stefana Bazylego, prawnukowie Grzegorza, syna Pawła. Dominik, trzeci syn Stefana, z synem Franciszkiem, 1887 r. Maryan Jan, syn Franciszka, wnuk Józefa, prawnuk Mateusza, syna Stefana i Karol, Antoni, Wincenty, Wojciech i Julian, synowie Jana, wnukowie Mateusza, 1847 r. Mateusz ten, ur. 1753 r. w parafii Zbuczyńskiej, miał brata Bartłomieja Józefa, ur. 1767 r. Ojciec ich Stefan, ur. 1719 r., ożeniony z Ewą, syn Pawła, dziedzica części Rzążewa 1700 r. i Agnieszki, wnuk Stanisława.

Benedykt, syn Stanisława Kozła, nabył 1758 r. części wsi Paszki Wielkie, a z żony Katarzyny synowie jego: Franciszek, ur. 1764 r., Mateusz, ur. 1770 r., Walenty, ur. 1778 r. (metr. w Radzyniu). Adam, syn tegoż Stanisława Kozła, ustąpił 1758 r. części wsi Paszki Wielkie bratu swemu Michałowi. Adama synowie: Józef i Kajetan 1803 r., Michała i Maryanny syn Maciej, ur. 1764 r. (metr. w Radzyniu).

Jakób, syn niegdy Andrzeja Czapli, vicesgerent grodzki grabowiecki, nabył 1782 roku części wsi Domanino - Gąsiory, a brat jego Kazimierz sprzedał 1782 r. część tamże Kazimierzowi Roli. Kazimierz, syn Antoniego Mędali, kupił 1766 r. część w Domaninie-Żyłkach od Rozwadowskiej, syn jego, z Agnieszki Buszkowskiej, Maciej, ur. 1760 r. (par. Ulan). Piotr, syn Bartłomieja Łaś, sprzedał część Domanina-Gąsiorów Maciejowi Roli 1764 r. Synowie jego z Katarzyny Jurkowskiej, Paweł, ur. 1746 r. i Andrzej, ur. 1749 r. (metr. w Ulanie). Jakób, syn Bartłomieja, nabył 1772 r. część w Niewęgłowie-Lichtach. Z żony Maryanny, syn jego Łukasz, ur. 1751 r. (metr. w Radzyniu). Piotr, syn Jakóba, nabył 1783 r. część w Paszkach - Wielkich, od Marcina Kozła Domańskiego. Syn jego z żony Magdaleny, Józef, ur. 1776 r. (metr. tamże). Piotr, syn Wojciecha, nabył część w Paszkach - Wielkich od Mateusza Zabielskiego 1769 r.; syn jego, z żony Katarzyny, Wojciech, ur. 1759 r. (metr. tamże). Maciej, syn Pawła, kupił 1780 r. od Józefa Jezierskiego części wsi Domanino - Żyłki, Burkaty, Kępki, Gąsiory, Wierzchowiny i Paskudy; synowie jego z żony Petronelli: Paweł, ur. 1762 r. i Józef, ur. 1774 r. (metr. w Ulanie).

Maciej i Kazimierz, synowie Mikołaja i Maryanny z Zabielskich, sprzedali 1790 r. część w Paszkach, Aleksandrowi Kłębowskiemu. Andrzej, syn Mikołaja, podwojewodzego i vicesgerenta grodzkiego łukowskiego i Anny Turskiej, sprzedał Łazy Niewęgłowskiemu. Z Maryanny Gołaskiej, jego synowie: Paweł, ur. 1762 r., Tomasz, ur. 1764 r. i Antoni, ur. 1774 r. (metr. w Łukowie). Wawrzyniec, syn Tomasza i Zuzanny Krzeskiej, odstąpił 1763 r. część wsi Zarzec-Wielki, w lubel-

A. Boniecki, Herbarz polski, cz. I, t. IV, Warszawa 1901, s. 360–364; w bibliotece Polona: s. 360 · s. 361 · s. 362 · s. 363 · s. 364.

