Przejdź do treści
Szukajmy tego, co łączy, unikajmy tego, co dzieli

Strona główna › Źródła › Herbarze › Chromińscy

Herbarze · Złota księga szlachty polskiej

Chromińscy w herbarzach

Co o rodzinie Chromińskich piszą herbarze (Boniecki i Uruski). Teksty haseł podajemy w przepisie wiernym drukowi, z opisem wydania i odsyłaczem do każdej strony w bibliotece cyfrowej.

Hasła w herbarzach

HerbarzHerbPoczątek hasłaStrony
Boniecki, t. III (1900)LubiczCHROMIŃSCY v. CHROMIEŃSCY h. LUBICZ z Chromna, w powiecie łukowskim, dom licznie rozrodzony.s. 94
Uruski, t. 2 (1905)LubiczCHROMIŃSKI h. LUBICZ.s. 259

Przepis wierny drukowi: pisownia, skróty i interpunkcja jak w wydaniu. Numer w ramce to strona druku; odsyłacze do stron — pod każdym tekstem.

Boniecki, t. III (1900), s. 94 · CHROMIŃSCY v. CHROMIEŃSCY h. LUBICZ z Chromna, w powiecie łukowskim, dom licznie rozrodzony.

s. 94CHROMIŃSCY v. CHROMIEŃSCY h. LUBICZ z Chromna, w powiecie łukowskim, dom licznie rozrodzony. W 1580 r. współwłaścicielem tej wsi był Stanisław Chromiński (Paw.). Jakób, syn Walentego, kwitował Dramińskiego w grodzie czerskim 1777 r. (Perp. Czers. 35 f. 285). Grzegorz, vicesgerent grodzki łukowski, syn Wojciecha i Maryanny z Radzikowskich, zawarł 1765 r. intercyzę przedślubną z Tomaszami Gradowskimi, o zaślubienie ich córki Agnieszki (DW. 85 f. 353). Syn jego Jan, z żony, Katarzyny Górskiej, zostawił syna Stanisława, który dowiódł szlachectwa w Królestwie 1849 r.

Oprócz niego dowiedli pochodzenia szlacheckiego w Królestwie, potomkowie Andrzeja, dziedzica Chromna w 1659 r. a mianowicie: Maciej, syn Szymona i Agnieszki Rzewuskiej, wnuk Sebastyana, razem z synem swoim Władysławem, urodzonym z Antoniny Skowrońskiej, w 1839 r.; Szczepan, syn Andrzeja, a wnuk Szymona, wraz z synem Janem, urodzonym z Bibianny Jastrzębskiej, także w 1839 r.; Stanisław, syn Ludwika, wnuk Krzysztofa, w 1839 r.; Franciszek, syn Józefa i Franciszki Borkowskiej, wnuk powyższego Ludwika, w 1840 roku, a synowie tego Franciszka: Tomasz, Antoni i Andrzej w latach 1849 — 1851 (A. b. Her.).

A. Boniecki, Herbarz polski, cz. I, t. III, Warszawa 1900, s. 94; w bibliotece Polona: s. 94.

Uruski, t. 2 (1905), s. 259 · CHROMIŃSKI h. LUBICZ.

s. 259CHROMIŃSKI h. LUBICZ. Zagrodowa, w ziemi łukowskiej, rodzina jej gniazdem wieś Chromno. Stanisław, współwłaściciel wsi Chromna 1580 r (Ks. poborowe). Po Andrzeju, zmarłym 1659 r., synowie: Krzysztof, Jan i Paweł; po Krzysztofie syn Szymon, tego syn Sebastyan, po którym syn Szymon miał syna Macieja, żonatego z Antoniną Skowrońską, z której syn Władysław wylegitymowany w Królestwie 1839 r.; z tej linii Jan, syn Szczepana i Bibianny Jastrzębskiej, współdziedzic wsi Chromna, wylegitymowany w Królestwie 1839 r.