Uruski, t. 3 (1906), s. 215–216 · DOMAŃSKI h. LARYSSA.

s. 215DOMAŃSKI h. LARYSSA. Licznie rozrodzona na całym obszarze Rzeczypospolitej rodzina, brała przydomki: Borzaj, Kruk, Łoś, Żełka i inne; jej gniazdem wieś Domanin, w pow. ostrzeszowskim, inną wieś tej nazwy założyła jedna gałąź tego domu w ziemi łukowskiej. Pietrasz 1436 r. Wacław 1648 r. z wojew. brzesko-litewskiem, Jan z wojew. trockiem i Wojciech z wojew. ruskiem 1697 r., Michał z wojew. brzesko-litewskiem, Franciszek, Jakób i Stefan z ziemią czerską 1764 r. podpisali elekcye.

Szymon, komornik ziemski 1689 r. i pisarz grodzki łukowski 1691 r. Antoni, vicesgerent grodzki łukowski 1710 r. Wawrzyniec, dziedzic dóbr Warpęsy i Gniewiewice 1712 r., żonaty z Jadwigą Kozłowską, pozostawił trzech synów: Jana, Stanisława i Stefana. Z nich Jan, skarbnik łukowski 1754 r., z żony Maryanny Boskiej miał córkę Antoninę i syna Franciszka, kanonika smoleńskiego 1790 r. Stefan, podwojewodzy czerski 1768 - 1781 r., zaślubił Małgorzatę Orlewską i z niej miał synów: Franciszka, susceptanta czerskiego 1788 r. i subdelegata grodzkiego stężyckiego 1791 r., Ignacego, burgrabiego 1778 r., komornika 1789 r., a ostatnio sędziego ziemiańskiego czerskiego 1790 r., Nikodema, Stefana i Antoniego, komornika ziemskiego 1784 r., a od 1789 r. sędziego ziemiańskiego czerskiego. Stefan, podwojewodzy czerski, miał i drugą żonę Magdalenę Lasocką i z niej pozostawił synów, Jana i Stanisława. Z nich:

Ignacy, dziedzic dóbr Czychry, z żony Maryanny Zbroskiej miał synów, Piotra i Grzegorza, wylegitymowanych w Królestwie 1837—1843 r., a po tymże Ignacym, burgrabim warszawskim 1772 r., komorniku grodzkim czerskim 1790 - 1794 roku, z drugiej żony Zofii Sokolińskiej syn Julian, wylegitymowany w Królestwie 1843 r., zaślubił Rachelę Wolską i z niej ma syna Juliana.

s. 216Antoni, dziedzic dóbr Jasiony, zaślubił Maryannę Kawiecką i z niej miał synów: Mateusza, Jakóba, dziedzica dóbr Kawenczyna, i Damazego, wylegitymowanych w Królestwie 1837 r. Mateusz, dziedzic dóbr Warpęsy, prokurator królewski 1836 r., następnie prezes sądu kryminalnego gub. radomskiej, otrzymał prawa nowego szlachectwa 1845 r.; z żony Karoliny Słubickiej jego syn Edmund wylegitymowany 1854 r.

Jan, syn Stefana i Lasockiej, dziedzic dóbr Polichny, ożeniony z Maryanną Okęcką, pozostawił synów: Stefana, Seweryna i Władysława, wylegitymowanych w Królestwie 1843 r.

Stanisław, dziedzic części wsi Grzebowilk, w wojew. mazowieckiem, i Feliks, synowie Michała i Anny z Janiszewskich, wylegitymowani w Królestwie 1837 r.

Leopold, radca Dyrekcyi Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego w Radomiu, dziedzic dóbr Ułanów, i Stanisław, po którym syn Konstanty w Cesarstwie, synowie Jakóba i Antoniny Proszkowskiej, wylegitymowani w Królestwie 1837—1845 r.

Po Michale, właścicielu części wsi Jeziora, w wojew. lubelskiem 1744 r., syn Jan Kanty, subdelegat łukowski 1754 r., a vicesgerent lubelski i poseł na sejm 1764 r., miał syna Antoniego, po którym syn Piotr zaślubił Helenę Albrecht i z niej pozostawił synów, Franciszka, w wojsku ros., i Jana, dziedzica dóbr Tarnawki, w pow. hrubieszowskim, wylegitymowanych w Królestwie 1850 r.

Po Franciszku, zm. 1796 r., synowie: Bonifacy, Wincenty, Leonard, Aleksander i Piotr wylegitymowani w Królestwie 1850—1857 r.

Szymon, dziedzic dóbr Budziłów 1703 r., pozostawił potomstwo, z którego Nikodem, syn Bogumiła, dziedzic dóbr Chwaliborzyce, w pow. kaliskim, wylegitymowany w Królestwie 1840 r.

Pochodzący po Stanisławie, cześniku drohickim, Leon, syn Wojciecha i Maryanny z Kowalewskich, wylegitymowany w Królestwie 1855 r.

Jan-Antoni, dziedzic dóbr Kurczów w 1740 r., miał potomstwo, z którego: Jan, syn Macieja i Barbary z Wysokińskich, 1860 r., Kazimierz, syn Karola i Katarzyny Szymańskiej, 1850 r., Filip, kapitan wojsk polskich, syn Józefa i Maryanny z Zakrzewskich, i Erazm, syn Antoniego, w 1839 r. wylegitymowani w Królestwie. Aleksandra, córka Kazimierza i Maryi z Bagińskich, poślubiła w Warszawie w 1856 r. Franciszka Ksawerego Włodarskiego; zmarła 1899 r.

Po Mikołaju, podwojewodzym i vicesgerencie łukowskim 1712—1744 r., pochodzący: Apoloniusz i Konstanty, synowie Michała i Maryanny z Hornowskich, 1849 roku, Józef, urzędnik w Warszawie, syn Michała i Rozalii Różyńskiej, wnuk Jana, w 1857 roku, Józef, syn Karola i Karoliny z Krasnodębskich, 1852 r., Konstanty i Edward, synowie Stanisława, urzędnika w Warszawie, i Katarzyny z Pieńkowskich, w 1857 r., Stanisław i Józef, obydwaj w wojsku ros., synowie Macieja i Józefaty z Rzewuskich, w 1854—1856 r. wylegitymowani w Królestwie.

S. Uruski, Rodzina. Herbarz szlachty polskiej, t. 3, Warszawa 1906, s. 215–216; w bibliotece Polona: s. 215 · s. 216.

Wzmianki w hasłach innych rodów

Ustępy, w których nazwisko pada w haśle innej rodziny — zwykle przy małżeństwach, sąsiedztwie albo wspólnych sprawach. Opuszczone części hasła zaznacza […].

Boniecki, t. XV (1912), s. 199 · ŁASCY różnych rodów, których potomkowie zarzuciwszy swój herb, wylegitymowali się ze szlachectwa wszyscy z herbem Korab.

[…]

s. 199Paweł, syn Wojciecha Pogody, elektora z lubelskiego króla Michała, sprzedał 1706 r. część Łaz, z Agnieszki Domańskiej, miał syna Antoniego, ur. 1742 r., którego, z Marjanny, syn Franciszek. ur. 1769 r., wylegitymowany 1803 r. w Galicji zachodniej.

Maciej i Andrzej, synowie Jana i Agaty Domańskiej, sprzedali 1767 roku część Łaz Antoniemu, podsędkowi łukowskiemu. Andrzeja, z Marjanny Maszczybrodzkiej, synowie: Antoni, ur. 1759 r., Jan, ur. 1768 r. i Józef Benedykt, ur. 1779 roku (metr. w Łukowie), wywiedli się ze szlachectwa 1803 r. w Galicji zachodniej (Quat. II f. 18 i 20).

Franciszek z żoną Jadwigą v. Heleną Zaleską, kupił 1750 r. część dóbr Domaniny Kozły od Agnieszki Domańskiej. Syn ich Adalbert, ur. 1765 r. (metr. w Ułanie), wylegitymowany ze szlachectwa 1803 r. (Quat. I f. 183).

[…]

A. Boniecki, Herbarz polski, cz. I, t. XV, Warszawa 1912, s. 199; w bibliotece Polona: s. 199.

Pozostałe miejsca w herbarzach

Hasła i wzmianki odnalezione w herbarzach, jeszcze bez przepisu. Odsyłacz prowadzi do strony wydania w Polonie.

HerbarzMiejsce
Niesiecki, wyd. Bobrowicza, t. III (1839)Polona
Stupnicki, t. I (1855)Polona
Herbarz podług Niesieckiego, t. I (1875–1881)s. 461

To samo nazwisko w źródłach serwisu: spis nazwisk ze wszystkich źródeł.

‹ Wszystkie rodziny w herbarzach