Po Janie, drugim synu Andrzeja, synowie: 1) Wojciech, tego syn Krzysztof pozostawił syna Ludwika, po którym syn Józef zaślubił Franciszkę Borkowską i z niej miał syna Franciszka, wylegitymowanego w Królestwie 1840 r.; 2) Jakób, po którym pochodzący: Tomasz, Antoni i Andrzej, synowie Franciszka, 1851 r., a Jan i Franciszek, synowie Wojciecha, i Małgorzaty Jastrzębskiej, w r. 1855 wylegitymowani w Królestwie. Z tej linii Maciej, pisarz komory celnej w Ciechanowie, a poprzednio w Włocławku, syn Szymona i Agnieszki Rzewuskiej, w r. 1838, Szczepan, syn Andrzeja, właściciel części szlacheckiej we wsi Chromnie, w 1838 r., Stanisław i Jan, w wojsku ros., synowie Ludwika i Tekli z Moszczybrodzkich, w 1851 r. wylegitymowani w Królestwie.

Po Grzegorzu, viceregencie grodzkim łukowskim 1763—1793 r., który w 1764 r. podpisał elekcyę, syn Jan zaślubił Katarzynę Górską i z niej pozostawił syna Stanisława, właściciela części szlacheckiej we wsi Tchorzewo-Plewki, w pow. siedleckim, wylegitymowanego w Królestwie 1851 roku.

Z tej familii Kazimierz Bronisz, sekretarz królewski, plenipotent biblioteki Załuskich 1787—1795 r., nauczyciel szkół na Litwie i w Polsce, jeden ze znakomitszych naszych bibliografów i filologów, um. 1816 r.

S. Uruski, Rodzina. Herbarz szlachty polskiej, t. 2, Warszawa 1905, s. 259; w bibliotece Polona: s. 259.

Wzmianki w hasłach innych rodów

Ustępy, w których nazwisko pada w haśle innej rodziny — zwykle przy małżeństwach, sąsiedztwie albo wspólnych sprawach. Opuszczone części hasła zaznacza […].

Boniecki, t. II (1900), s. 42 · BORKOWSCY h. NOWINA pochodzą ze wsi Borki Paduchy, Borki Swiercze etc.

[…]

s. 42Łucya z Waśniewskich, 1-o v. Chromińska, 2-o v. wdowa po Antonim Borkowskim, ustąpiła 1795 r. pewną sumę Andrzejowi, synowi Jana i Zofii z Żakowiczów. Kazimierz, syn Balcera, sprzedał części na Chojecznie 1796 r. Franciszek, żonaty 1796 r. z Teofilą Kolińską. Józef, ksiądz, dziedziczył po bracie Antonim i siostrze Agnieszce Jałosińskiej 1796 r. Antoni, żonaty z Maryanną z Modzelewskich 1791 roku (DW. 96 f. 756; 110 f. 1307; 111 f. 1026, 173 i 576; 107 f. 60). Kanut, regent grodzki mielnicki 1769 r. Andrzej, sędzia grodzki 1759 r., podstarości mielnicki 1764 r., został sędzią ziemskim 1765 r.

[…]

A. Boniecki, Herbarz polski, cz. I, t. II, Warszawa 1900, s. 42; w bibliotece Polona: s. 42.

Boniecki, t. VI (1903), s. 117 · GŁUCHOWSCY h. PRUS III-ci z Głuchowa, w ziemi czerskiej.

[…]

s. 117Józef, syn Piotra i Justyny Celińskiej, cedował 1757 r. siostrze swej Maryannie, części Szaniaw. Syn jego, z Krystyny Grochowskiej, Paweł Maciej, ur. 1733 r. (metr. w Trzebieszowie). Andrzej, syn Marcina Żyłki, nabył 1740 r. część Chromnej pod Łukowem. Synowie jego z Teressy Chromińskiej: Józef, Ignacy i Feliks Antoni, nabyli część tejże wsi 1771 r. Feliks, ur. 1794 r. (metr. w Zbuczynie). Wszyscy trzej legitymowali się ze szlachectwa w Galicyi zachodniej 1804 roku.

[…]

A. Boniecki, Herbarz polski, cz. I, t. VI, Warszawa 1903, s. 117; w bibliotece Polona: s. 117.

Boniecki, t. VII (1904), s. 96–97 · GRODZICCY h. ŁADA z Grodziska, w ziemi łukowskiej, chociaż Dadźbog h. Łada, świadek przy wywodzie szlachectwa Łady z …

[…]

s. 96Jakób, syn niegdy Bartłomieja, nabył część Grodziska od Szymona 1742 r. Jakóba i Brygitty syn Maciej, ur. 1745 r., zaślubił Klarę Chromińską. Synowie jego: Stanislaw, ur. 1786 r., Zygmunt, ur. 1[?]87 r. i Jacek, ur. 1793 r. (metryki s. 97 w Zbuczynie), dowiedli szlachectwa tamże 1804 r. (Quater. V f. 184). Aniela zamężna Miroszowska 1833 r.

[…]

A. Boniecki, Herbarz polski, cz. I, t. VII, Warszawa 1904, s. 96–97; w bibliotece Polona: s. 96 · s. 97.

Boniecki, t. VIII (1905), s. 323 · JASTRZĘBSCY v. JAŚTRZEMBSCY h. ŚLEPOWRON, z Jastrzębek, w ziemi łomżyńskiej, skąd następnie przeszli na Podlasie, gdzie …

[…]

s. 323Jan, syn Krzysztofa, nabył część Jastrzębi-Łupin 1772 r. Stanisław i Dionizy, synowie Jana, nabyli części wsi Jastrzębie-Tworki od Radomyskiego 1788 r. Michał, syn Dionizego i Gertrudy z Chromińskich, ur. 1780 r.

[…]

A. Boniecki, Herbarz polski, cz. I, t. VIII, Warszawa 1905, s. 323; w bibliotece Polona: s. 323.

Uruski, t. 10 (1913), s. 31 · ŁUGOWSKI h. LUBICZ.

[…]

s. 31Michał miał synów, Stanisława i Antoniego, który 1763 r. sprzedał części Ługi Wielkie swemu bratu; po Stanisławie z 1-ej żony Ewy Chromińskiej synowie: Maciej, ur. 1765 r., Stefan ur. 1767 r., a z 2-iej żony Jadwigi N. syn Jan, ur. 1779 r., dziedzice Rzążewa, wylegitymowani 1804 r.

[…]

S. Uruski, Rodzina. Herbarz szlachty polskiej, t. 10, Warszawa 1913, s. 31; w bibliotece Polona: s. 31.

Boniecki, t. XVI (1915), s. 95 · ŁUGOWSCY h. LUBICZ z Ługów, w powiecie łukowskim.

[…]

s. 95Andrzej Ługowski Paciorek, syn Jana, kupił 1737 roku część Ługów od Chromińskiego. Syn jego Szymon, kupił 1792 r. część Borków Kosiorków od Jastrzębskich i z Marjanny Skwierczyńskiej, pozostawił syna Adalberta (Wojciecha), ur. 1769 r. (metr. w Zbuczynie) wylegitymowanego ze szlachectwa 1804 r. w Galicji zachodniej (Quat. V f. 51).

Stanisław, syn Michała, nabył od brata Antoniego część w Ługach Wielkich 1763 r., z pierwszej żony, Ewy Chromińskiej, miał synów: Macieja, ur. 1765 roku i Stefana, ur. 1767 r.; z drugiej—Jadwigi N., Jana, ur. 1779 r. (metr. w Zbuczynie), wylegitymowanych 1804 r. (Quat. VI f. 183).

[…]

A. Boniecki, Herbarz polski, cz. I, t. XVI, Warszawa 1913 [właśc. 1915], s. 95; w bibliotece Polona: s. 95.

Uruski, t. 14 (1917), s. 163 · POGONOWSKI h. OGOŃCZYK.

[…]

s. 163Po Tomaszu, burgrabim łukowskim 1700 roku, syn Kazimierz miał syna Jakóba, po którym synowie: 1) Tadeusz z synem Janem Nepomucenem 1851 r., i 2) Jan, dziedzic wsi Tchorzew - Plewki, w pow. siedleckim, 1859 r. wylegitymowani w Królestwie. Z tej linii „Onufry, współdziedzic wsi Pogonów, w pow. siedleckim, syn Tomasza i Antoniny Wielogórskiej, 1843 r.; Jan, syn Szymona, 1844 r.; Franciszek, syn Piotra i Maryanny Wielogórskiej, 1849 r.; Stanisław, syn Wojciecha, 1852 r.; Tomasz, Kazimierz i Ksawery, synowie Józefa i Ksawery Krasuskiej, 1852 r.; Józef, syn Antoniego, 1853 r.; Franciszek i Józef, synowie Jakóba i Anny Chromińskiej, w 1859 roku wylegitymowani w Królestwie.

[…]

S. Uruski, Rodzina. Herbarz szlachty polskiej, t. 14, Warszawa 1917, s. 163; w bibliotece Polona: s. 163.

Uruski, cz. 1 (1932), s. 75 · POGONOWSKI h. OGOŃCZYK.

[…]

s. 75Potomkowie linji burgrabiego Tomasza: Józef ur. 1821, Jan ur. 1827 i Stanisław oraz Franciszek ur. 1823, synowie Jakuba i Anny z Chromińskich, wylegitymowani ze szlachectwa: Józef świad. Nr. 16150 Dz. Gł. Nr. 1540 Ks. L. P. Nr. kol. 1150 z r. 1859, Jan, św. 16066 Dz. Gł. 4505, Nr. kol. 1136 z r. 1859, mają potomstwo: Stanisław ż. z Pawłowską syna Michała, ż. z Ottówną, których dzieci: chor. W. P. Stanisław, † Jan, Katarzyna i Marja, — Józef z 1) Krasuskiej Edwarda, ojca dzisiejszych: Tymoteusza (którego syn Leon ur. 1921), Stanisława (którego syn Eugenjusz-Napoleon ur. 1921) i poległego w r. 1920, Leona oraz † Edwarda (którego syn Edward ur. 1921, Leon 1923, córka Halina 1925) w Łukowie, 2) z Tarkowskiej: dyr. Józefa-Narcyza w Łodzi, d-ra Alfreda w Lubartowie, córki: Pelagję i Annę. Dzieci Józefa-Narcyza: Leszek ur. 1913, Krystyna 1916, Hanna 1922 i Barbara 1925 r.

[…]

S. Uruski, Rodzina. Herbarz szlachty polskiej, cz. 1: Accoramboni–Heynisz, 1932, s. 75; w bibliotece Polona: s. 75.

Złota księga szlachty polskiej

Złota księga, R. XIII (1891), s. 256 · w monografii: Olędzcy

[…]

s. 256W XVII wieku egzystowała w Ziemi łukowskiéj inna gałąź Sobolików-Olędzkich. Z tych Jan Olędzki z niewiadoméj żony spłodził trzech synów, Jana, Wojciecha i Pawła. Jan Janowicz Olędzki pozostawił czterech synów, Marcina, Mateusza, Wojciecha i Pawła [Inscr. Luc. 1710 r. ks. 24 fol. 112; 1715 ks. 28 fol. 230]. Z nich Wojciech podpisał elekcyą 1697 r. z Ziemi chełmskiéj [Vol. Leg. tom V fol. 437] i miał syna, Łukasza, dziedzica na Ciepielach, ożenionego z Heleną Chromińską [Inscr. Luc. 1715 ks. 28 fol. 272; 1716 ks. 29 fol. 75; 1717 ks. 30 fol. 150], a Paweł miał z niewiadoméj żony dwie córki: Barbarę za Jakóbem Krasuskim [Inscr. Luc. 1715 ks. 28 fol. 230] i Maryannę, pannę [Inscr. Luc. 1710 ks 24 fol. 113]. Z braci Jana, syna Jana Olędzkiego. Józef był ożeniony z Maryanną Pietraszewską herbu Radwan [Inscr. Luc. 1680 ks. 8 fol. 209], a Wojciech miał za sobą Helenę Tarkowską herbu Klamry [Inscr. Luc. 1690 ks. 11 fol. 302; 1700 ks. 18 fol. 278].

[…]

T. Żychliński, Złota księga szlachty polskiej, R. XIII, Poznań 1891, s. 256; w bibliotece Polona: s. 256.

To samo nazwisko w źródłach serwisu: spis nazwisk ze wszystkich źródeł.

‹ Wszystkie rodziny w herbarzach